Tot slot

Mijn laatste blog…

In januari vertelde ik dat ik dit laatste jaar iedere maand zou proberen een blog te schrijven. Ieder maand over een andere ruimte. Dat lukte tot halverwege het jaar maar de tweede helft kwam de klad erin. Deze laatste maand, december, heb ik mijn achterstand ingehaald en de laatste blogs achter elkaar geschreven. 

Met veel plezier heb ik tien jaar over huis en tuin geschreven. Toen ik hier kwam wonen zat ik in een moeilijke periode in mijn leven en samen met het werken in huis en tuin, werkte ik ook aan mijn eigen herstel. 

Jans (ik dus), huis en tuin zijn opgeknapt en kunnen er weer jaren tegenaan.

Jans’ huis en tuin zijn klaar, mijn blog is klaar. Het was een mooi avontuur!

Atelier

Bij de bezichtiging van het huis voelde ik al: hier komt mijn atelier. Toch duurde het even. In het begin had ik de ruimte nodig als slaapkamer, maar de kamer bleek ook te donker te zijn, te koud en misschien toch niet ruim genoeg.  Dus probeerde ik een ateliertje te maken in andere ruimtes maar het werkte niet en ik kwam terug op de voorkamer met de L-vorm. 

Ik besloot hier aan de slag te gaan. Er moest wel het een en ander gebeuren. Ik begon met het verwijderen van het plafond want boven het plafond zou nog heel veel ruimte moeten zijn. Dat klopte, in de punt is de kamer zes meter hoog. Er bleek Boktor in een balk, een flinke tegenvaller maar gelukkig kon het opgelost worden. Grote Broer maakte een vliering voor opbergruimte zodat er heel veel dozen en materialen opgeborgen kunnen worden. Met Schoonzoon isoleerde ik de hoge enkelsteens muur aan de voorkant en daarna isoleerde ik het dak, een hele uitdaging met die hoogte. In de nok kreeg ik hulp van Goede Vriend. De kamer is er een stuk comfortabeler van geworden. Voor het licht kwam er een goede daglichtlamp. 

Inmiddels is het een hele fijne plek met veel bergruimte, een ruim werkblad voor mijn naaimachines èn plek voor mijn schildersezel. Ik heb nu genoeg hoogte om hem voor een groot doek helemaal omhoog te kunnen schuiven. 

Zo zie je maar dat je goed naar je gevoel moet luisteren.

De kastenkamer/logeerkamer

Toen de Dochters het huis uit waren, had ik ineens twee kamers vrij. De kamer van Oudste Dochter werd al snel mijn eigen slaapkamer. Over de bestemming van de kamer van Jongste Dochter heb ik langer nagedacht. Eerst werd die kamer mijn atelier. Ik schilderde beneden in de bijkeuken maar dat werkte niet, veel te klein. Dus dacht ik mijn atelier spullen op de kamer van Jongste Dochter neer te zetten. Een werkblad met mijn naaimachine paste prima maar mijn schildersezel had weer geen ruimte vanwege het schuine dak. Daarbij zocht ik ook nog naar een betere plek voor mijn kleding, Die hing nog op mijn voormalige slaapkamer in een geïmproviseerde kast. 

Omdat het Atelier toch niet werkte op kamer van Jongste Dochter, besloot ik alles te verplaatsen naar mijn voormalige slaapkamer en een mooie kledingkast te maken in de kamer van Jongste Dochter. Ik gebruikte het basiselement van Pax van Ikea wat ik al had, scoorde op Marktplaats een ondiepe Pax-kast en had ook nog een 30-jaar oud element van Pax van 40 cm breed. Het ondiepe deel had ik nodig omdat ook hier een schoorsteen door de kamer loopt, die van de oude voorkamer beneden. Deze elementen pasten prachtig naast elkaar, het deel van 40 cm breed heb ik ingekort vanwege het schuine dak.

Ik had nog behang over van mijn slaapkamer dus kreeg de kamer ook een behangetje.

Ik heb nieuwe deuren bij Ikea gekocht en er een schuin afgezaagd ivm het schuine dak. Deze schuine deur is breder dan het kastelement wat er achter zit want de deuren zijn 50 cm breed. Dat komt prima uit want nu staat mijn strijkplank daar mooi achter. 

De kamer bleek nog genoeg ruimte te hebben voor een slaapbank, handig voor logées. Ook mijn kleindochter doet daar nu iedere week een middagdutje.

