Een balkon vol met Geranium, ehh Pelargonium.

Momenteel ben ik vaak bij mijn moeder, ze leeft haar laatste stukje leven. Ze woont dicht bij mij, tijdens mijn wandelingen met Mix kom ik vaak langs haar appartement en het is een kleine moeite om even binnen te wippen voor een kop koffie. Dat deed ik al regelmatig maar nu nog vaker en langer. Mix gaat graag met me mee want bij mijn moeder schijnt het water enorm lekker te zijn. Thuis laat ze haar bak met water vaak staan om met heel veel moeite wat water uit "de vijver" in de tuin te drinken maar zodra we bij oma (mijn moeder) binnen zijn, stort ze zich op het water dat voor haar wordt neergezet en lebbert ze het in één keer leeg. Wanneer het niet meteen bij binnenkomst wordt aangeboden, vraagt ze er om met haar irritant hoge blaf. Eigenlijk moeten we die blaf negeren maar je oren kunnen dat nauwelijks aan dus krijgt ze haar bak water. Het is een ritueel waar mijn moeder van geniet, nergens vindt Mix het water zo lekker als bij haar.

Ik vind het bewonderenswaardig hoe mijn moeder nog van de kleinste dingen kan genieten. Van een actief en vrij uithuizig type kwam ze een paar maanden terug ziek thuis op de bank terecht en kon ze niet veel meer dan een wandelingetje naar de keuken en terug. Ik heb haar niet horen mopperen, integendeel. Ze zorgt zo goed mogelijk voor zichzelf en geniet van bezoekjes, van aandacht en van haar balkon vol bloemen.

Mijn moeder is erg goed in het overhouden van planten, ze is met recht trots op de Jasmijn en haar Hortensia's in pot die weer prachtig bloeien en op haar Geraniums die ze over heeft gehouden. Alles bloeit met grote hoeveelheden witte, rode en roze bloemen. Met veel geduld verzorgt ze de planten met de juiste hoeveelheden water en het weghalen van de uitgebloeide bloemetjes. Dat doet ze al zolang ik me kan herinneren. 's Winters stonden de geraniums binnen te overwinteren, werden er stekjes genomen en verzorgd en die gingen dan ook allemaal de volgende zomer weer bloeien. Ik heb dat gen niet meegekregen, het is naar mijn zus gegaan die ook bedreven is in stekken.

Nu heb ik onlangs in de Seasons (mei 2020) gelezen over het verschil tussen Pelargonium en Geranium. Ik heb het altijd over Geraniums maar blijkbaar heten de Geraniums op mijn moeders balkon eigenlijk Pelargonium! Beide komen uit de Ooievaarsbek-familie. Het verschil tussen de twee kun je bij de bloemblaadjes zien: De Pelargonium heeft twee bloemblaadjes aan de bovenzijde van de bloemknop en drie blaadjes aan de onderzijde. De geranium heeft vijf bloemblaadjes die je op allerlei manieren kunt spiegelen. Ik heb het even in mijn tuin gecheckt en ja hoor: De Geraniums in de tuin hebben allemaal die vijf bloemblaadjes die je kunt spiegelen en de Hanggeranium, eh Pelargonium, heeft er twee boven en drie onder de bloemknop. Weer wat geleerd! Meteen even vragen of mijn moeder dit ook weet...

Geranium

Polargonium

Muren, plinten en slakken

Soms hoor ik van mensen: "Goh, dat jij dat allemaal zelf doet!" Als ik opnoem wat ik in huis zelf gedaan heb, klinkt dat als enorm veel werk maar ik doe het niet in één keer. Ik neem er ruim de tijd voor. Het verven van muren is hier een duidelijk voorbeeld van. Als ik straks, wanneer het klaar is, zeg dat ik de kamer en gang geverfd heb, klinkt dat als een hele klus. Maar ik heb er dan een maand of langer over gedaan. Een ander doet dat in één weekend. Ik doe één muurtje per dag en heb dan ongeveer een of twee dagen nodig om weer op te laden. Erg vind ik dat niet, ik heb er tijd voor om het zo te doen en ben blij met wat ik kan.

