Restjes stof worden kussens.

Tijdens het bekleden van het stoeltje van opa en oma, stonden mijn lock- en naaimachine op tafel met daarbij de stof, garens, scharen, spelden en meer. Na het bekleden veranderde daar niet veel in want ik had nog stof over en nu de machines beneden op tafel stonden kon ik maar beter doorpakken. Van de stof die over was, kon ik mooi wat kussens maken voor in de rotan stoel en de tuinstoelen. Die hebben namelijk geen kussens en het komt nogal eens voor dat iemand graag een kussentje in zijn stoel heeft. Tussendoor kwam oudste dochter ook nog langs met een groot stuk schuimrubber en stof voor pallet-kussens op haar pallet-bank.

Boven lag nog een topmatras dat niet meer gebruikt werd en het schuimrubber dat daarin zat, had precies de goede dikte voor zitkussentjes. Het topmatras lag enorm in de weg en dit was een mooie bestemming. Naast een (zo goed als nieuw-) stoeltje heb ik nu ook een zitkussentje in de rotan stoel en hebben de tuinstoelen eindelijk kussentjes.

Al eerder had ik voor de bankjes in de tuin kussens gemaakt. Die bevallen nog steeds heel goed. 

Alleen de houten bear-chairs waren nog zonder kussens... De stof was op maar schuimubber was nog over... Boven lag nog een mooie lap stof waar ik nog geen goede bestemming voor had, daar zou ik mooie kussens van kunnen maken! De naaimachine stond nu toch nog op tafel. Inmiddels had ik de slag goed te pakken en waren de kussens zo klaar. 

Ik had echter nog steeds restjes, dit keer van de mooi lap stof. Daar heb ik even snel kussentjes voor de stoelen op het balkon van mijn moeder voor gemaakt. 

Net voordat de temperaturen fors gingen stijgen, waren mijn kussentjes klaar😅!

Ik heb nu wel drie verschillende stoffen voor de kussens in mijn tuin maar gelukkig is mijn tuin lekker diep en doordat er genoeg groen tussen de verschillende zitjes is, stoort het mij niet. 

Mijn voorraad ritsen is geslonken want in alle kussenhoesjes zitten ritsen die ik nog had. In elk hoesje zit een andere rits maar dat vind ik juist leuk! De restjes stof en schuimrubber zijn opgeruimd en ik zit weer een stukje comfortabeler.

Een stoeltje met herinneringen.

Ik heb een stoeltje dat ooit in het huis van mijn opa en oma stond. Het wit houten stoeltje had ooit een biezen zitting en de rugleuning was, geloof ik, van pitriet. Wanneer wij met het gezin bij opa en oma op bezoek gingen, was dat het plekje van mijn vader. In mijn herinnering zat hij altijd in dat stoeltje naast de televisie met de krant. 

Na het overlijden van mijn opa en oma is het stoeltje bij mij terecht gekomen. Ik wilde het graag hebben als herinnering. Het heeft een tijdlang door mijn huis gezworven, het was moeilijk om er een goed plekje voor te vinden maar wegdoen wilde ik het zeker niet. De zitting was nog in orde maar was verre van comfortabel en de rugleuning was beschadigd. Bovendien heeft de stoel een klein formaat waardoor het altijd wat uit de toon valt naast de rest van de meubelen. Het heeft een tijd in de originele staat op mijn slaapkamer gestaan en later is het in de kamer van oudste dochter terecht gekomen. Zij was toen in de ban van zeemeerminnen (Ariël) en prinsessen en had een kamer met een blauwe vloer en wanden en een wit met zilveren tafeltje/bureautje. In haar kamer miste nog een stoeltje en het stoeltje van opa en oma kreeg toen haar eerste metamorfose. Het houtwerk verfde ik zilver en het kapotte pitriet werd verwijderd en vervangen door blauw fluwelen bekleding, net als de zitting. De biezen zitting heb ik behouden voor het nageslacht. Ik heb het ingepakt in schuimrubber en daaromheen nog een laag fiberfill waardoor het zitcomfort enorm verbeterde en de biezen zitting bewaard werd. 