Wát een luxe, zo'n kastenkamer!

De badkamer

Het aanleggen van de C.V. en badkamer was een van de eerste (en van de weinige) dingen die ik in huis heb laten doen door vakmannen. Beide waren bij aankoop in huis niet aanwezig. Er hing in een kleine ruimte wel een oude douchekop met slang aan de muur met een klein eenvoudig wastafeltje maar dat was de naam badkamer niet waard. Bovendien was er boven geen toilet en dat was voor mij i.v.m. mijn gezondheid een must. Boven waren vier slaapkamers en de kleinste daarvan is mijn badkamer geworden.

Ik heb zelf de indeling getekend en de vakman heeft hem voor mij low budget gemaakt. Dat betekent dat hij vrij basic is maar hij is helemaal naar wens. Ik heb hem zelf natuurlijk nog opgeleukt met een oude spiegel, kastjes (opbergruimte), kapstok en bankje, handdoeken en accessoires. Nu na twaalf jaar ben ik nog steeds tevreden met mijn badkamer.

De inloopdouche is heerlijk ruim en met de oude trekker, trek ik de vloer snel droog na een douche. Veel mensen waren verbaasd dat ik een houten vloer had in de badkamer maar het zijn keramische tegels in een houtlook. Net echt en het geeft warmte aan de witte ruimte.

Het enig wat ik in de afgelopen jaren heb veranderd zijn de radiator en het dakraam. Ik kreeg de badkamer niet goed warm dus heb ik een iets groter exemplaar laten plaatsen met een thermostaat-knop en een slimme thermostaat van Tado. Nu is het 8:00 's morgens altijd lekker warm in de badkamer.

Dat ik ook het dakraam heb vervangen door een exemplaar met dubbel glas, zal ook helpen.

 

De Slaapkamer

Toen ik in 2013 hier ging wonen kregen mijn dochters de slaapkamers die ongeveer gelijk waren. Mijn slaapkamer werd de L-vormige kamer aan de voorkant. Deze slaapkamer heeft zijn L-vorm doordat hij gedeeltelijk boven de poort doorloopt. In het midden van de buitengevel zie je boven de poort twee raampjes. Aan de voorkant horen die bij mij, aan de achterkant hopren ze bij de buren. De muur met de buren loopt pal naast het rechtse raampje.

Eigenlijk vond ik meteen dat dit een heel goede kamer voor een atelier zou zijn. Het enige minpunt was het slechte licht. Toen had ik echter alle kamers nodig als slaapkamer dus ben ik er gaan slapen. Deze kamer heeft dusdanige afmetingen dat je niet gemakkelijk een tweepersoonsbed kwijt kan maar ik had een oude twijfelaar van 120 x 190 cm gevonden en die paste prima. Nadat de dochters het nest hadden verlaten ben ik verhuisd naar de kamer van Oudste Dochter aan de achterkant en daar slaap ik heerlijk. Wederom in een oude twijfelaar maar nu in die mijn dochter heeft achtergelaten, een bed dat wat hoger op de poten staat. Ik denk er wel eens over om mijn bed te vervangen door een luxer exemplaar met gangbare afmetingen maar eigenlijk is dit bed prima. De kamer is niet heel groot en ik kan er nu net omheen lopen, dat zou bij een groter bed moeilijk worden. Ik heb gezien dat de matrasmaat nog te koop is dus die wordt binnenkort vervangen en dan kan het bed weer heel wat jaren mee. 

Het bed heeft tegen alle muren gestaan maar waar hij nu staat, slaapt het lekkerst. Het is helemaal mijn plekje geworden met  veel dierbare spulletjes. De meeste staan op het meidenkastje, daar is inmiddels een kleine verzameling ontstaan. Het meidenkastje stond ooit op de speelzolder van mijn opa en oma. Toen gevraagd werd of ik het wilde hebben, dacht ik dat het een grote kast was maar dat was het dus niet. Typisch de herinnering van een kind... Het kastje en alles erop en omheen is mij dierbaar. Ooit heeft mijn vader het met de nodige moeite helemaal blank gemaakt. Ik heb het weer een likje verf gegeven.

De schoorsteen die door de kamer loopt, heb ik er bewust in gelaten. Een herinnering aan de kachels die beneden in de voor- en achterkamer zaten. Aan de rechterkant van de schoorsteen is een nisje waar ik wat kleding kan ophangen want een kledingkast staat er niet in mijn slaapkamer. Daar heb ik een speciale kamer voor. 

