Voorbereiding in volle gang!

Vrijdag wordt jongste dochter 21 jaar! Daarbij is ze ook klaar met haar Pabo-opleiding. Dat vraagt natuurlijk om een feestje en ik ben al volop bezig met de voorbereidingen. Ik heb nog een week de tijd. We hopen op mooi weer want het is de bedoeling dat het een tuinfeestje wordt. Mijn tuin is tenslotte groter dan mijn huis! Dat betekent ook dat de tuin tip top in orde moet zijn. Nou ja, moet... Ik wil dat graag. Hij staat er al prachtig bij met bloeiende geraniums, rozen en clematissen maar ik wil graag de puntjes nog even op de i zetten. Dus ga ik de komende dagen de buxus en beukenhaag snoeien, uitgebloeide bloemen wegknippen en onkruid weghalen.
Bij dreigende regenbuien zal ik voor het feest toch nog een zeiltje moeten spannen van het huis naar de muur zodat we een stukje overdekte buitenruimte hebben. Ik hoop dat het niet nodig is.

Binnen doe ik niets. Het huis is opgeruimd (nu nog zo houden). Zojuist heb ik voor wat kleur bloemen uit de tuin in een vaas gezet. Ik heb plinten klaar staan om te verven. Ik heb namelijk al een paar ochtenden een slakkenspoor in de kamer gezien en ben bang dat ze tussen vloer en muur naar boven komen. Ik heb ze nog niet gezien maar jongste dochter kwam ze een keer na een avondje stappen in de kamer tegen, brrr. Ik denk echter niet dat ik dat voor vrijdag nog voor elkaar ga krijgen en er zijn dringender zaken zoals een portret schilderen.

Toen oudste dochter 21 werd, heb ik een portret van haar gemaakt, dat schept verwachtingen. Ik ben dus aan een tweede portret begonnen, ditmaal van jongste dochter. Gelukkig schiet het al lekker op. Het blijft spannend of het op tijd klaar is want bij een verkeerd stukje heb je kans dat je weer van voor af aan kunt beginnen. Het is bij mij belangrijk dat ik een opgeruimd huis én rust in mijn hoofd heb om te kunnen schilderen dus heb ik een strak schema om alle voorbereidingen ruim op tijd en zonder stress klaar te hebben. Tot nu toe heb ik alles onder controle. (Er schijnt een perfectionist in me te schuilen...)

                                               

Het kitpistool en de plantenbak

Het kan soms "lekker" tegen zitten. Zoals gisteren. Eigenlijk weet ik van te voren dat ik dan maar beter niets kan doen. Ik was moe, slecht geslapen en mijn lijf werkte niet mee. Als MS-/Migraine-patiënt weet ik dat ik dat moet accepteren, me erbij neer moet leggen (letterlijk en figuurlijk) maar ik wil zo graag dat ene klusje klaren, dat andere klusje afmaken. En ja, als ik dan toch aan zo'n klusje begin, zit het tegen.

Het kitpistool lag al een poosje te wachten op het aller-, allerlaatste kitrandje. Als ik wil beginnen, voel ik weerstand bij het pistool. Toch even doorduwen en jawel: kitpistool kapot! "Even" een nieuwe halen en verder. Weer weerstand. Verdorie! En dan begint het gerommel met een lange schroevendraaier op zoek naar de oorzaak van de weerstand. Het gevolg: een kliederboel, een smerige schroevendraaier, onbruikbare kit en geen mooi kitrandje. Ik ga niet weer naar de bouwmarkt. Dan maar het andere klusje: bloembakken ophangen.

Ik had nog een paar bloembakken die ik onder mijn raam aan de voorkant van het huis wilde hangen. Ze hebben echter niet de goede maat. Eén is te weinig, twee te veel. Maar ze zijn wel goed van maat voor onder het keuken- en atelierraam. Bovendien is het bij die ramen een beetje een dooie boel. De tuintafel staat daar en wat bloemetjes zullen de boel daar lekker opfleuren. Eergisteren had ik al wat bloemetjes gekocht. Wel even schrikken toen ik ze in de bakken had gezet want ze zijn behoorlijk roze, lijken bijna plastic kitch! Maar dat heeft ook wel iets, zeker bij mijn plastic vliegengordijn bij de deur! We doen het ermee. Nu de bakken nog aan de muur monteren, een paar gaatjes zullen nog wel lukken. Gelukkig ging het boren meteen goed. Bij het vastschroeven grijp ik mis: Heb ik honderden schroefjes in verschillende maten, lengtes en diktes maar niet de maat die ik moet hebben! En ik wil niet meer naar de bouwmarkt. Na in alle bakjes, vakjes en laatjes gezocht te hebben heb ik de helft van het aantal nodige schroefjes bijeengesprokkeld. Daarmee blijven de bakken ook wel hangen. Het is duidelijk half werk. De bakken hangen goed, dat wel. Maar ze zijn nog niet goed gevuld en het groen van de bakken vind ik ook niet mooi. Ze moeten donkerblauw worden gespoten. Geen voldaan gevoel dus.

