Voorjaar!

Het voorjaar is begonnen! Heerlijk, ik ben toe aan beter weer, het zonnetje, ontluikende bloemen, buiten zijn. Ik had van de week al wat bloeiers gehaald voor huis en tuin, op de parkeerplaats bij Intratuin. Een shopafspraak heb ik nog niet gemaakt,ik wil weer lekker rondsnuffelen en daar heb je nog amper tijd voor. Je moet gericht de winkel door, geen tijd voor impulsaankopen, en het zou voor mij al een hele prestatie zijn om de hele winkel door te cruisen binnen de shoptijd. Gelukkig hadden ze van alles buiten uitgestald zodat ik toch met handen vol naar huis kon.

Vandaag is het fris maar gisteren was een prachtige dag en dat kwam goed uit want er was werk aan de winkel in de tuin. In februari was mijn schutting omgewaaid, alweer. Het begint een jaarlijks terugkomend onderwerp te worden: de schutting die scheef gaat, planken die uit de schutting waaien.

In 2013, toen ik hier kwam wonen stond er nauwelijks een schutting tussen mij en de toenmalige buurvrouw. In haar tuin stond een enorme schuur tegen de erfscheiding en verder een laag hekje en wat plantjes. Toen de buurvrouw overleed werd het huis door de woningbouwvereniging te koop gezet en moest de schuur worden afgebroken. Daarmee viel ook de scheiding tussen onze twee tuinen weg, de tuin was een kale vlakte maar leek wel heel erg groot. Ik woonde er nog maar net en was in gesprek over een schutting maar toen het te koop werd gezet kwam de woningbouw even snel een houten schutting plaatsen. Opgelost, dacht ik maar de schutting stond vanaf het begin niet stevig, stond in een enigszins golvende lijn en het is natuurlijk best een lengte: 20 meter. De palen waren niet aangestort en tussen de twee kale tuinen ging de schutting gevaarlijk heen en weer tijdens slecht weer. We hebben zelf een aantal palen aangestort waardoor hij wat steviger stond en de tuinen werden aangeplant zodat de wind wat minder greep kreeg op de schutting en zo ging het even goed.

In 2017 begon de schutting al te haperen: toen het hard waaide, werden er een paar planken uit de schutting geblazen en zaten er een aantal kijkgaten in de schutting. Dit viel nog best gemakkelijk te repareren en dus werden de kijkgaten gedicht. Niet meer gluren bij de buren.

In 2018 waaiden er steeds meer planken uit een scherm en werd het ook lastiger de planken goed terug te plaatsen. En ook het jaar daarna vlogen er weer planken uit.

Tegenwoordig stormt het ieder jaar wel een of meerdere keren in januari en februari, zo ook dit jaar. Zodra het ging waaien dacht ik al aan de schutting. Er was al een scherm uitgewaaid en we (buurman en ik) hadden het scherm weer rechtop gezet en met wat hout aan elkaar bevestigd. Misschien toch eens nadenken over een nieuwe stevige schutting, zeiden we tegen elkaar. Misschien van de zomer een nieuwe plaatsen. Een paar weken geleden waaide het weer hard en jawel hoor, daar lag ie weer, nu drie delen tegelijk en palen afgebroken.

We zijn er klaar mee! Er komt een nieuwe, stevige hout-betonschutting met aangestorte palen. We moeten nog wel zo'n vijf weken geduld hebben want we zijn niet de enige maar hij komt in ieder geval. Gisteren was een mooie dag om de omgewaaide schutting op te ruimen. We hebben meteen de rest van de schutting ook alvast verwijderd op een paar goede schermen na. Die gaan bij mij de oude lage betonschutting achter mijn schuur vervangen. Dat moest nog gebeuren en wordt meteen meegepakt. Een sloopdagje dus. Ik ben (bijna) weer terug bij af: ik heb even weer een hele grote tuin. Alleen geen kale vlakte meer want alles begint al te groeien en soms al te bloeien. Het is voorjaar!

De tuin wordt wakker!

