Tot slot

Mijn laatste blog…

In januari vertelde ik dat ik dit laatste jaar iedere maand zou proberen een blog te schrijven. Ieder maand over een andere ruimte. Dat lukte tot halverwege het jaar maar de tweede helft kwam de klad erin. Deze laatste maand, december, heb ik mijn achterstand ingehaald en de laatste blogs achter elkaar geschreven. 

Met veel plezier heb ik tien jaar over huis en tuin geschreven. Toen ik hier kwam wonen zat ik in een moeilijke periode in mijn leven en samen met het werken in huis en tuin, werkte ik ook aan mijn eigen herstel. 

Jans (ik dus), huis en tuin zijn opgeknapt en kunnen er weer jaren tegenaan.

Jans’ huis en tuin zijn klaar, mijn blog is klaar. Het was een mooi avontuur!

Atelier

Bij de bezichtiging van het huis voelde ik al: hier komt mijn atelier. Toch duurde het even. In het begin had ik de ruimte nodig als slaapkamer, maar de kamer bleek ook te donker te zijn, te koud en misschien toch niet ruim genoeg.  Dus probeerde ik een ateliertje te maken in andere ruimtes maar het werkte niet en ik kwam terug op de voorkamer met de L-vorm. 

Ik besloot hier aan de slag te gaan. Er moest wel het een en ander gebeuren. Ik begon met het verwijderen van het plafond want boven het plafond zou nog heel veel ruimte moeten zijn. Dat klopte, in de punt is de kamer zes meter hoog. Er bleek Boktor in een balk, een flinke tegenvaller maar gelukkig kon het opgelost worden. Grote Broer maakte een vliering voor opbergruimte zodat er heel veel dozen en materialen opgeborgen kunnen worden. Met Schoonzoon isoleerde ik de hoge enkelsteens muur aan de voorkant en daarna isoleerde ik het dak, een hele uitdaging met die hoogte. In de nok kreeg ik hulp van Goede Vriend. De kamer is er een stuk comfortabeler van geworden. Voor het licht kwam er een goede daglichtlamp. 

Inmiddels is het een hele fijne plek met veel bergruimte, een ruim werkblad voor mijn naaimachines èn plek voor mijn schildersezel. Ik heb nu genoeg hoogte om hem voor een groot doek helemaal omhoog te kunnen schuiven. 

Zo zie je maar dat je goed naar je gevoel moet luisteren.

De kastenkamer/logeerkamer

Toen de Dochters het huis uit waren, had ik ineens twee kamers vrij. De kamer van Oudste Dochter werd al snel mijn eigen slaapkamer. Over de bestemming van de kamer van Jongste Dochter heb ik langer nagedacht. Eerst werd die kamer mijn atelier. Ik schilderde beneden in de bijkeuken maar dat werkte niet, veel te klein. Dus dacht ik mijn atelier spullen op de kamer van Jongste Dochter neer te zetten. Een werkblad met mijn naaimachine paste prima maar mijn schildersezel had weer geen ruimte vanwege het schuine dak. Daarbij zocht ik ook nog naar een betere plek voor mijn kleding, Die hing nog op mijn voormalige slaapkamer in een geïmproviseerde kast. 

Omdat het Atelier toch niet werkte op kamer van Jongste Dochter, besloot ik alles te verplaatsen naar mijn voormalige slaapkamer en een mooie kledingkast te maken in de kamer van Jongste Dochter. Ik gebruikte het basiselement van Pax van Ikea wat ik al had, scoorde op Marktplaats een ondiepe Pax-kast en had ook nog een 30-jaar oud element van Pax van 40 cm breed. Het ondiepe deel had ik nodig omdat ook hier een schoorsteen door de kamer loopt, die van de oude voorkamer beneden. Deze elementen pasten prachtig naast elkaar, het deel van 40 cm breed heb ik ingekort vanwege het schuine dak.

Ik had nog behang over van mijn slaapkamer dus kreeg de kamer ook een behangetje.

Ik heb nieuwe deuren bij Ikea gekocht en er een schuin afgezaagd ivm het schuine dak. Deze schuine deur is breder dan het kastelement wat er achter zit want de deuren zijn 50 cm breed. Dat komt prima uit want nu staat mijn strijkplank daar mooi achter. 

De kamer bleek nog genoeg ruimte te hebben voor een slaapbank, handig voor logées. Ook mijn kleindochter doet daar nu iedere week een middagdutje.