Ik ben wel zo verstandig geweest om dat vullen en verven niet meer te doen. Ik heb mijn rustmomentje genomen. Vannacht heb ik het klokje rond geslapen en vandaag doe ik het rustig aan. Alleen dit bericht nog posten want dat lukte gisteren niet meer.

Een Creatieve Plek

Dit Pinksterweekend wil ik het schilderen weer oppakken. Geen muren, kozijnen of meubelen maar een doek, achter mijn schildersezel. Die laatste staat al een hele tijd, al wel zo'n anderhalf jaar, werkloos te wachten op het moment dat ik er weer klaar voor ben. Voor schilderen heb ik rust nodig en die rust had ik niet zolang er nog zo veel te doen was in huis. Ik wilde klaar zijn met klussen in huis en tuin. Klaar met een tuin ben je eigenlijk nooit en ook in een huis uit 1920 valt er altijd wel een klusje te doen maar toch: ik ben nu in huis en tuin zo goed als klaar. Het begint in ieder geval weer te kriebelen en ook in mijn hoofd ben ik regelmatig weer met creatief schilderen bezig.

Mijn Ateliertje/Creatieve Plek, waar mijn schildersezel staat, was een van de laatste grote klussen. Toen ik hier kwam wonen, zat op deze plek een gangetje met daarnaast een douchecel met wastafel. De douche was verre van comfortabel zoals ik al eerder vertelde. Aangezien ik al meteen besloot boven een badkamer te realiseren, sloopte ik al snel het wandje tussen gang en douche zodat er een vierkante ruimte ontstond van ongeveer twee bij twee waar ik mooi mijn schildersezel kwijt zou kunnen.

Na het sloopwerk heb het werk een poos laten liggen totdat afgelopen zomer de vloer geëgaliseerd werd. Toen heb ik plafond en muren geïsoleerd en nieuwe plafondplaten en voorzetwandjes geplaatst. Eén wandje, tussen toilet en atelier heb ik onbewerkt gelaten als aandenken aan de hele verbouwing. Als je goed kijkt, zie je de dichtgesmeerde plek waar ooit het toiletraampje heeft gezeten want ooit was deze muur de buitenmuur.
Inmiddels is alles wit geverfd. De oude douchekraan hangt er nog met daaronder een stortbak voor het schoonmaken voor kwasten e.d.. Naast de ezel staat een oud tafeltje met daarop de computer. Het is een lekker plekje geworden waar al vaak gewerkt wordt aan creatieve ideeën door iedereen hier in huis. Een Creatieve Plek dus.

Er moet nog wel wat geklust worden hier en daar zoals het maken en ophangen van een schuifdeur die de ruimte af kan sluiten én meteen kan dienen als inspiratiewand. Dat moet voor de winter gebeuren maar die winter is nog ver weg. Dus ik ga eerst eens lekker schilderen achter mijn schildersezel!

De vlag kan uit!

Na het geklaag over het weer van vorige week nu even gejubel (!!!) over het weer van deze week en dan houd ik er over op. Maar lekker is het wel, dat zonnetje!

De voorgezaaide groentes staan inmiddels allemaal lekker in de volle grond van mijn moestuintje. Als gezelschap heb ik nog wat erwten en peultjes erbij gezaaid.

