Een tuinfeestje

De dagen hollen voorbij. 

Ik was zó van plan weer ieder week een blog te schrijven maar inmiddels is mijn laatste blog alweer 6 weken geleden!!! Het is wel te verklaren want in de afgelopen weken heb ik mijn half-jaarlijkse dagopname voor mijn MS met alle daarbij-horende controles en bloedonderzoeken gehad en daar moet ik altijd even van bijkomen. Daarna stortte ik me meteen in de voorbereidingen voor een tuinfeestje dat ik gepland had voor mijn 60ste verjaardag (in november) en mijn 10 jarig jubileum van Jans' huis en tuin. Dat feestje was geweldig (eind mei), waarover straks meer, maar een klein minpuntje was dat ik mijn voet aan het eind van het feest verzwikte en tot op de dag van vandaag nog niet goed kan lopen. Alle tijd om op de bank te zitten en een blog te schrijven, zou je denken maar niets is minder waar. Al mijn energie gaat naar mijn enkel en het (moeizame) lopen waardoor ik zo moe was dat ik geen woorden 'op papier' kon krijgen. Gelukkig gaat het iedere dag beter en vond ik het nu wel tijd worden weer iets van me te laten horen.

Een tuinfeestje dus.

In november werd ik 60 en vierde dat met kinderen, broer, zus en alles wat daarbij hoort op landgoed De Mariënwaerd. Een heerlijk weekend. Ik wilde echter ook een feestje geven voor mijn vrienden en vriendinnen en het leek me zó leuk om een feestje in de tuin te geven. Daarbij kwam ook het feit dat ik dit jaar mijn 10e jaar in Jans' huis en tuin' beleef en zo kwam het idee 28 mei een tuinfeest te geven met hopelijk goed weer. Dat is gelukt!

Ik vind het geweldig leuk om de tuin mooi te maken, hapjes en drankjes te verzinnen en die ook zelf te bereden. Om dat alles mogelijk te maken, begon ik op tijd zodat alles in stapjes, gedoseerd gedaan kan worden. Overal maakte ik lijstjes voor die ik honderd keer opnieuw doornam en waarop alles afgevinkt kon worden. Het geheugen is niet meer wat het was en multi-tasken is ook voorbij. 

Het weer werkte fantastisch mee: droog, zonnig en niet te warm.

De dag van het feest was alles voorbereid. De tuin stond er piccobello bij, de versieringen waren aangebracht, alle boodschappen waren in huis, alle hapjes waren voorbereid, de (zelfbediening-)bar stond klaar, dochters en schoonzonen waren present: het feest kon beginnen. Vanaf nu hoefde ik me alleen nog maar met mijn gasten bezig te houden want de kinderen zorgden voor het af-bereiden en rondbrengen van de mini-gerechtjes, het bevoorraden van de drankjes en het in beeld brengen van alles. Zonder hen was het niet gelukt.

En ja, aan het eind verzwikte ik mijn voet, dacht dat het wel mee viel en ging gewoon verder maar bij de na-zit toch maar even pootje omhoog en gekoeld. Dat had eigenlijk eerder gemoeten, mijn voet werd dik en ik kon er niet meer op staan. Met rust nemen kwam het na het feestje in ieder geval wel goed, ik kon alleen maar op de bank liggen. Inmiddels loop ik weer rondjes met Mix. Het mag de pret niet drukken, ik geniet nog steeds na van mijn tuinfeestje!

Kerstmis 2020

Het huis is in kerstsfeer! Het lijkt alsof ik daar heel laat mee ben maar dat is niet zo. 6 December stond de boom al binnen. Ik zag dat bij veel mensen de boom al voor Sinterklaas binnen stond maar dat kan bij mij echt nog niet, 6 december is al hééééél snel.