Ik zit nu dus nog steeds midden in de verfklus van de voorgaande weken en heb slechts drie kleine muren gedaan. Deze week was de muur bij de keuken aan de beurt. Ook hier moesten nog plinten tegen de muur. Die zijn hard nodig want ik heb 's nachts slakken in huis, ik zie 's morgens namelijk slakkensporen op het kleed en zag ze nu zelfs ook tegen de muur bij de keuken. Daar was, zolang er geen plint tegenaan zat, in de hoek een gat zichtbaar waar leidingen doorheen lopen en, naar ik vermoed, ook slakken uit kruipen.

 

Al een tijd terug had ik slakkensporen gezien bij de bank. Toen leken ze uit een andere hoek te komen en heb ik plinten bevestigd. Toen vorig jaar de keuken kwam, zijn die eraf gehaald om leidingen te trekken en alles te vervangen door de hoge renovatie-plinten. De slakken hebben hun kans schoon gezien en bezoeken nu 's nachts weer mijn kamer. Geen idee wat ze hier denken te vinden want er groeit voor hun niets eetbaars. Ik griezel ervan en wil ze weer weg hebben. Het liefst ver weg want in mijn tuin wil ik ze lever ook niet. Ik moet nog eens het nut van die beestjes opzoeken, want dat zullen ze heus wel hebben, zodat ik ze meer ga waarderen. Tot nu toe zie ik als enig nut dat ze als vogelvoer dienen (hmm, klinkt niet echt vriendelijk).

 

Inmiddels is het kamer-keukenmuurtje geverfd en zijn de plinten bevestigd maar.... ik zag wederom slakkensporen! Geen idee hoe dat kan?? Enfin, ik geniet wel van mijn geverfde en met plinten afgewerkte muurtjes. Volgende week staat de langste muur op de planning maar daarvoor heb ik hulp geregeld van jongste dochter.

Midden in een verfklus.

Ik zit midden in een verfklus. Ik heb net voor de tweede keer het boekenmuurtje geverfd en terwijl het droogt, typ ik mijn blog met de verfspetters nog op mijn handen.

Nu ik nieuwe deurklinken heb gekocht, heb ik de gang- en kelderdeur opnieuw in de verf gezet. Deze keer zijn ze geverfd in fris wit in plaats van RAL 9010. Ik krijg bijna geen direct zonlicht binnen en daarom mag het van mij net iets frisser. Die nieuwe verfbeurt konden ze goed gebruiken, de deuren zien er weer goed uit met hun nieuwe verflaagje en nieuwe klink. Het valt meteen op dat ook de muren aan een fris verfje toe zijn. Dat wist ik eigenlijk al langer maar het is nogal een klus, alle muren en plafond. Ik wil met het plafond beginnen maar dan eerst alle naden tussen de gipsplaten dichtsmeren zoals ik in de keuken heb gedaan. Het keukenplafond ziet eruit als een strak gestuukt plafonnetje en dat effect wil ik ook graag in de kamer, een budget-proof gestuukt plafond. Maar ja, een hele klus dus en nog niet aan begonnen.

Eerst heb ik maar eens een ander klusje in de kamer gedaan, staat ook al een jaar op mijn To-Do-lijstje: de plinten in de kamer afmaken. April vorig jaar ben ik, samen met klusmaatje-voor-lastige-klussen (voorheen echtgenoot, ja echt!) begonnen met de plinten (blog 21 april 2019, Plinten tegen de muur...). Voor de nieuwe keuken waren nieuwe kabels getrokken en die liepen door de kamer. Om ze te verbergen heb ik ze achter hoge renovatieplinten gestopt, mooi weggewerkt.

 

Ik heb de klus echter niet helemaal afgemaakt, op een paar plekken moet ik de oude plinten nog vervangen door de nieuwe hoge renovatieplinten zodat overal in de kamer dezelfde plinten zitten. De plinten had ik wel al in huis. Dat heb ik dus nu eindelijk aangepakt: netjes op maat, in verstek gezaagd én in de verf gezet.

Toen ik de plinten tegen de muur wilde bevestigen, bedacht ik me dat het wellicht verstandig zou zijn om die muren eerst te verven. Deze muren zijn niet zo groot dus gemakkelijk in etappes te verven. Dan zouden deze muurtjes er alvast goed uitzien en klaar zijn. Bovendien is het er nu prima weer voor, geen weer om buiten in de tuin te zijn. Dus: bank aan de kant, boeken van de wand en aan de slag. Jammer genoeg was de muur na één keer niet goed genoeg gedekt dus heb ik hem net een tweede verflaagje gegeven en is het nu wachten tot hij droog is...