Inmiddels is oudste dochter haar zeemeerminnen-periode al lang ontgroeid en heeft ze al een eigen stek met haar vriend. Het stoeltje is hier, nog steeds in blauw met zilveren staat, achtergebleven. En weer zocht het, inmiddels wat gammel geworden, stoeltje naar een plekje. De slaapkamers boven zijn niet groot en naast een bed en kast blijft er geen plek over op mijn slaapkamer, in mijn werkkamer/atelier staat het enorm in de weg en op de voorkamer past het wel maar lijkt de kamer meer op een opslagplaats met allemaal verschillende meubelstukken die geen plek in huis hebben. 

Om te kijken of er in mijn zithoek plaats zou zijn voor een fauteuil, heb ik het stoeltje even beneden gezet. Het was al snel duidelijk dat er in de huidige opstelling geen plaats is voor een grote fauteuil maar, al valt het stoeltje van opa en oma nog steeds wat uit de toon qua grootte, dit stoeltje kon nog net erbij. Het zag er alleen niet uit en het was gammel. Ik twijfelde wat ik met het stoeltje zou doen. 

Tijdens deze twijfel-periode kwam het nogal eens voor dat vrienden en familie in het stoeltje gingen zitten en waar ik ze dan meteen weer uit haalde, uit angst dat het stoeltje het zou begeven en de persoon in kwestie op de grond terecht zou komen. Het was tijd voor actie: het stoeltje moest weg of het moest opgeknapt worden. Natuurlijk koos ik voor het laatste.

Eerst ging ik op zoek naar stof. Wat ik in mijn hoofd had, bleek niet te vinden totdat een vriendin me tipte om eens bij de kant en klaar gordijnen te kijken. En ja hoor, daar vond ik de stof. Niet echt geschikt voor bekleding maar wel leuk! Het houtwerk werd ontvet, geschuurd en geverfd en de gammele constructie werd verbeterd door wat timmer- en lijmwerk. De oude bekleding werd verwijderd en diende meteen als patroon voor de nieuwe bekleding.

De nieuwe metamorfose is een feit. Het stoeltje staat de glimmen op zijn plek in de zithoek.

Bloemen uit de tuin.

Eindelijk staat in huis weer een prachtig boeket met bloemen uit de tuin. Nu de pioenen-tijd weer voorbij is, en de tuin vol bloemen staat waaruit ik kan kiezen, is het tijd voor een boeket uit eigen tuin. De afgelopen weken was het zo warm dat ik ze niet goed durfde te plukken omdat ik dacht dat ze snel zouden verwelken in een vaas binnen. Nu is de temperatuur minder hoog en heb ik een bos bloemen bij elkaar geplukt. Ze staan prachtig!

Naast een grote vaas heb ik ook een klein vaasje gevuld. Keus genoeg in de tuin. Het vaasje kocht ik in de kringloopwinkel maar daarover een andere keer.

De regenbuien van een paar weken terug hebben de tuin goed gedaan maar nu kun je zien dat ie weer dorstig wordt. Hier en daar hebben planten het zichtbaar moeilijk en ook het gras begint te verkleuren. Tijd om de natuur een handje te helpen.

De bloemen die ik voor het boeket gebruikt heb, zijn de Zonnehoed (Echinacea), Trommelstokjes (familie van de uienbollen), Phlox, lavendel, Papaverbollen, Sanguisorba. Ondanks de droogte doen ze het goed.

Zonnehoed

Phlox en Trommelstokjes

Lavendel

Papaverbollen

Ze zijn prachtig in de tuin maar ook in de vaas! En het mooie is: als je bloemen plukt, gaat de plant meteen aan de slag om nog meer bloemen te produceren (geldt niet voor de Trommelstokjes, dat zijn bollen)!

Zomer!