Meestal komt kerst na Sinterklaas geleidelijk mijn kamer binnen maar nu ging het sneller en misschien komt het doordat ik zo vroeg begonnen ben maar "less is more" is dit jaar niet gelukt. Mijn huis staat vol met kerst, om te beginnen heb ik een grote boom. Dit jaar een verrassingsboom want ik haal hem al jaren naar grote tevredenheid bij Ikea en neem dan uitgebreid de tijd om de mooiste boom te zoeken maar dit jaar kon je niet kiezen. Er stond een boom van een man bij de ingang en toen ik vroeg om een grote boom vroeg hij: "mijn groot of jouw groot?". "Jouw groot" zeiden oudste dochter en ik en die kregen we. Onze bomen waren zo groot dat we ze met moeite in de auto mee naar huis kregen en de allergrootste heb ik bij oudste dochter en vriend achter gelaten. Hun plafond is nog iets hoger. De op een na grootste boom ging verder met mij mee en bleek perfect van hoogte en na de onthulling ook perfect van vorm.

Niet veel later is de boom vol gehangen met lichtjes en versiersels, hebben al mijn engelen een plekje gevonden aan een paar takken, hangen er sterren en staan er overal kaarsen. In de vensterbank is het een allegaartje, daar staan wat herinneringen uit de kerstdoos van mijn moeder tussen een hoop lichtjes zodat er van buitenaf wat te zien is. Ik woon namelijk in een van de "fonkelstraatjes" waarvan de bewoners gevraagd is wat verlichting aan te brengen aan de voorkant. Je kon zelfs vorig weekend een berkentak met verlichting afhalen om de boel ng wat op te leuken. Jammer genoeg was ik toen niet fit genoeg om dat zelf te doen want er hing een lekker sfeertje in de wijk. Eind van de middag liep ik er nog even doorheen met Mix en wat was het gezellig. Overal buurtbewoners die samen bezig waren met de verlichting voor hun huis, mensen die met een berkentak door de wijk liepen op weg naar hun huis en overal de fonkelend lichtjes in het donker. Een super initiatief van het museumkwartier!

Tussendoor ruim ik binnen in gedeeltes op. Na weken is eindelijk mijn tafel en de rest van de kamer vrij van dozen, stapels en spullen die er niet horen maar in de keuken, bijkeuken en gang liggen en staan nog steeds spullen van mijn moeder. Er lijkt geen eind aan te komen. Nu mijn kamer versierd en eindelijk opgeruimd is valt het met de hoeveelheid versiering toch mee. Niet te veel en niet te weinig, het is gezellig.

Pasen in Corona-tijd.

Dit weekend is het Pasen. Pasen in Corona-tijd, even anders dan anders.

 

Het betekent voor mij: online brunchen met de dochters en hun mannen.
Ik kan natuurlijk net als anders lekker uitpakken met bakken en koken en voor een goed gevulde tafel zorgen maar met lege stoelen is dat lang zo leuk niet. Toch zorg ik natuurlijk voor iets lekkers voor mezelf, de boodschappen zijn in huis gehaald (toch nog een hele uitdaging met 1,5 meter afstand, pfff) voor een paas-dineetje met mezelf, ik heb verse bloemen gehaald en ik ga lekkere kaneelbroodjes bakken. Je moet er nu zelf een feestje van maken. En daarbij wil ik dat het beeld in paas-sfeer is wanneer we gaan beeld-bellen. Het oog wilt ook wat.

Ondertussen mijmer ik over de Paas-feestjes die ik eerder gehad heb, met een tafel vol lekkers en gezelligheid, met een zelfgebakken paasbrood waar je zelfs met de hele familie een week van kon eten.

 

Overigens had ik vorig jaar mijn tafel niet vol, Pasen werd toen voor de eerste keer gevierd bij oudste dochter. Het was heerlijk zonnig weer en we brunchten in de tuin met een mooi aangeklede tafel en zelf gemaakt lekkers. De appel valt niet ver van de boom!

