Verfklusjes

Nu de nieuwe keuken gekocht is, moet ik nadenken over de planning. Voordat de nieuwe keuken geplaatst kan worden, moet de oude keuken eruit, electra moet aangepast worden, wasmachine en cv-ketel moeten verplaatst worden, het plafond moet vernieuwd worden en er moet strak gestuukt worden. En dat alles in zo'n kort mogelijke tijd want al die tijd zit ik zonder keuken. Ik krijg het er al warm van.
Eerder heb ik er over na gedacht om de cv-ketel en wasmachine nu al te verplaatsen naar de bijkeuken. Dat betekent echter dat ik langer in de rommel zit, ook met de feestdagen én dat loodgieter en elektricien twee keer moeten komen. Niet handig.
Zijn er klusjes die ik wél nu al aan kan pakken? Ja dus. Verfklusjes. Om te beginnen kan de achterdeur wel een verfje gebruiken. Die achterdeur is aan de binnenkant wit geverfd, vertoont slechte plekken, en heeft aan de buitenkant een donkergroen kleurtje.

 

Inmiddels is dat verfklusje gedaan, de deur is nu aan beide zijden antraciet-grijs, net als de voordeur, en ziet er strak uit.
Jammer dat er nog geen dubbel glas in zit 😁.

Nu ik het schuurapparaat tevoorschijn had gehaald, heb ik maar meteen een plantentafeltje opgeschuurd. Deze had een blauw kleurtje en vroeg al een poosje om een nieuwe kleur. Ik had nog een klein proefpotje grijsgroene krijtverf staan, heel geschikt voor het plantentafeltje.

Het plantentafeltje is er enorm van opgeknapt. Het mag beneden blijven staan. Bovendien kan ik nu de kleur beter beoordelen. Wie weet is deze verf heel geschikt voor de grote kast...

 

Keuken op komst (deel 1).

Weer een knoop doorgehakt! Ik heb een nieuwe keuken gekocht!

Toen ik hier kwam wonen stelde de keuken weinig voor Er stond een klein keukenblok, bestaande uit drie onderkastjes met gootsteen en drie bovenkastjes. Eigenlijk twee bovenkastjes want het middelste kastje was enkel een deurtje waarachter de geiser had gezeten.

Verder was er een plafond van vergeelde platen, met lelijk spuitwerk, en tegelwerk uit de jaren 60, retro maar niet leuk-retro. Mijn budget ging toentertijd geheel op aan het aanleggen van centrale verwarming en badkamer, dat had de hoogste prioriteit. Geld voor een nieuwe keuken was er niet dus heb ik de keuken geleidelijk aan met eenvoudige middelen opgeknapt. Toentertijd heb ik meteen de wandtegels verwijderd en de grove muren en het lelijke plafond wit geverfd. Ik heb een fornuis gekocht, een afzuigkap uit de koopjeshoek en samen met mijn koelkastje (ooit de drankenkoelkast in de schuur) naast het keukenblok gezet. Wat plankjes opgehangen voor de glazen potten en klaar.

In de keuken was inmiddels ook de nieuwe combi-ketel opgehangen boven de wasmachine die ook een plaatsje in de keuken kreeg. In de rest van mijn huis was hiervoor geen plaats.
Voorlopig kon ik met dit keukentje uit de voeten en kon ik prima "dank-je-wel-etentjes" verzorgen voor mijn klus-tams.

Natuurlijk was het af en toe wel wat behelpen en toen ik een mooie koel-vries-combinatie tegenkwam op marktplaats, heeft mijn kleine drankenkoelkastje plaats gemaakt voor mijn mooie retro-koelkast. Deze was natuurlijk hoger, dus verhuisden mijn plankjes met glazen potten naar de overkant.
Om de ketel en wasmachine bouwde ik een kast waarin ook plaats was voor mijn koffieapparaat, keukenmachine en kookboeken. Voor de wasmachine kwamen gordijntjes.
Inmiddels was de oude douche achter de keuken gesloopt, de toilet opgeknapt en was het tijd voor éen egale vloer in alle ruimtes. Dit was een heel ingrijpende klus die niet in één keer goed verliep (lees blog 18 en 25 juni 2016) en waarbij ik een aantal weken buiten heb gekookt. Helaas was het toen niet zo'n zomer als dit jaar...

Sindsdien kan ik prima werken in mijn keukentje maar natuurlijk droom ik wel van een keuken met gestuukte wanden, een strak plafond, een andere plaats voor mijn koelkast (die staat niet goed naast een gasfornuis), zonder kieren tussen aanrecht, fornuis en koelkast waar van alles tussen valt, een keuken zonder cv-ketel en wasmachine....

En nu is het zover. Na de vele keukenzaak-, pinterest- en instagram-bezoekjes en na stapels tijdschriften doorgebladerd te hebben vond ik het tijd worden om de knoop door te hakken en actie te ondernemen. De keuken is gekocht, de meet-man is al langs geweest om alles te meten. Nu nog wat puntjes op die i zetten en dan moeten afspraken gemaakt worden met elektricien, loodgieter en stukadoor. Het gaat nog een paar maandjes duren want met de feestdagen wil ik liever niet buiten koken.
(Wordt vervolgd!)