Wat doe je zoal in een zomerse week met hoge temperaturen? Nou, niet veel. Ik niet althans. Dat wil zeggen: ik doe niet veel klusjes maar ik probeer wel zo veel mogelijk van het zomerse weer te genieten. Dat genieten gebeurt natuurlijk buiten, in de tuin, maar ik heb met Mix ook het water opgezocht zodat zij ook even lekker kon afkoelen in het water,

Thuis ligt ze hele dagen op de terrazzo vloer in de gang, het koelste plekje in huis. Ik zoek liever een lekker plekje in de tuin, minder koel maar veel leuker om te zitten.

En 's avonds maak ik het me ook gemakkelijk met een eenvoudige maaltijdsalade met peultjes en erwtjes uit de tuin en een toetje met verse aardbeien en merengue.

Zo kom ik de week wel door! 😎😉

Nieuwe plek voor de computerhoek

Mijn computer wil ik in de buurt hebben maar ik wil hem ook niet altijd zien.

Voor de keukenverbouwing schoof ik regelmatig achter mijn computer aan mijn schrijftafeltje in het ateliertje achter de keuken. Het was fijn dat de computer altijd in de buurt stond en ik gemakkelijk even kon gaan zitten en weer weglopen. Het beviel me goed.

Na de keukenverbouwing is het ateliertje veranderd in een bijkeuken met slaapplek voor Mix. Ook dat bevalt goed. Er is echter geen plek meer voor een schrijftafeltje met computer. De computer stond de eerste weken na de keukenverbouwing gewoon op de eettafel maar dat was slechts een tijdelijke oplossing. Daarna heb ik hem een poosje op een tafeltje rechts van het raam gezet, verstopt achter de Monstera/gatenplant. Het beviel niet, het was te vol, te krap en ik zat er niet lekker.
Zou de computer dan toch naar boven moeten? Dat is eigenlijk ook geen optie want ik moet dan steeds naar boven voor elk kleinigheidje (wel goed voor de beweging). Daarom heb ik de linkerkant van het raam nog maar eens geprobeerd. Daar stonden wat kleine kastjes opgestapeld (mini-kastjeskast) maar die konden verplaatst worden.

 

Het blijkt beter te werken dan de rechterkant van het raam. Het is minder krap, ik kan er tot mijn verbazing zelfs langs lopen en het is ook lichter, de lichtinval is anders. Ik zit hier wel lekker. Ik heb hem nog wel een beetje verstopt want ik wil de computer niet altijd in het zicht hebben. Dat verstoppen is prima gelukt met een groene plant, het ziet er gewoon uit als een gezellig hoekje.  Kortom: de computer en schrijftafeltje hebben een nieuwe plek gevonden en hoeven niet naar boven.

Taart op bestelling.

Dit weekend heb ik weer enorm genoten van de ruimte in de keuken. Wanneer ik uitgebreid ga koken en/of bakken merk ik hoeveel meer ruimte ik in de keuken heb gekregen. Alles heeft en plek en er ontstaat geen chaos meer. Heerlijk!

Deze keer had ik aangeboden taarten te bakken voor een feestje van jongste dochter en vriend. Zij wilden graag een lactose-vrije citroen-meringue taart en een cheesecake met aardbeien. Met name de citroen-meringue-taart is hier in de familie een favoriet. Voor vriend van jongste dochter maak ik hem lactosevrij met sojamelk of -room in verband met zijn melkallergie.

Op het tafeltje in de keuken zet ik alle benodigdheden klaar. Het kneden van het deeg, het mixen van de vulling en het maken van de merengue gebeurt met de keukenmachine in de bijkeuken en het uitrollen an het deeg en bakken gebeurt in de keuken. Voor de citroen-meringue taart maak ik deeg dat in de koelkast moet koelen. Daarna rol ik het uit op mijn composiet aanrechtblad dat ook koud is en het deeg dus koel houdt. Precies daarom wilde ik een stenen keukenblad.