In plaats van beginnen met plafond en grote wand en daarna de kleine wandjes, ben ik nu begonnen met de kleine wandjes en eindig ik later met het plafond. Eigenlijk geen slecht plan, zo kan ik moed verzamelen.
Inmiddels is mijn eerste wandje droog en kan ik de boekensteunen weer bevestigen en daarna de plint. Wel heel dankbaar werk zo'n verfklus, het ziet er weer top uit! Op naar het volgende wandje.

Yoehoe, rabarbertaart!

Yoehoe! 100 volgers op Instagram! Voor de meeste instagrammers misschien niets bijzonders maar ik  ben er blij mee.
Ik vind het leuk en dus reden voor een taartje, een rabarbertaart bijvoorbeeld.

Niet met rabarber uit eigen tuin, mijn rabarberplant doet het niet goed. Naar alle waarschijnlijkheid staat hij verkeerd. Ik had hem al eerder willen verplaatsen maar toen ging hij opeens groeien en heb ik hem toch maar laten staan. Nu gaat het weer niet goed, ik denk dat hij te warm en te droog staat. Bovendien is het ook een krap plekje.

Ik heb al lang problemen met de rabarber. Op 5 juni 2017 schreef ik ook een blog over een rabarbertaart, een met merengue, een hele lekkere vind ik zelf. Ook toen moest ik het doen met rabarberoogst uit een andere moestuin. Indien ik eindelijk een keer een rabarbertaart of -crumble wil maken met eigen rabarber, zal ik toch echt een ander plekje in de tuin vrij moeten maken voor deze plant.
Geen eigen rabarberoogst dus, de rabarber voor deze taart komt van de markt. En het recept van Appie.

Smakelijk! En op naar de volgende 100 volgers!

De tuingeranium, one of my favorites.

De tuingeranium is one of my favorites, in mijn tuin staan meerdere soorten. Ik houd van hun bloemen in zo veel verschillende kleuren, van hun ietwat springerige bloeiwijze en van hun vaak groenblijvende bladeren. Ze zijn er in laagblijvende en hogere vormen, vroeg en laatbloeiend en als je wilt kun je de hele zomer genieten van bloeiende geraniums.

Toen ik hier net kwam wonen, was de tuin een lang braakliggend terrein vol puin en onkruid. Mijn tuin is krap 5 meter breed en vanaf het huis zo'n 26 meter lang. Nadat ik de tuin puin- en onkruidvrij had gemaakt, heb ik eerst een houten schuur achterin de tuin geplaatst (eh..laten plaatsen door vrienden en familie) en bepaald waar terrassen en pad naar de schuur kwamen. Met stekken van vrienden en familie ben ik begonnen de overige ruimte te beplanten maar dat was natuurlijk lang niet genoeg om alles vol te krijgen, hoewel.... Een van de stekken was een tuingeranium van een vriendin die net haar tuin had gedaan en heel wat stekjes kwam brengen van deze enthousiaste (lees: zichzelf gemakkelijk uitzaaiende) geranium. Deze plant vond het niet erg dat mijn grond vol zat met puin en allesbehalve rijkbemest was, binnen no-time was mijn tuin in de zomer één grote roze bloemenzee.

Naast vreugde over al die roze bloemen die overal in de tuin opduiken, kan deze geranium natuurlijk ook zorgen voor ergernis want je wil hem waarschijnlijk niet overal in je tuin hebben. Ikzelf heb geen last van die ergernis want ik steek hem ook weer gemakkelijk af met een spade wanneer zij zich te veel uitbreidt en jonge plantjes trek ik zo uit de grond waar ik ze niet wil hebben. En wanneer deze geranium sterke buren heeft, neemt ze genoegen met haar aangewezen plek. Inmiddels heb ik deze Geranium beperkt tot een groepje bij het schuurtje en een groep onder de Magnolia en ze bloeien nog steeds dankbaar. De rest heeft plaats gemaakt voor andere planten en ook voor een aantal andere Geraniumsoorten. Ik heb inmiddels acht varianten.