Ik heb ook mijn vijvertje schoongemaakt, dat wil zeggen: ik heb het water eruit gehaald en het bodemgrind schoongespoeld. In plaats van rood water (geen flauw idee hoe dat kwam) heeft mijn vijvertje nu weer helder water. Vandaag nog wat zuurstofplantjes gekocht zodat het helder blijft. Die klus lijkt heel wat maar stelt weinig voor, net als mijn vijvertje. Voor al het klussen in huis had ik een speciekuip nodig. Handig tijdens het klussen maar nu ik daar wel klaar mee ben, is het geen handig ding om weg te zetten. Weggooien zou kunnen maar je kunt er ook een mini-vijvertje van maken! Ik heb een kuil gegraven, gezorgd dat hij mooi waterpas erin paste, wat overgebleven stenen op de rand en voilà: een mini-vijver in de tuin. Ook vogeltjes uit de buurt weten hem in de zomer te vinden voor een verfrissend bad. Eind van vorige zomer had ik mijn speciekuip echter nodig. Ik heb hem uit de grond gehaald en weer gebruikt. Inmiddels staat hij nu weer terug in de tuin. Ik denk niet dat ik hem er nog eens uit zal halen!

Op bevrijdingsdag heb ik een vlag aangeschaft. Die had ik nog niet en er zijn dagen waarop je graag de vlag uithangt. Nu mijn straat zo mooi opnieuw bestraat is staat dat extra feestelijk!
Het was wel even een dingetje om hem op te hangen. Er zat al wel een houder tegen de gevel maar die kon ik vanuit een raam niet bereiken. Met een (hoge!) trap dan maar want hij hangt op flinke hoogte. In mijn schuurtje heb ik al een tijdje een oude, lange, uitschuifbare ladder hangen die ik ergens in huis neer wil zetten of ophangen. Ik wist alleen nog niet waar want hij is groot! Dit was een mooie gelegenheid om hem tevoorschijn te halen en te gebruiken. De rest van de dag heb ik hem in de gang gezet want die vlag moet er aan het eind van de dag ook weer af. De ladder past nét als hij een klein beetje schuin staat. Hij staat er eigenlijk wel leuk dus ik laat hem voorlopig staan.

Waar blijft het mooie lenteweer?

Wat een koud weekje was het! En dan valt het hier in het zuiden nog mee want elders in het land hadden ze volgens de berichten te maken met echte witte winterse buien. Van mij mag het nu wel wat warmer worden. De winter is voorbij! Kom op lente, doe je best en laat je zien!

Ik had na de eerste mooie dagen vol goede moed mijn winterjas al ingeruild voor mijn zomerjas. Ook mijn vier-seizoenen-dekbed heb ik aan het seizoen aangepast en dus één deel opgeborgen. En opbergen betekent bij mij het nodige werk verzetten. Trapje erbij, alle opbergtassen tevoorschijn halen van de opbergruimte in de hoge kast op mijn slaapkamer. Zomergoed eruit en wintergoed erin. Met goed passen en meten alles weer terug. Trapje weer opbergen. Daarna wil je niet toch nog 'even' een winterjas of dekbed pakken want dan moet alles wéér van zijn plek...
Ik werk nu dus met extra laagjes onder mijn zomerjas en heb het dekbed van jongste dochter ( die een weekje weg is) op mijn dekbed gelegd.

Ook met Koningsdag had ik een extra fleecevest onder mijn jas aan getrokken. Maar na alle barre voorspellingen viel het weer mee. Tijdens de eerste regenbuien heb ik bij een vriendin warme koffie met een oranje-tompouce genuttigd. Toen het weer droog was, zijn we naar buiten gegaan waar ik op de vrijmarkt wat tuinplantjes heb gekocht. En daarna hebben we zelfs op terras in het zonnetje met wijn en bitterballen van de muziek genoten. De dag hebben we afgesloten met een pizza bij de nieuwe Italiaan. Een prima dagje!
Bij thuiskomst trof ik de bank vol met jongelui. Ik ben maar meteen naar boven gegaan en me teruggetrokken onder het warme dubbele dekbed.
Na zo'n lekker dagje let ik wel weer even goed op wat ik eet. Eergisteren heb ik 's avonds een heerlijk soepje gemaakt met veel groente, een recept van de Lentekuur van dokter Vogel: Veggie&FishySoup. Soep van courgette, knoflook en zoete aardappel met gerookte makreel als garnering. Lekker hoor! En gisteren werd het een zelfgemaakte tomatensoep. Nog even geduld en dan maak ik de soepjes met groentes uit eigen tuin!