Alle gebruikte bakjes, bordjes, kommen en bestek verdwijnen na gebruik in de vaatwasser. Dat lijkt niet zo bijzonder maar voorheen had ik geen vaatwasser en dacht dat ik hem ook niet miste. Wel dus. Zo fijn dat ik hem nu toch heb!

De taarten waren trouwens ook snel verdwenen, zo snel dat ik er zelf maar een heel klein stukje van heb kunnen proeven. Daarom heb ik de volgende dag nog een klein exemplaar voor mezelf gebakken en er een lekkere punt van gesneden voor bij de koffie.

Lekker hoor!

citroen-meringue taart:

voor de bodem:

200 gram bloem

15 gram maizena

100 gram witte basterdsuiker

125 gram (plantaardige) boter (in blokjes0

1 ei

voor de vulling:

3 eieren

125 ml (soja-)kookroom

75 gram kristalsuiker

rasp en sap van 1 citroen

voor de topping:

4 eiwitten

125 gram kristalsuiker

125 gram poedersuiker

10 gram maizena

ingevette lage taartvorm van ca. 24 cm

bakpapier

blindbakvulling

deegroller

keukenmachine met kneedhaak en garde en metalen of glazen kom

spuitzak

bodem:

Meng bloem, maizena en basterdsuiker met een snufje zout. Kneed er met de boter en het ei een egaal deeg van en laat dit deeg een half uur rusten in de koelkast.

Verwarm de oven op 180 graden. 

Rol het deeg op een met bloem bestoven werkvlak uit en bekleed er de taartvorm mee. Leg een stuk bakpapier op het deeg en verdeel de blindbakvulling erover. Bak ongeveer 8 minuten in de oven en laat daarna afkoelen. Verwijder het bakpier met de blindbakvulling. Zet de oven op 120 graden.

vulling:

Klop 3 eieren met de kookroom en kristalsuiker tot een glad mengsel. Roer er de citroensap en -rasp doorheen. Giet dit mengsel op het deeg in de vorm en bak ca 30 minuten in de oven totdat het gestold is. Laat daarna afkoelen.

topping:

Zorg dat kom en garde vetvrij zijn en wrijf ze evt extra in met de uitgeknepen citroenhelften. Klop de eiwitten een beetje luchtig met een snufje zout. Voeg dan al kloppend lepel voor lepel de kristalsuiker toe. Klop het ongeveer 4 minuten tot het schuim stevige pieken heeft. Spatel er de poedersuiker en maizena doorheen. 

Doe de meringue in een spuitzak en spuit deze over de taart. Kleur de merengue onder een hete ovengrill (niet te hoog en let op, het gaat snel!)

Zelfgebakken brood.

Laatst had ik weer eens zin in zelfgebakken brood. De broodbakmachine had tijdens de keukenverbouwing in de kelder gestaan maar nu de keuken klaar is, heeft hij een plek in de bijkeuken gekregen. De bijkeuken is nog niet helemaal klaar (de cv-ketel moet o.a. nog weggewerkt worden) maar hij is net als de nieuwe keuken volop in gebruik. Het is geweldig een plek te hebben waar de broodbakmachine en keukenmachine altijd klaar staan om gebruikt te worden. Het pakte echter anders uit.

Zoals altijd vulde ik het bakblik van de broodbakmachine met alle afgewogen ingrediënten voor een volkorenbrood, deed het bakblik in de machine, het deksel dicht en drukte op de menu-knop. Geen piep. Deksel weer open. Zit het bakblik goed? Ja. Stekker in het stopcontact? Ja. Het display lichtte wel op maar verder nada, niets. Mijn broodbakmachine deed niets meer. Waarschijnlijk is er in de kelder iets gebeurd waardoor hij nu weigert nog langer brood te bakken. Misschien was het toch niet zo'n veilige plek daar op de keldervloer waar ik, loodgieter en klushulp meerdere keren langs kropen op weg naar de waterkraan om die open of dicht te draaien.