De eerste Geranium die bloeit, is een wat wilde variant die graag in de schaduw staat. Ik heb hem als stekje van mijn zus gekregen en zij had het meteen naar haar zin op de schaduwrijke plaats. Ze bloeit al in april met donkerpaarse tot bijna chocoladebruine bloemetjes.

Nu, eind mei, raakt ze uitgebloeid en knip ik de bloemen weg. Vaak komt er later dan nog een tweede bloei.
Daarna begint eind april de Geranium bij de moestuin. Ze begint wanneer de oranje-roze tulpen op hun eind zijn maar ze bloeien met een beetje geluk heel kort samen en kleuren prachtig bij elkaar.

Dan begint de lage, compact groeiende Geranium bij de compostbak. Mijn moeder nam ze mee na een bezoekje aan een kweker. Deze variant heb ik in wit en violet. De witte variant staat bij de compostbak en bloeit nu volop. Deze blijft lager dan de hiervoor genoemde soorten, ik kan er dan ook gemakkelijk overheen stappen nu zij zich uitbreidt.

Inmiddels verschijnen nu ook de eerste bloemetjes aan de roze Geranium bij de vijver. Deze variant vormt een mooie ronde pol en houdt zich wat gemakkelijker aan haar toegewezen plekje. Ook haar bloeiwijze is netter, ze heeft zachtroze (niet-springerige) bloementjes.

 

De blauwe-paarse en hoogste variant in mijn tuin begint nu ook met bloeien. Deze staat onder de sering en kan weinig kanten uit, ze mag het hele stukje grond daar gebruiken.

 

En dan hebben we ook nog de enige Geranium in de tuin waarvan ik de naam weet: Geranium Endressii 'Wargrave Pink'. Een Geranium die bloeit met hardroze bloemetjes in juni en juli volgens het kaartje. Bij mij is hij net begonnen en vaak bloeit hij langer. Hij staat op twee plaatsen in de tuin: achterin naast de Schoenlappersplant en bij de Magnolia naast eerstgenoemde Geranium. Op de foto zie je goed het verschil in bloeiwijze: de wat wildere onstuimige variant naast de wat terughoudende bloeiwijze van de Geranium Endressii, hetgeen ruimschoots gecompenseerd wordt door de felle kleur.

Deze Geraniums zorgen in de tuin voor heel wat bloemen en wanneer je de uitgebloeide bloemen wegknipt, bloeien ze vaak langer of nog een keer. Het is ook een gemakkelijke plant want ze stelt weinig eisen aan de bodem of plek waar ze staat. Het enige is dat je ze in toom moet houden, de een wat meer dan de ander. De wat wildere varianten geven de tuin een wat natuurlijke uitstraling en daar houd ik van.

Een nieuwe deurklink, wat een verbetering!

Vorige week heb ik mijn slaapkamer een finishing touch gegeven door een nieuwe deurklink te bevestigen op mijn net witgeverfde deur. Ik was er zo blij mee dat ik er meteen een aantal bij heb gehaald. Dat wil zeggen: ik heb een deurklink gekocht voor het toilet en drie klinken besteld (want niet op voorraad) voor de deuren beneden. De deurklinken beneden, met name die van het toilet, zijn aan vervanging toe. Die van het toilet dringend want wanneer je die deur stevig dicht wilt trekken, heb je de klink in je handen. 

Boven heb ik nu alleen op mijn slaapkamer een mooie nieuwe klink maar aangezien de nu aangeschafte deurklinken al een aardige hap uit mijn budget betekenen, wacht ik met aanschaffen van de rest op een leuke actie. Die acties zijn er om de haverklap en ik durf ook niet heel lang te wachten want je zult zien dat ze dan ineens uit het assortiment zijn. Overigens is het wel een goede investering want de deuren knappen er meteen van op én ze gaan nu ook goed dicht! Ik moet de deuren wel een beetje opknappen want helaas zijn de mooie oude deuren ooit vervangen door deze seksloze exemplaren. Zo jammer. Gisteren was ik even bij mijn overbuurvrouw en die had ze nog wel. Wat een verschil! Jaloersmakend!! Wie weet vind ik ooit nog eens de oude deuren en kan ik mijn deuren vervangen. Tot die tijd doe ik het met een lelijke deur met wél een hele mooie klink!

