Het is Pasen!

Ik ben net thuis van een gezellige én lekkere paasbrunch met familie bij broerlief. Altijd fijn om bij elkaar te zijn! Het zijn momenten om te koesteren.
Het zijn ook fijne dagen om je huis en tuin extra gezellig te maken: een mooie paastak, verse bloemen, een mooi gedekte tafel... Veel tijd daarvoor heb ik deze week jammer genoeg niet gehad. Drukke werkzaamheden en migraine gooiden roet in het eten. Gelukkig is dat nu weer voorbij en heb ik nog net een paar prachtige Franse tulpen kunnen kopen en bij mijn uitgebloeide magnoliatak in de vaas gezet. Vanmorgen heb ik voor de brunch nog heerlijke Noorse kaneelbroodjes van Nigella (Lawson: Hoe word ik een goddelijke huisvrouw?) gebakken. Mmmmm, een aanrader!



Ik begin inmiddels te wennen aan het feit dat ik soms op zon- en feestdagen alleen ben. Ook nu zijn de meiden bij hun vriendjes. Vandaag heb ik al een gezellige middag achter de rug en veel honger heb ik niet. Dus nestel ik mij op de bank met een goed glas wijn, wat brood, lekkere kaasjes en een salade. Heerlijk!

Fijne paasdagen!

Een opgeruimd hoofd

Al tijden ergerde ik me aan de rommel in de huiskamer. Niet dat ik maar hele dagen lui op de bank hang in plaats van op te ruimen. Nee, ik kon mijn spullen gewoon nergens kwijt. De ruimte achter de keuken, waar de douche was, werd nl opgeknapt. De spullen die daar thuis gaan horen, stonden bij gebrek aan opslagruimte in de woonkamer.

Bij al die spullen stond ook mijn eettafel die heel hard een metamorfose nodig had.

Gelukkig schiet het met de op-te-knappen-ruimte (= mini-atelier in spé) al lekker op.

En toen kon ik niet meer wachten! Gek werd ik van de chaos! Ik wil een gezellige, opgeruimde kamer! Dus:

Rondslingerende ordners op de plank in het mini-atelier in spé. Net zoals doosjes met krijt en verf nadat ik die in een grote bak heb gedaan. Losse lapjes, strengen wol gaan in een grote mand die ik scoor op Marktplaats. En jawel, nu ga ik die eettafel schuren, verven, schuren, verven! Met resultaat. Wat een metamorfose! Last but not least: schoonmaken. Alles komt van zijn plek. Alles wordt schoon: de ramen, planken, boeken, plinten en vooral ...mijn hoofd! Na drie dagen ben ik klaar. Mijn kamer is opgeruimd, schoon en....kaal. 

Dus heb ik vandaag als beloning een paastak en bloemen gehaald en zit ik nu te genieten van de kippetjes en eitjes op de plaats van de ordners, van de vaas met tulpen op mijn nieuwe eettafel en van mijn opgeruimde hoofd.

Nu heel even niets. Laat het weekend maar komen.

 

De eerste tuinklusjes

Heerlijk! De zon schijnt dus ben ik met de eerste tuinklusjes begonnen. Eerst de groene witte muren maar eens aanpakken. Aan één kant van mijn tuin staat een lelijke betonnen schutting. De delen dicht bij het huis heb ik bewerkt met een blokkwast en verdunde betonmortel. Daarna heb ik heel de muur wit geverfd. Dat was een hele verbetering: lekker licht en het gaf een beetje een zuidelijk sfeertje. Daar was na deze winter niet zo veel meer van te zien. Dicht bij het huis komt maar heel weinig zon en na deze vochtige winter was er een groene laag over de eens zo witte muur gekomen. Met behulp van een paar emmers warm water en schoonmaakazijn en een borstel zijn ze weer stralend wit!
Ik heb maar meteen als beloning een pot witte violen gekocht om de boel gezellig aan te kleden.
Meteen de bankjes van steigerplanken schoongemaakt. Deze heeft oudste dochter in elkaar gezet. Zo moeder zo dochter! De deels geverfde steigerplanken kwamen van een bouwvallige schutting achter in de tuin die we eerder gesloopt hadden. Goed hergebruik dus! De kleuren vonden we wel leuk, hoewel ik nu twijfel om ze donkerblauw te beitsen. Zo twijfel ik ook of ik de tuintafel wel of niet bij de bankjes zal zetten. Ik verander graag. De tuintafel heeft echter een stenen blad dus die verplaats je niet 'even'. Daar heb je minimaal 4 sterke mensen voor nodig! Hij staat nu achterin de tuin en dat is toch steeds een tippel van zo'n 25 meter met de borden, schalen enz. Om uit te proberen staat er nu een geïmproviseerde tafel van een vuilnisbak met een pallet bij de bankjes. Best leuk. Ik denk dat ik wat sterke mensen moet gaan regelen...