Wat nu? Het bakblik zat vol met water, zout, volkorenmeel en gist. Ik besloot alles over te doen in mijn keukenmachine die naast de broodbakmachine stond en die met kneedhaak aan het werk te zetten. Gelukkig liet dit apparaat me niet in de steek ondanks het feit dat hij ook in de kelder heeft gestaan tijdens de keukenverbouwing (op het trapje nog wel). Ik volgde het programma van de broodbakmachine: kneden-rust-kneden-rijzen-kneden-rijzen-kneden-rijzen-bakken. Het kneden deed de keukenmachine, het rijzen gebeurde in de oven op 25 graden onder een warme, vochtige theedoek (Ik heb geen goede ervaring met rijzen in keuken of kamer op kamertemperatuur). Het resultaat? Een heerlijk, goed gelukt, vers gebakken volkorenbrood. Een mooi rond brood want nu kon ik de vorm zelf kiezen.

Zou brood bakken zonder broodbakmachine zo goed gaan? Ik probeerde ook stokbrood uit en dat lukte ook prima.

Ik heb nu de smaak te pakken. Natuurlijk is het bakken in een broodbakmachine eenvoudiger. Het duurt net zo lang maar de broodbakmachine doet al het werk. Je zet hem aan of, nog handiger, je programmeert hem en je hebt drie uur later vers brood. Ook 's morgens vroeg! Dat zit er zonder broodbakmachine niet in want drie uur vroeger opstaan heb ik er niet voor over. Nu verplaats ik steeds het deeg van de keukenmachine naar de oven en weer terug. Ik ben er even mee bezig maar ik heb er lol in en probeer steeds iets nieuws uit. Zoals nu een focaccia met rozemarijn, Italiaanse kruiden en zongedroogde tomaatjes. Voorheen haalde ik een vierkant Italiaans brood uit de bakmachine, nu een plat, langwerpig brood uit de oven.

Ik weet nog niet of ik een nieuwe broodbakmachine ga aanschaffen. Ik heb namelijk nu ook meer ruimte op het keukenblad. Hoe lekker is dat, met name wanneer ik uitgebreid kook. Voorlopig probeer ik nog wat broden en broodjes uit zonder broodbakmachine. Voor wie het ook eens wil proberen vind je hieronder het recept van de focaccia.

Focaccia met Italiaanse kruiden en zongedroogde tomaatjes

Doe in de kom van de keukenmachine 

250 ml water

50ml olijfolie

10 gram zout

500 gram bloem

7 gram instantgist

Zorg ervoor dat de zout en de gist elkaar niet raken.

Laat de keukenmachine dit 5 minuten kneden tot een soepel deeg.

Laat het deeg in de kom 5 minuten rusten.

Haal het deeg dan uit de kom en kneed er handmatig 

2 eetlepels gedroogde Italiaanse kruiden 

50 gram in reepjes gesneden zongedroogde tomaatjes en 

2 uitgeperste teentjes knoflook door.

 

Doe het deeg terug in de kom en laat het 15 minuten kneden.

Haal het weer uit de kom, vorm er een bol van en leg de bol op een bakblik met bakpapier, leg er een schone, warme, vochtige theedoek overheen, schuif het in de oven en laat het deeg 30 minuten rijzen bij 25 graden.

Doe het deeg weer in de kom van de keukenmachine en laat het weer 10 minuten kneden, daarna weer 20 minuten rijzen onder de warme, vochtige theedoek in de oven ( zorg dat de theedoek steeds warm en vochtig is). Weer 15 minuten kneden.

Vorm nu op het bakblik een langwerpig plat brood van het deeg, duw er evt nog wat tomaatjes in en strooi er nog wat kruiden op (ik deed er ook nog een restje mozzarella op). Laat het deeg wederom onder de warme vochtige handdoek 30 minuten in de oven rijzen. Haal het uit de oven, verwarm de oven tot 180 graden. Zet onderin een ovenschaal met water en bak het brood in het midden van de oven 25 minuten. Het is gaar wanneer het hol klinkt als je erop klopt.

Geniet ervan!