En nu ik de toiletdeur met de nieuwe klink zo goed open kan doen, geef ik jullie ook maar meteen weer eens een kijkje in mijn zelf-gerenoveerd kleinste kamertje. Goed, broerlief heeft de muren gestuukt en het toilet geplaatst maar ik heb zelf het leidingwerk achter een voorzetwandje verstopt, de  afzuiger bevestigd en aangesloten, wanden betegeld, geverfd en aangekleed. Best trots op. Het is alweer 4 jaar geleden maar hij ziet er nog prima uit. Helemaal met die nieuwe deurklink!

 

  

Mijn bed is (zo-goed-als) geverfd.

Zo, weer iets van mijn ToDo-lijst geschrapt: ik heb mijn bed geverfd.

Maar voordat jullie complimentjes gaan geven: het is niet zo goed gegaan...
Ik wilde het weer doen met spullen die ik had en hoera, ik had al eeuwen geleden verf gekocht. Op waterbasis en dekt in een keer stond erop. Ik heb alle delen netjes ontvet en opgeschuurd en dacht het wel zonder grondverf te kunnen doen. Niet dus! De verflaag die dochterlief had aangebracht was op terpentine-basis wat betekent dat mijn verf op waterbasis niet goed dekte. Niet in 1 keer en ook niet in 2 keer. En toen was de verf op. Op de foto's lijkt het heel wat maar van dichtbij zie je de vorige kleur hier en daar er nog doorheen. Ik heb toch besloten het bed weer in elkaar te zetten en een andere keer bij te werken. Ik slaap namelijk tijdelijk op de bank. Mix vindt het wel heel gezellig maar ik lig toch beter in mijn eigen bed.

Het bed heb ik een paar jaar terug van oudste dochter overgenomen toen zij het huis uit ging. Zij had het weer op marktplaats gevonden en een kek kleurtje gegeven toen wij hier kwamen wonen. Toen zij vertrok, bleef het op haar kamer staan, heb ik er mijn lattenbodem en matras ingelegd en ben erin gaan slapen. En dat beviel goed. Zoals in een eerder blog verteld (januari 2018), slaap ik hier rustiger en behaaglijker. Mijn eigen bed, een oud ledikant dat ik ooit voor een habbekrats op de kop tikte, bleef zonder bodem en matras achter. Het was een heel laag bed, het bed van oudste dochter heeft een veel prettigere hoogte en ik kan er ook wat onder verstoppen. Kortom, mijn oude ledikant is vertrokken naar de milieustraat.
 

Inmiddels is er op mijn nieuwe slaapkamer alweer het een en ander veranderd. De slaapkamers zijn niet groot en wanneer je er een tweepersoonsbed, in mijn geval zelfs een twijfelaar, neerzet, blijft er amper ruimte over voor een kledingkast. Mijn kleding hangt dan ook in een andere kamer zodat ik meer ruimte heb. Toen ik een nieuwe plek nodig had voor het oude kastje van mijn opa en oma, was de enige kamer waar plaats was in mijn slaapkamer. Het betekende wel dat mijn bed gedraaid moest worden. Uiteindelijk bevalt de nieuwe indeling ook goed.

De hoek achter het kastje heb ik vorig jaar mat groen geverfd met 'Gentle Green' Wood&Wall-verf van de Gamma. Het leek me leuk om de muur achter mijn bed te behangen. Bij Karwei had ik een zwart-wit behangetje gevonden met schermbloemen en dat zit er sinds oktober vorig jaar op.

Het volgende dat ik wilde doen was het bed antraciet-grijs verven. En dat is nu (zo-goed-als) gedaan!

Is mijn slaapkamer klaar? Nee, nog niet. Ik moet mijn bed dus nog bijwerken, ben de deur weer wit (was mintgroen) aan het verven. Er zijn een paar stukken plint die nog mintgroen zijn en die ik wit wil verven en ik wil ook graag de naden van de gipsplaten onder het schuine gedeelte dichtmaken en misschien ook wel die op het schuine gedeelte en op het plafond. Ik wil een nieuw kleedje voor als ik mijn bed uitstap en nieuw beddengoed . Ondanks alles wat ik nog wil, ziet mijn slaapkamer er prima uit en zal ik er heerlijk kunnen slapen. En mijn (vrijwel) grijs geverfde bed ziet er eigenlijk best goed uit.