Tuinkalender oktober.

Oktober is de maand om de tuin voor te bereiden op de winter. Daarna breken er rustigere tijden aan. Tijden om nieuwe plannen te maken, na te denken over veranderingen, nieuwe planten, verlichting, onderhoud tuingereedschap of gewoon even niets.

Je zou het niet zeggen dat de winter eraan komt. De zon schijnt nog volop en kou lijkt nog heel ver weg. Het weer kan echter zo maar ineens omslaan. Voor het zover is kun je nu nog wat klusjes doen waar het nog niet van gekomen is. Bij mij mag het gras nog een keer gemaaid, ik heb net een overvol perk met Tuingeraniums gescheurd en opnieuw uitgeplant, een deel van de Phlox is verhuisd, al mijn Buxussen zijn eruit (ik heb het helemaal gehad met die buxusmot) en de lampionplant heeft, in plaats van in de moestuin, nu een plekje in de border.

Tuingeranium

Lampionplant

Ook de nieuwe bollen, de Allium Sphaerocephalon (de trommelstokjes) en de Tulipa Humilis zijn uitgeplant.
Ik ben door het tuinbezoek van laatst (blog 7 oktober 2018) geïnspireerd geraakt en hier en ga het "verwilderen" van planten in de tuin voorzichtig uit proberen. Nou ja, voorzichtig... Ik denk dat voorzichtig bij verwilderen niet helemaal werkt. De kunst is om de juiste planten bij elkaar te hebben staan, planten die tegen elkaar opgewassen zijn. We gaan het zien. Bollen mochten bij mij altijd al hun gang gaan, net zoals Judaspenning, Prikneus, Vingerhoedskruid en Cosmea.

Cosmea

Wanneer hun nieuwe plekje mij niet beviel, haalde ik ze daar weg en zette ik ze bij hun broertjes en zusjes die wel op een goede plek stonden. Deze planten verspreiden zich door zaad. Nu eens kijken welke vaste planten hiervoor geschikt zijn.

De compost uit mijn compostbak heb ik door de tuin verspreid. Zodra er regen voorspeld is, strooi ik organische mest in de tuin. Dan lossen de korrels op en worden de voedingsstoffen goed opgenomen door de grond.
De moestuin is nu leeg maar ik ben van plan vandaag of morgen knoflookteentjes te planten. Angelo Dorny (http://tv.angelodorny.be) laat alles daarover zien in zijn filmpje.

Het is deze dagen vooral genieten van het zonnetje en de laatste bloeiers, zowel binnen als buiten.

met Lampionnetjes, Sierappeltjes en Pompoen uit eigen tuin.

Tuininspiratie

Vorig weekend ben ik samen met mijn zus wat tuininspiratie op gaan doen. Het was prachtig weer voor tuinbezoekjes. Ik was amper onderweg toen ik ontdekte dat ik mijn telefoon thuis aan de oplader had laten liggen. Niet handig want: geen reisinformatie (werk aan het spoor dus snelbus, hoe, wat, waar?), geen appje sturen naar zus ("ik kom zo laat aan op station, waar sta je?") en geen foto's kunnen maken (gelukkig had zus wel haar telefoon bij zich). Een goede oefening in een dagje off-line zijn!

Om te beginnen zijn we naar de tuin van Piet Oudolf gegaan. Dit jaar is het laatste jaar dat je een bezoekje kunt brengen. De tuin is nog tot 27 oktober open, daarna gaat de privé-tuin van Anja en Piet Oudolf definitief dicht. Het was aardig druk en het was een hele kunst om een foto te maken met (vrijwel) geen mensen erop.

Ik ben blij dat ik geweest ben voordat ze dicht gaan zodat ik hier heb gezien hoe mooi en natuurlijk grassen mixen met de vaste planten. Tot voor kort had ik weinig met grassen maar na het bezoeken van deze tuin en ook de tuin bij wegrestaurant Hajé (zie blog 19 augustus 2018), zie ik hoe mooi en natuurlijk de combinaties van grassen met vaste planten kunnen zijn. Behalve de combinaties met grassen zag ik ook (prachtige combinaties met) vaste planten die ik wil onthouden.

Zilverkaars met Persicaria

laagblijvende Clematis

Hierna zijn we naar De Warande in laag Keppel gegaan waar de "Sterke Bollen Dagen" waren. De Warande heeft zich gespecialiseerd in stinzenplanten, verwilderingsbollen en schaduwplanten. Als liefhebber van natuurlijk tuinieren kan ik ook hier inspiratie en kennis opdoen.

Leuke bijkomstigheid is dat de oprichters van De Warande, Trudi Woerdeman (tuin-, landschapsarchitecte en tuinhistorica) en Willem Overmars (kunsthistoricus en landschapsarchitect) wonen in een oud schoolgebouwtje. Als voormalig-juf heb ik wat met oude schoolgebouwtjes.

Ook hier zag ik weer (combinaties met) vaste planten die ik wil onthouden.