Wát een luxe, zo'n kastenkamer!

De badkamer

Het aanleggen van de C.V. en badkamer was een van de eerste (en van de weinige) dingen die ik in huis heb laten doen door vakmannen. Beide waren bij aankoop in huis niet aanwezig. Er hing in een kleine ruimte wel een oude douchekop met slang aan de muur met een klein eenvoudig wastafeltje maar dat was de naam badkamer niet waard. Bovendien was er boven geen toilet en dat was voor mij i.v.m. mijn gezondheid een must. Boven waren vier slaapkamers en de kleinste daarvan is mijn badkamer geworden.

Ik heb zelf de indeling getekend en de vakman heeft hem voor mij low budget gemaakt. Dat betekent dat hij vrij basic is maar hij is helemaal naar wens. Ik heb hem zelf natuurlijk nog opgeleukt met een oude spiegel, kastjes (opbergruimte), kapstok en bankje, handdoeken en accessoires. Nu na twaalf jaar ben ik nog steeds tevreden met mijn badkamer.

De inloopdouche is heerlijk ruim en met de oude trekker, trek ik de vloer snel droog na een douche. Veel mensen waren verbaasd dat ik een houten vloer had in de badkamer maar het zijn keramische tegels in een houtlook. Net echt en het geeft warmte aan de witte ruimte.

Het enig wat ik in de afgelopen jaren heb veranderd zijn de radiator en het dakraam. Ik kreeg de badkamer niet goed warm dus heb ik een iets groter exemplaar laten plaatsen met een thermostaat-knop en een slimme thermostaat van Tado. Nu is het 8:00 's morgens altijd lekker warm in de badkamer.

Dat ik ook het dakraam heb vervangen door een exemplaar met dubbel glas, zal ook helpen.

 

De Slaapkamer

Toen ik in 2013 hier ging wonen kregen mijn dochters de slaapkamers die ongeveer gelijk waren. Mijn slaapkamer werd de L-vormige kamer aan de voorkant. Deze slaapkamer heeft zijn L-vorm doordat hij gedeeltelijk boven de poort doorloopt. In het midden van de buitengevel zie je boven de poort twee raampjes. Aan de voorkant horen die bij mij, aan de achterkant hopren ze bij de buren. De muur met de buren loopt pal naast het rechtse raampje.

Eigenlijk vond ik meteen dat dit een heel goede kamer voor een atelier zou zijn. Het enige minpunt was het slechte licht. Toen had ik echter alle kamers nodig als slaapkamer dus ben ik er gaan slapen. Deze kamer heeft dusdanige afmetingen dat je niet gemakkelijk een tweepersoonsbed kwijt kan maar ik had een oude twijfelaar van 120 x 190 cm gevonden en die paste prima. Nadat de dochters het nest hadden verlaten ben ik verhuisd naar de kamer van Oudste Dochter aan de achterkant en daar slaap ik heerlijk. Wederom in een oude twijfelaar maar nu in die mijn dochter heeft achtergelaten, een bed dat wat hoger op de poten staat. Ik denk er wel eens over om mijn bed te vervangen door een luxer exemplaar met gangbare afmetingen maar eigenlijk is dit bed prima. De kamer is niet heel groot en ik kan er nu net omheen lopen, dat zou bij een groter bed moeilijk worden. Ik heb gezien dat de matrasmaat nog te koop is dus die wordt binnenkort vervangen en dan kan het bed weer heel wat jaren mee. 

Het bed heeft tegen alle muren gestaan maar waar hij nu staat, slaapt het lekkerst. Het is helemaal mijn plekje geworden met  veel dierbare spulletjes. De meeste staan op het meidenkastje, daar is inmiddels een kleine verzameling ontstaan. Het meidenkastje stond ooit op de speelzolder van mijn opa en oma. Toen gevraagd werd of ik het wilde hebben, dacht ik dat het een grote kast was maar dat was het dus niet. Typisch de herinnering van een kind... Het kastje en alles erop en omheen is mij dierbaar. Ooit heeft mijn vader het met de nodige moeite helemaal blank gemaakt. Ik heb het weer een likje verf gegeven.

De schoorsteen die door de kamer loopt, heb ik er bewust in gelaten. Een herinnering aan de kachels die beneden in de voor- en achterkamer zaten. Aan de rechterkant van de schoorsteen is een nisje waar ik wat kleding kan ophangen want een kledingkast staat er niet in mijn slaapkamer. Daar heb ik een speciale kamer voor.