Dit jaar is het anders, een jaar dat we niet snel zullen vergeten en waarin we beseffen wat echt waardevol is. Zodra het kan wordt de tafel hier weer gevuld en vieren we het leven! Ik kan niet wachten.

Het feest kan beginnen... Hoewel...

In mijn buurtje is er geen ontkomen aan. Overal om mij heen zijn vlaggen, slingers en spandoeken verschenen. Zelfs de kleur van verlichting bij voordeuren is aangepast. Voor de ramen hangen slingers en maskers en als je binnen kunt kijken zie je hier en daar de feestkleding klaar hangen. Je kunt er niet omheen: Carnaval begint!

Sinds ik in het centrum woon, maak je festiviteiten veel intenser mee. Ik word dezer dagen ingesloten want de optocht draait als het ware om mij heen en daardoor kan ik met de auto de straat niet uit. Overal klinkt muziek, je hoort hier de muziek uit de café's en op straat is iedereen verkleed al is het maar met een sjaal in de carnavalskleuren. Toen ik in de buitenwijken woonde, kreeg ik veel minder mee. Wanneer je een dagje thuis bleef, kon het zijn dat je niets merkte van Carnaval. Ik weet nog dat ik een keer tijdens Carnaval een dag een stuk noordelijker in Nederland moest zijn en dat daar het normale leven gewoon doorging. Carnaval? Wat is dat? Hier ligt het "normale leven" stil, of zal ik zeggen: plat want stil is het hier allerminst.
Mijn buurtje is er duidelijk klaar voor. Het feest kan beginnen!

Voor mij echter geen feest. Ik zou eigenlijk op vakantie gaan, de sneeuw opzoeken. Het is echter anders gelopen. Ik lig in t ziekenhuis.

Door aanhoudende klachten aan mijn been meldde ik me dinsdag bij de orthopeed die me meteen op liet nemen. Een dag later geopereerd en dus geen vakantie, geen feest.

Ik lig wel in een mooie kamer van het nieuwe ziekenhuis, ramen rondom, prima uitzicht. Maar dat is dan ook het enige.

Of misschien toch een klein feestje: ik mag straks naar huis!

Paella in de tuin.

In juli was ik in vakantiestemming en aangezien ik niet op vakantie ging, bedacht ik dat ik een stukje vakantie wel naar huis en tuin kon halen door zonnige maaltijden te maken. Een recept dat ik 's zomers graag maak, feestelijk is en je in vakantiesfeer brengt, is paella. Echter, de pan waarin ik dat altijd maakte, is niet geschikt voor mijn nieuwe inductieplaat.

Op zoek dus, naar een paella-pan voor op inductie én groot genoeg om met in ieder geval zes personen van te kunnen eten. Die was lastig te vinden. Uiteindelijk zag ik een grote paella-pan, niet voor op de inductieplaat maar voor aan een drie-poot-barbecue. En laat ik die nu hebben! Buiten boven de barbecue paella maken zou helemaal een feestje zijn. Die heb ik dus besteld.
Toen de pan bezorgd werd, schrok ik wel van de enorme doos. Hoe groot was die pan wel niet? Wel, zestig centimeter doorsnee dus en dat was enorm! Natuurlijk had ik de afmeting wel zien staan maar ik was zo blij een geschikte pan gevonden te hebben dat ik daar niet verder over na dacht. Hij was in ieder geval groot genoeg om met zes personen van te eten, na nader onderzoek bleken wel zestien tot twintig personen er van te kunnen eten. Daar kan ik wel een paella-feestje mee geven!