                    

Lentekriebels

Maart is begonnen, de lente komt dichterbij. Ik kan niet wachten! Bij ieder zonnestraaltje kriebelt het: ik wil de tuin in! Er moet genoeg gebeuren maar het is nog te koud. Ik heb al wel mijn moestuintje schoon gemaakt en bemest. Jammer genoeg ziet mijn buurkat mijn schone moestuintje als een grote kattenbak en die bemesting wil ik nu juist níet! Op advies heb ik chilipepers rondgestrooid maar dat vindt ie totaal geen probleem. Binnenkort maar eens wat gaas onder de schutting bevestigen. Dat is namelijk zijn favoriete route. Die schutting stond er nog niet toen ik het huis kocht. Het was een grote kale tuin waar veel schuren en hokken hadden gestaan. De grond zat vol met puin. Er is veel puin uit gehaald maar lang niet alles. Spitten is een crime maar de grondstructuur is wel luchtig en watert prima af.

Op marktplaats heb ik in januari 2015 een schuurtje gekocht. Een aantal lieve, handige mannen hebben het op de koudste dag van het jaar uit elkaar gehaald en naar mijn tuin gebracht. Toen het aangenamer weer werd, hebben zij het hier weer opgebouwd. Twee jaar lang heb ik getwijfeld of ik het wel of niet nachtblauw zou verven. Een vriendin gaf het advies de voorkant te behangen met vuilniszakken. Een gouden tip want daarna wist ik het meteen: verven!

Inmiddels heeft de tuin naast een schuurtje een schutting, bestrating en beplanting. Het is nu in maart natuurlijk nog een saaie boel maar overal verschijnen al groene puntjes. Nog even geduld. Lentekriebels...

Van nood tot deugd

Terwijl er boven geslapen en gebadderd kon worden, werd er in de rest van het huis volop geklust.
Uren en uren kozijnen schuren, plamuren, schuren, plamuren, verven. Lijmresten wegkrabben op trap en woonkamervloer. Een arbeidsintensieve klus.








1 m2 Per dag op onze knieën krabben leverde na weken een schone lamelparketvloer op. Nadat deze geschuurd en geolied was konden de meubels komen. Meubels uit een getrouwd leven, de helft van een inboedel, grote meubels. Passen en meten dus.

Het kleine deel van de modulenbank werd verkocht en het grote deel van de bank paste precies in de kamer. Hoewel, precies... Inmiddels liep er een kolom met een badkamerafvoer door de kamer en hierdoor paste de bank precies níet! Van een nood kun je maar beter een deugd maken! In mijn geval: extra bergruimte. Die heb ik namelijk niet veel in dit huisje. Ik had nog geen plaats voor mijn schildersdoeken. Ik heb een houten skelet gemaakt over de lengte van de muur met dezelfde diepte als de afvoerkolom. Bovenop kwam een wit geschilderde plank. De bank staat nu met de rug tegen het houten skelet met de plank. Op de plank kan ik wat spulletjes kwijt en onder de plank staan mijn schilderijen. Ideaal!


Bij de bank past prima de grote salontafel. Tegenover de bank staat de grote drie-deurs-kast, hard nodig als bergruimte. In de eethoek staat de grote eettafel (1,00 x 2,20/2,70m). Ongelofelijk dat die grote meubels in dit huisje passen!