Weer die mooie Zilverkaars.

Een tuingeranium die ik nog niet heb.

Natuurlijk heb ik nog wat (verwilderings-) bollen mee naar huis genomen. Ik heb gekozen voor "Trommelstokjes", Allium Sphaerocephalon die in mei, juni, juli purperkleurig bloeien en 70 cm hoog worden, en voor Julipa Humilis, die in maart en april bloeien en slechte 10 cm hoog worden.

Zuslief gaf nog een boek mee om te lezen in de trein (nu ik geen telefoon bij me had...):
Verwilderen van Romke van de Kaa.

Past goed bij het thema van de bezochte tuinen en leest lekker. Een aanrader.

Herfstappeltjes

De herfst is prachtig begonnen. Wanneer je de afgelopen dagen naar buiten keek, was nauwelijks te geloven dat het geen zomer meer was. Prachtig weer was het. Natuurlijk kun je 's morgens en 's avonds wel merken dat de herfst in de lucht zit.
Ik heb de plaids weer tevoorschijn gehaald. Ik merk dat ik ook weer zin heb in de herfst, in herfstbloemen en -takken, in kaarsjes, kussens en plaids. Dat is het seizoenmens in mij.

herfstboeket uit de tuin

Nu in de tuin mijn Malus het bijna begeeft onder de hoeveelheid sierappeltjes en ze inmiddels mooi gekleurd zijn, heb ik hem zijn snoeibeurt gegeven. De takken met sierappeltjes hebben een plekje gevonden in huis en tuin bij mij en elders. Ze brengen de herfst ook een beetje binnen.

Nu het boompje van de zware, doorhangende takken verlost is, kan ik er weer langs lopen. Ik ben benieuwd hoe hij volgend jaar zal uitlopen, het blijft toch altijd spannend of ik hem op een goede manier gesnoeid hebt. Ik ben deze keer best voorzichtig geweest met snoeien zodat hij er nu ook nog mooi uitziet.

Dit voorjaar stond hij prachtig in bloei en beloofde hij een grote hoeveelheid appeltjes. Die belofte heeft hij zeker waar gemaakt. Ik hoop natuurlijk dat hij het volgend jaar ook zo goed doet.

      

Daar is ie weer!

Daar is ie weer, de kast. Hij staat weer beneden. Alhoewel de Kastjeskast mij beviel, net zoals de opstelling van de bank, heb ik toch alles weer veranderd en de grote kast beneden gezet. Reden hiervan is dat er boven eigenlijk geen plaats is voor deze grote kast. Er is maar één plaats waar hij boven kan staan en dat is op de voorkamer. Hij staat daar echter dicht bij de kleine raampjes en neemt erg veel licht weg op de toch al wat donkere kamer. Ik heb daarom besloten: of hij gaat terug naar beneden óf hij gaat weg. Op een of andere manier ben ik gehecht aan de kast en dus staat hij weer beneden.

Doordat deze grote kast weer beneden staat, moest de bank gedraaid worden. Deze staat nu dus weer op zijn oude plek met de rug tegen de lambrisering aan.

Jammer dat ik nu de lambrisering niet meer zie maar ook heerlijk dat ik weer beter vanaf de bank de tuin in kan kijken.

Voorheen had ik in de zithoek een grote salontafel staan, een prachtige tafel met stalen onderstel en oude wagonplanken. Deze staat nu bij oudste dochter en is bij mij vervangen door een kruk en klein bijzettafeltje. Het was een mooie tafel maar nu zijn de verhoudingen beter. Samen met mijn nieuwe donkere jaloeziën is de kamer mooi in balans en is het een rustiger geheel dan met de Kastjeskast.

Voorlopig blijft de kast hier staan en denk ik de komende tijd na of ik hem een kleurtje zal geven of niet.

De oogst van 2018.

    

  

      

              

Wat een prachtige oogst heb ik dit jaar van mijn moestuintje gehad!
Toegegeven, het waren geen grote hoeveelheden maar hij was wel gevarieerd! In mijn eentje heb ik er toch heel wat heerlijke gerechtjes mee kunnen maken.
Ik heb dit jaar vooral last gehad van slakken en de droogte maar luis viel mee, meeldauw heb ik geen last van gehad. Misschien dat de Dille daar een aandeel in heeft gehad, die zaai ik volgend jaar weer tussen de gewassen.
Op de foto's ontbreken de radijsjes. Waarschijnlijk vergeten om op de foto te zetten. Mijn pompoen krijgt hieronder nog een ereplaatsje, die moet nog even blijven hangen.

Ik kan nog steeds oogsten uit de moestuin. Natuurlijk straks mijn pompoen maar er hangen ook nog courgettes en in de grond zitten nog bietjes en bosuitjes. Daarna ruim ik de moestuin op, werk ik wat compost door de grond en mag het grootste gedeelte wachten tot het nieuwe moestuin-seizoen. Het grootste gedeelte want ik zaai nog wat wintersla en plant dit jaar wat knoflookteentjes. Eens kijken hoe dat gaat. Dit moestuin-jaar was een goed jaar!