Ik popelde om de pan uit te proberen maar het duurde even (tot afgelopen week) voor ik op een dag met de juiste weersomstandigheden een groot aantal proefpersonen tegelijkertijd in mijn tuin had. Dan was het te warm, dan was er kans op een bui (en til zo'n grote pan maar eens gauw van het vuur naar binnen..) dan was die op vakantie, dan had ik zelf geen tijd, dan kon die niet... Uiteindelijk heb ik met zeven personen de paella-pan ingewijd en uitgeprobeerd. Ik was benieuwd of hij niet te groot was om er voor dit aantal personen paella in te maken maar het bleek dat dit prima ging. Ik had iedereen gezegd bakjes mee te nemen om de paella die over was mee naar huis te nemen maar die zijn leeg gebleven. Alles was op, het was een succes! Heel gezellig om alles buiten klaar te maken en daarna met elkaar ervan genieten! Ik weet niet of er nog veel mooie nazomer-avonden komen maar er gaan vast en zeker nog een heleboel paella-feestjes komen.

recept Paella:

(6 personen)

Ingrediënten:

6 drumsticks

zakje soepgroente

1 l kippenbouillon

olijfolie

300 gr knoflookworstjes (bij de Turkse winkel)

250 gr kippendijfilet in stukjes

2 uien

2 tentes knoflook

2rode paprika's

400 gr rijst

1 theel kurkuma

snufje zout en peper

1 theel paprikapoeder

1 laurierblad

ong 30 mosselen in schelp

250 gram grote gepelde garnalen

300 gr diepvriesdoperwten

1 citroen

(Je kunt zelf variëren met groentes, vlees en vis voor in de paella.

De bereidingswijze boven de barbecue is hetzelfde als in de keuken)

Voorbereiden:

Zet de drumsticks met de soepgroente en de bouillon op en laat deze 1/2 uur trekken. Haal de drumsticks uit de bouillon en dep ze droog. Zeef de bouillon. Kook de mosselen. Snijd de knoflookworst in plakjes,snipper de uien, knoflook en paprika's.

Bereiden:

Verhit de olie in de pan en bak hierin de drumsticks en stukjes kippendij-filet goudbruin. Haal ze uit de pan en bak dan de ui, knoflook, paprika's en plakjes worst in de overgebleven olie.

Voeg na een paar minuten de rijst en kruiden toe en bak dit even mee. Giet er dan 3/4 liter bouillon bij en laat de rijst ongeveer 20 minuten zachtjes gaar koken. Eventueel nog wat bouillon toevoegen tot de rijst gaar en droog is.

Tot slot de doperwten, drumsticks, kippendijstukjes, mosselen en garnalen erbij scheppen en dit alles nog 5 minuten verwarmen. 

Garneer alles mooi met de drumsticks, garnalen en mosselen op de rijst.

Serveren met partjes citroen.

Frambozen uit eigen tuin

De eerste frambozen zijn geoogst.

In het begin zijn de rijpe exemplaren op één hand te tellen en dan snoep ik ze zo van de struik. Nu kan ik iedere dag een schaaltje vol plukken. Meestal doe ik er 's morgens een paar in de yoghurt en de rest vries ik in.

Van de eerste oogst heb ik deze keer frambozentaartjes gemaakt. De dochters waren allebei bij mij en dat was reden voor een taartje want zo vaak komt dat niet voor. Het werden taartjes van korstdeeg met een vulling van frambozen en een topping van merengue. Ze waren heerlijk. Voordat ik foto's gemaakt had, waren ze al op!

Vandaag heb ik nieuwe frambozentaartjes gemaakt en dit keer heb ik wel foto's gemaakt. Speciaal voor mijn blog... en om lekker van te smullen. Deze keer met een custardvulling, ook heel lekker!

Taartjes met custardvulling en frambozen

(voor 4 personen)

voor korstdeeg:

115 gram bloem

65 gram koude boter

25 gram poedersuiker

1/2 theelepel vanille-extract

1 eierdooier

4 kleine taartvormpjes

steunvulling van spliterwten (gebruik ik altijd) of keramische bakkorrels

Doe boter, bloem en poedersuiker in een keukenmachine en maal alles tot fijn kruim. Doe er vanille-extract, eierdooier en 1/2 eetlepel koud water bij en laat de machine draaien tot het een samenhangend deeg is. verpak het deeg in plasticfolie en laat het minimaal 30 minuten in de koelkast rusten.