De tuin

 

De tuin… die is heel belangrijk voor me! Die plek achter het huis veroverde meteen mijn hart, terwijl het bij aankoop een lege verwaarloosde plek was, braakliggend terrein. Er was zelfs geen schutting tussen mij en de buurvrouw. Na wat gedoe met de Woningbouwstichting kwam die er gelukkig wel. Een aantal jaren terug heb ik samen met een nieuwe eigenaar een echt stevige schutting geplaatst. Aan de andere kant staat nog steeds de oude betonschutting. Ik ben bezig deze een nieuw verflaagje te geven. 

De tuin is voor mij de plek om tot rust te komen en te ontspannen. Niet door erin te zitten maar door er te lopen, te kijken, te werken. Lekker met je handen in de aarde. Ik begin vrijwel iedere dag met een wandelingetje door de tuin en ook als ik weg ben geweest, is dat het eerste wat ik doe. Even kijken, iets wegknippen, onkruid eruit trekken, water geven. “Is het niet heel veel werk?”, vragen mensen wel eens. Maar nee, ik vind van niet. Misschien omdat ik er zo van geniet dat ik het niet als veel werk ervaar. Huishoudelijke karweitjes in huis (poetsen 😜), dàt vind ik veel werk maar dat doe ik dan ook helemáal níet graag! 

Mijn tuin is geen nette tuin waar geen onkruid te bekennen is. Tussen tegels en bij het grind is altijd wel wat te bekennen maar de tuin zelf staat zo vol dat daar weinig plek is voor onkruid. Ik moet de tuin een beetje in bedwang houden en regelmatig iets wegknippen al vind ik dat vaak wel moeilijk. Als er iets omhoog komt op een plek waar het niet hoort, ben ik toch altijd benieuwd hoe dat eruit gaat zien. Soms pakt dat goed uit, soms niet en wordt de tuin te rommelig. Dan haal ik het weer weg. Zo blijf ik bezig en dat is precies wat ik leuk vind aan de tuin. Ieder jaar kan de tuin me weer verrassen, ieder jaar is anders want het ene jaar is het een droger jaar dan het andere of is het een kouder voorjaar dan het andere. Dat zie je terug bij de planten.

Dit jaar kwam ik terug van vakantie nadat het net heel warm was geweest. Het was begin juli maar in de tuin leek het wel herfst, zoveel geel en bruin in plaats van groen en kleur. Planten waren verdord en knoppen zelfs verbrand. Ik heb planten terug geknipt en hier en daar wat extra voeding en water gegeven. Nu, drie weken verder,  herstelt de tuin zich weer. Planten zijn weer groen, hebben weer knoppen gemaakt en gaan weer bloeien. Dan zie ik weer de veerkracht van de natuur, na moeilijke periodes weer terug komen. Dat staat symbool voor mijzelf. Ook ik heb hier in de tuin na een moeilijke periode mijzelf weer terug gevonden. 

Toilet en Bijkeuken

Het toilet zit nog op dezelfde plek achter in het huis zoals bij zoveel huizen uit begin vorige eeuw. Klein maar fijn zullen we maar zeggen. Toen ik hem opknapte heb ik overwogen een hangend toilet te laten plaatsen ipv een staand toilet. Het is toch de laatste geworden. Bij een hangend toilet moest de riolering aangepast worden, wat ik niet zelf kon, èn ik was bang dat de toiletpot (inclusief reservoir) nog iets meer naar voren moest komen. Dat zou betekenen dat je je kniëen in je nek moest leggen bij gebruik maken van toilet. Nu kan de deur nog nèt dicht. Er is dus ook geen plaats voor een fonteintje om je handen te wassen maar dat kan zowel in keuken als bijkeuken.