Nog steeds ben ik bezig de puntjes op de i te zetten en van een ratjetoe aan spullen één geheel te maken met zo min mogelijk kosten. Een blijvende uitdaging!

Lekker badderen

Een groot gemis in huis was een badkamer. Ja, er was een douche beneden: een gammele douchekop en een eenvoudig wastafeltje. En een nog groter gemis was, voor mij, dat er boven geen toilet was. De eerste maanden heb ik dit alles kunnen testen. De uitkomst was al snel duidelijk. Voor mijn eigen veiligheid was een toilet boven geen overdreven luxe. Mijn lichaam werkt niet altijd goed mee en 's nachts slaapdronken een steile trap af, door gang, kamer, keuken naar toilet beneden beviel me niet. Bovendien wilde ik ook een eigentijdse, comfortabele doucheruimte. Conclusie: de kleinste slaapkamer boven zou een badkamer met toilet worden. Dus werd er naast de c.v. ook water naar boven gebracht en werd er een afvoer aangelegd. Deze afvoer moest door de woonkamer naar beneden maar door hem goed te isoleren, heb ik totaal geen last van onprettige geluiden.
Doordat er een knik in mijn dak zit hebben de kamers boven gezellige, maar ook onhandige hoekjes. Zo ook de toekomstige badkamer. Na wat gepuzzel had ik een tekening gemaakt en de vakman heeft dat ontwerp mooi in orde gemaakt voor mij. De heerlijk ruime douche zit in de onhandige hoek met directe ventilatie (= dakraampje) naar buiten. Er is een ruime wastafel en een hangend toilet. Ik geniet nu dagelijks van mijn eigentijdse, comfortabele badkamer.

Klaar voor Dromenland

Lady of jewels

Op een dagje uit zag ik een bordje 'brocante' langs de weg staan. Ik vind dat soort bordjes erg verleidelijk en kan ze zelden weerstaan. Even kijken dus. In de boerenschuur stond mijn bed: een oude twijfelaar met twee nachtkastjes en nog een bijbehorend kastje met drie-delige spiegel. Voor een prikkie! Meenemen dus. De spiraal ging op het dak van de auto, het twee-delige matras en de meubels (bed kon uit elkaar) gingen achterin de auto, op weg naar Jans' huisje. In eerste instantie heb ik het bed zo op mijn slaapkamer gezet maar inmiddels heeft het een verfje, een lattenbodem en nieuw matras gekregen. De spiegel hangt aan de muur, het kastje biedt plaats aan mijn 'lady of jewels' en de nachtkastjes doen beneden dienst als t.v.-meubel. Ik vond het leuker een oud, geverfd plantentafeltje en een kruk als nachtkastjes neer te zetten. De kruk heeft nog een grijs hoesje van gehaakt textiel-garen gekregen. Tot slot nog een rond vloerkleedje gehaakt en...
Klaar voor dromenland!

Of toch niet...

Intussen had een van mijn wit geverfde muren een grijs wolkenpatroon gekregen: schimmel! Het zag er naar uit dat ik een vochtprobleem had, afkomstig van het dak. Een voor hulp ingeroepen loodgieter constateerde een lekkage in een hoek van de dakgoot. Het druppelde daar inderdaad. Na zijn reparatie dacht ik de slaapkamermuur opnieuw te gaan verven. Eerst goed laten drogen natuurlijk. Aan het eind van de zomer was de muur echter nog niet droog. Dan nog maar eens wat dakspecialisten laten kijken. De meningen waren verdeeld: de een dacht dat het probleem bij het oude dakraam zat, een ander vond dat het probleem zat in de kilgoot aan de voorkant. Weer een ander leek het beste de oude dakpannen voor en (om latere problemen te voorkomen) achter te vervangen evenals de kilgoot voor en achter. Ik heb Willem, de man van de kilgoot aan de voorkant, de klus laten klaren. Hij heeft panlatten vervangen, een kunststof materiaal over de kilgoot heen gelegd, de dakpannen beter neergelegd en later heeft hij ook het (inderdaad oude) dakraam vervangen.
Afgelopen zomer was mijn slaapkamermuurtje droog. Ik moet hem nu echt eens opnieuw gaan verven!