Verwarm de oven op 190 graden.

Rol het deeg uit op een met bloem bestoven werkblad en bekleed er de (ingevette) vormpjes mee. Leg er een stukje bakpapier overheen en vul de vormpjes met de steunvulling. Bak de taartjes 10 minuten in de oven. Verwijder daarna de steunvulling en het bakpapier en bak ze nog 2 a 3 minuten tot ze goudbruin zijn. Laat ze afkoelen.

( Je kunt deze kaartbodempjes ook prima invriezen)

Voor de custardvulling:

1 ei + 1 eierdooier

20 gram suiker

1/2 vanillestokje

2,5 dl volle melk

Klop in een kom het hele ei met de eierdooier en de suiker door elkaar. Snijd het vanillestokje open, schraap het merg eruit en doe beid met de melk in een pan. Verwarm het geheel op een laag vuur tot de melk de vanillesmaak heeft opgenomen en bijna kookt.

Schenk de room al kloppend heel rustig bij de eieren, doe het mengsel terug in de pan en laat het binden op een laag vuur. schenk de dikgewonden custard op de vormpje en bak ze nog 10 minuten op 150 graden tot de vulling begint te kleuren.

Haal de vormpjes uit de oven en laat volledig afkoelen.

Voor de topping:

100 gram frambozen

poedersuiker

Haal de taartjes voorzichtig uit hun vormpjes en leg de frambozen erop. Bestuif ze met poedersuiker.

Lekker hoor!

Kersthuis 2018

Het is stil geweest bij Jans' Huis en Tuin. Dat wil zeggen: online, want hier in huis en tuin is het juist druk geweest. Het huis is in kerstsfeer gebracht: de kerstboom gezet en versierd, engelen neer gezet en opgehangen, kerstverlichting en kerstgroen een plekje gegeven.

Ook de tuin is, nadat deze is opgeruimd en bladvrij gemaakt, in kerstsfeer gebracht met takken, bessen, krans, vogeltaart en verlichting.

De dag nadat ik de tuin had opgeruimd viel er even wat sneeuw. Wat een heerlijk winters plaatje was dat.

Ondertussen is er (vrijwillig) gewerkt, zijn kerstmarkten bezocht, kerstcadeau's gekocht, boodschappen gedaan, zijn er muren geverfd, een inloopkast gemaakt, offertes aangevraagd en onderhandeld voor werkzaamheden in verband met de nieuwe keuken. Nu ik het allemaal zwart op wit zie, is het best heel wat. Hoe dan ook, ik moest tussendoor regelmatig even bijtanken (=uitrusten) en had weinig of geen energie over om te schrijven.

Inmiddels zijn de kerstdagen en bijbehorende drukte achter de rug en vind ik eindelijk tijd om iets te schrijven voordat het jaar voorbij is.
Ik zie al uit naar het nieuwe jaar en naar mijn nieuwe keuken. Waar ik een aantal weken geleden nog als een berg op zag tegen al het geregel en de beslissingen in verband met de nieuwe keuken, heb ik er nu zin in. Het meeste geregel is gebeurd en beslissingen zijn genomen, nu mogen de handen uit de mouwen.
Waarschijnlijk wordt in januari de nieuwe groepenkast geïnstalleerd. Ik ga al beginnen met het leeghalen van de bovenkastjes. Daarna gaat het plafond eruit en eind januari gaat de hele keuken eruit. Begin februari worden de cv-ketel en wasmachine verplaatst en wordt het leidingwerk aangepast. Daarna komt de stukadoor en moet het stukwerk drogen zodat begin maart de keuken geplaatst kan worden.
De planning is rond, nog een weekje genieten van december en dan aan de slag!