Om al het leidingwerk weg te werken heb ik voorzetwandjes geplaatst, daarna heb ik tegels aangebracht op de wanden en het gedeelte erboven lichtblauw geverfd. Er kwam een nieuwe (staande) toiletpot, ik heb mechanische ventilatie aangesloten op het lichtpunt (er was al een afvoer naar buiten) en als aankleding kwamen er kleine spiegeltjes, een medicijnkastje voor allerhande zaken die ik niet in het zicht wil hebben, een miniconsole uit de brocantewinkel voor eau de toilettes (lees: luchtverfrissers) en een tak uit het bos om als toiletrolhouder te gebruiken. Op de vloer liggen Flexfloor tegels die ik jaren terug in keuken, toilet een bijkeuken heb gelegd. Inmiddels ligt op bijna heel de begane grond een betonlook vinyl vloer. Behalve in de toilet dus, daar heb ik bewust de Flexfloor vloer laten liggen, niet zo besmettelijk, nog steeds leuk en een kleine herinnering aan mijn moeder die die vloer voor me had gekocht.

Zoals ik al zei: handen wassen kan in keuken of bijkeuken. Bij het plaatsen van een nieuwe keuken heb ik het oude keukenblok, de wasmachine en cv-ketel verplaatst naar de ruimte voorbij de W.C.. Hier was bij aankoop de douche-ruimte met een wastafel en een smal gangetje. Het stelde allemaal niet veel voor en ik heb meteen boven een badkamer laten maken van een slaapkamer. Het muurtje tussen douche-ruimte en gangetje heb ik gesloopt waardoor een vierkante ruimte ontstond. Dit is nu mijn huidige bijkeuken, ideaal! Ik heb er extra opbergruimte, extra aanrecht met water en plaats voor mijn keukenmachines. Er is plaats voor wat spulletjes uit mijn moeders keuken. Ook de wasmachine staat er en de CV-ketel hangt er. Heel fijn dat die geen plaats meer innemen in de keuken. Het voelt allemaal veel ruimer.  

De bijkeuken was ook bedoeld als slaapplek voor Mix...

...maar zij wil er niet graag liggen. Geen idee waarom niet. Ze krijgt er eten en ging er braaf naar toe wanneer ik zei: "we gaan naar bed!". Maar vaak begon ze 's nachts/heel vroeg in de ochtend zachtjes te piepen of te blaffen. Ik vermoed dat het komt omdat ik ze als pup daar liet als ik wegging. Bij het eten wacht ze ook altijd tot ze er zeker van is dat ik niet wegga of de deur dicht zal doen. Waarschijnlijk ook iets uit de puppy-tijd omdat ik eten gaf, de deur dicht deed en vertrok. Inmiddels ligt ze 's nachts in de gang en dat vindt ze geen probleem. Ik heb wel een traphekje moeten plaatsen voor Mix want ze heeft op haar oude dag ontdekt dat ze ook naar boven kan...

De keuken

Heb ik een open keuken? 

Eigenlijk wel. Dat wil zeggen: er zit geen deur tussen de kamer en keuken. Ik denk dat er wel ooit een deur heeft gezeten, er zit een opening zonder deur.  Heel open is het dus niet, de keuken is echt wel een aparte ruimte maar tegelijkertijd heb ik wel contact met de woonkamer. Ik heb wel eens overwogen om het muurtje tussen woonkamer en keuken helemaal weg te breken maar dat is best wel een klus. Het is een steunmuur dus moet er een steunbalk komen. Bovendien betwijfel ik of het mij iets op zal leveren. Het oogt misschien wel ruimer maar nu staat mijn koelkast heel comfortabel achter het muurtje en wanneer het tijdens een etentje grote chaos is, is het nu toch wat minder zichtbaar.

Links van mijn koelkast staat een oud tafeltje dat ik nog steeds wil schuren zodat het weer blank hout is. Nog niet van gekomen. Ik zou daaraan kunnen eten maar dat doe ik nooit. Wel is het een heel handige afzetruimte. Rechts van de koelkast is in de hoek een koof waar leidingen door lopen. Hierdoor kan mijn koelkast niet tegen de tussenmuur aangeschoven worden maar het is een mooi plekje voor mijn handdoekenrekje. Mijn koelkast is een mooie retro koel-vriescombinatie die ik op marktplaats heb gevonden. Hij vertoont echter wat kuren dus vrees dat ik hem binnenkort moet gaan vervangen. Eigenlijk wil ik weer gewoon dezelfde. 