         

Jans' moestuintje

Deze week heb ik eerder gezaaide groentes verspeend. Eigenlijk houd ik niet van binnen voorzaaien: ik kan al die potjes en kweekbakjes niet goed kwijt dus staan ze al snel in de weg. Bovendien ben ik een slechte water-gever, zowel binnen als buiten. Ik geef ze of te weinig of te veel water en voor je het weet zijn mijn plantjes verpieterd. Nee, liever doe ik alles in de volle grond. Daar droogt alles wat minder snel uit en het staat meteen (ongeveer) op de plek waar het naar hartelust kan groeien en bloeien. Vorig jaar heb ik de verpieterde plantjes samen met de plastic kweekbakjes (want sta-in-de-weg in kleine schuur) weggedaan. Maar toch: dit jaar kwamen er weer moestuintjes met de boodschappen mee en heb ik het toch nog eens geprobeerd. Met resultaat! Dit jaar doen ze het bijzonder goed. Zó goed dat ik ze deze week echt dringend moest verpotten want ze groeiden uit hun potjes. Vooral de courgetteplantjes schreeuwden om grotere potjes en die kregen dan ook de grootste waarop ze mij bedankten met een groeispurt en nieuwe blaadjes. En dat terwijl courgette niet van verpotten houdt!
Mijn potjesvoorraad bleek niet toereikend voor alle plantjes dus heb ik ook blikjes ingezet als potje. Staat ook nog eens gezellig. Toen ook die op waren had ik nog de spinazie en pluksla die uit hun kweekpotje wilden. Ik heb de gok gewaagd en ze rechtstreeks in de volle grond van mijn moestuintje gezet. Nu maar afwachten of ze deze grote sprong aan kunnen.
De radijs doet het daar prima en ook de worteltjes komen op. Er zit al een eerste bloemetje in de aardbei en de (herfst-)framboos doet goed zijn best en is al flink gegroeid.
Ik heb vanmiddag nog wat zaad gekocht van tuinerwten en peultjes. Die kunnen nu ook gezaaid worden. Buiten weliswaar. Voor alle zekerheid.

             

Het kleinste kamertje

Dit weekend moet ik van mezelf het toilet afkitten. Het stelt niets voor: de twee laatste kitrandjes. En toch heb ik het nog steeds niet gedaan. Ik stel het al zo'n half jaar uit zodat ik al aan die onafgewerkte tegelrandjes begin te wennen. Foute boel! Dit weekend ga ik het eindelijk doen!

Toen ik het huis kocht was het toilet voorzien van een groene tegelvloer en waren wand en plafond voorzien van schrootjes. Het toilet functioneerde maar als er net was doorgetrokken, had de aftandse stortbak een half uur nodig om weer vol te lopen.
Enfin, opknappen van het toilet stond ook op mijn lijstje, ergens onderaan want ik had redelijk snel een eigentijdse toilet boven en er moesten dringendere zaken gebeuren.

Vorig jaar augustus was het dan zo ver. Na het egaliseren van de vloer ( een monsterklus waar ik nog een keer op terug kom) heb ik het toilet aangepakt. Inmiddels had ik in de aanbieding én op een zaterdag voor 11:00 uur (want extra korting) een duoblok aangeschaft. Na twee jaar klussen begon ik genoeg te krijgen van verbouwen en heb ik niet gekozen voor het verleggen van de riolering (en een hangend toilet) maar voor een compacte, staande pot met stortbak die ik aan kon sluiten op de bestaande riolering. Ik heb plafond-, wandschrootjes en tegeltjes verwijderd. Voor het achterwandje heb ik een voorzetwandje van gipsplaten geplaatst nadat buurman Joep de waterleiding aangepast had. Broerlief stuukte de wandjes en hielp met het plaatsen en aansluiten van het toilet. Boven het inmiddels verwijderde, lage plafonnetje liepen buizen die geen functie meer hadden. Weg ermee dus! Het nieuwe plafonnetje kon nu iets hoger komen, wel zo prettig in het kleinste kamertje, en er paste nog net een toilet-ventilator in.
Met restjes verf heb ik plafond en muren geverfd. Daarna wachtte een nieuwe uitdaging: tegelen. Dat had ik nog niet eerder gedaan. Ik had nog wat tegels over van de badkamer en daarmee kon ik mooi een gedeelte van de muren betegelen. Om iets hoger uit te komen, kocht ik een doosje zwarte tegeltjes als 'plint' en zwarte striptegels om de bovenste rand mee af te werken. Na het bestuderen van de nodige instructiefilmpjes op internet ben ik begonnen. En al zeg ik het zelf, het resultaat mag er zijn!
Oké, oké, je ziet wel dat het niet door een echte vakman of-vrouw is gedaan maar het ziet er netjes uit... Bijna dan. Eerst nog die laatste randjes kitten!