Aan de andere kant van de keuken is ook een deur met daarachter het halletje naar de toilet, bijkeuken en tuin. Voor de foto heb ik hem even dicht gedaan maar deze deur is vrijwel nooit dicht. Eigenlijk doe ik hem alleen dicht wanneer ik Mix buiten of binnen wil houden. Hij staat dus altijd open en daardoor vallen mijn plankjes met borden en potjes nauwelijks op. Dat is dan wel weer jammer. De plankjes zijn trouwens gezaagd van de u-vormige bescherming van het composiet keukenblad toen de keuken geplaatst werd. Heel handige plankjes. Ik heb ook delen in mijn atelier boven gebruikt. Op de plankjes in de keuken staan sinds kort de kruidenpotjes van Bodum die ik heb gespaard, zo'n 35 jaar geleden. Een stukje herinnering. 

Deze keuken zit er nu zes jaar in van de twaalf jaar dat ik hier woon. Ik had er niet op gerekend dat ik nog eens een nieuwe keuken zou kunnen plaatsen en had het eenvoudige keukenblok dat er in zat bij aankoop, aangevuld met losse objecten. Maar O wat een heerlijkheid, deze keuken zonder kieren en spleten waar van alles tussen viel en mèt een vaatwasser! Ik ben er enorm blij mee. De keuken is een nog fijnere en gezellige plek geworden.

De woonkamer

Het eerste wat gebeurde in de woonkamer was het ophangen van een thermostaat. Er was geen verwarming in huis toen ik het kocht in januari 2013 dus liet ik meteen verwarming aanleggen. Inmiddels is de radiator bij het achterraam vervangen door een grote designradiator toen ik een paar jaar geleden eindelijk de gewenste openslaande deuren liet plaatsen. 

Ook heb ik meteen de deur aan het eind van de gang naar de woonkamer dichtgemaakt zodat ik mijn hoekbank kwijt kon. De oude hoekbank is inmiddels vervangen door een nieuw exemplaar. Lekker licht en op pootjes waardoor het wat ruimtelijker oogt. Een heerlijk plekje om lekker te lezen, naar buiten te kijken of tv te kijken.

De tv staat achter deuren in mijn kast. De kast komt uit mijn ouderlijk huis, was ooit van mijn opa en oma en mijn vader heeft hem destijds helemaal opgeknapt. Deze kast staat nu alweer bijna vijf jaar bij mij. Eerst stond er een hele grote kast uit mijn vorige leven maar deze kast past hier veel beter, is kleiner, staat hoog op de pootjes en brengt goede herinneringen. Ik heb bij mijn nieuwe tv erop gelet dat hij in de kast past. Een grotere tv in een kleinere kast. Het is gelukt. 

Via de deur vanuit de gang naar de woonkamer kom je nu binnen in het eetgedeelte. Het is het smalste stuk van de kamer aan de voorkant van het huis en ik wist meteen dat hier de eettafel moest komen. Mijn tafel is groot en breed en ik dacht hem eigenlijk te vervangen door een smaller exemplaar. Al tijden staat een zoekopdracht uit op marktplaats maar ik heb hem nog niet gevonden. Slechts één keer heb ik bijna een tafel gekocht maar omdat ik niet op tijd vervoer kon regelen, ging de koop niet door. Toen was ik er even ziek van maar verder heb ik mijn te grote, niet heel mooie tafel nog niet in willen ruilen. Het was ooit mijn atelier-tafel en dat is hij eigenlijk nog steeds. Er worden stoffen op geknipt, geverfd, geklust en geknoeid dus wel zo handig dat hij tegen een stootje kan. Bovendien kan ik er met veel mensen aan eten want hij kan ook nog eens uitgeschoven worden tot 2 meter 70. Misschien is het dus gewoon een blijvertje. 

Om ruimte te besparen heb ik een eetbankje tegen de muur staan. Er is zelfs zo nog ruimte voor een vitrinekast. Deze heb ik ook een paar jaar geleden gekocht, nieuw dit keer, en gevuld met alle rond slingerende fotoboeken, vazen, kandelaars en foto’s. Heel fijn, gezellig én nuttig dit kastje.

Ik heb de tafel ook een tijd aan de achterkant gehad. Lekker ruim maar de zithoek voor vond ik wel erg krap. De bank staat dus al tijden weer achter en de tafel voor zoals ik bij het begin bedacht had. De afstand tussen keuken en tafel is zowiezo nooit groot in een klein huis dus het maakt niet uit waar mijn tafel staat. Ik loop zo vanuit de kamer de keuken in of uit.

Er is mij wel eens gevraagd of ik zou willen uitbouwen. Nou, nee dus. Alles is in verhouding en voor mij geldt hier: het past als een jas! Een hele fijne jas 😊