De vorige post was over een witte tuin, een week later was het volop voorjaar met temperaturen van 15 graden. Inmiddels zijn de temperaturen weer lager maar het zonnetje schijnt en dan is het in mijn tuin al snel lekker, goed genoeg voor koffie in de tuin tussen de tuinklussen door want, inderdaad, er wordt hier al flink gewerkt in de tuin.

Om te beginnen heb ik nieuwe kantopsluiting gekocht: zwarte stalen randen die je aan elkaar bevestigt en mooi meebuigen met de rondingen van de borders. Het was hard nodig want de houten rolborder die ik ooit langs de borders heb aangebracht, is zo goed als vergaan en de grond uit de borders vermengt zich inmiddels met de halfverharding van het terras en pad. De planten willen op deze manier ook best een kijkje nemen op het terras en dat moet ik hoognodig een halt toeroepen.

De stalen randen zitten er in en wat een verschil! Naast de functionaliteit, zo fijn dat de grond nu ín de borders blijft, ziet het er ook nog eens fantastisch uit! De zwarte lijnen accentueren de golvende lijnen en tegelijkertijd maakt het de tuin wat strakker, een goede tegenhanger bij mijn natuurlijke bloementuin. Ik heb meteen het pad enigszins aangepast en daarna in de tuin hier en daar al wat gesnoeid zoals de dode takken bij vaste planten en de Blauwe Regen. Dee moestuin met het schapenhek is verdwenen waardoor de bloementuin een stuk groter is geworden. Ik ben volop bezig met een beplantingsplan waarin ook plaats is voor wat groente en fruit maar ik ga me focussen op de siertuin. De moestuin kostte me veel tijd en energie en de slakkenplaag trok me over de streep. Ik merk dat mijn lijf af en toe meer rust nodig heeft en aan de siertuin heb ik mijn handen al vol. De tuin geeft me nog altijd zoveel plezier en voldoening, ook nu ik terug naar de keuken loop vanaf de schuur kom ik in de nog kale tuin de eerste bloeiers al tegen. De tuin wordt wakker! Heerlijk!

Winter: vogels kijken en plannen maken.

Wat is het prachtig buiten! Ik houd ervan! Nu wij de sneeuw niet op kunnen zoeken, komt de sneeuw naar ons toe inclusief het wintersportzonnetje! Samen met Mix maak ik iedere dag een lekkere winterwandeling om daarna met een warm drankje lekker samen op de bank te kruipen. Vanuit mijn plekje met uitzicht naar de tuin, geniet ik van het witte plaatje.

Ondertussen droom ik van openslaande deuren waardoor ik een beter uitzicht op de tuin zal hebben. Ik ben al gestart met het voorwerk: offertes aanvragen, advies inwinnen. Zoals zo vaak blijkt het minder gemakkelijk te zijn dan verwacht. Vooral verwarming is een dingetje, de radiator vervangen door een design-radiator op het wandje naast het raam is een hele speurtocht. Er past maar een smalle en die levert niet genoeg warmte. Ik ben verder aan het speuren en ben me ook aan het verdiepen in vloerverwarming. Advies inwinnen is nu minder gemakkelijk door Corona, er komt niet zo maar eventjes iemand thuis de situatie bekijken dus heel veel gaat via mail, sites en telefoon. Ik vind het nu lastiger dan anders om in mijn eentje beslissingen te nemen maar uiteindelijk zal het wel goed komen.

Op Instagram en Facebook plopten steeds berichtjes tevoorschijn over de sneeuw, mooie plaatjes natuurlijk maar ook tips waaronder de tip om je vloerkleed in de sneeuw te leggen om hem te reinigen. Daar had ik al eens eerder van gehoord. Of het echt zal werken bij mijn kleed was natuurlijk de vraag want daar zitten al de nodige vlekken in. Ik heb het al eens gereinigd met speciaal poeder dat je erop strooit, inborstelt, in laat trekken en weer opzuigt. Ook met water met azijn schoonborstelen heb ik al eens geprobeerd en de laatste keer heb ik het bestrooid met waspoeder om het in te laten trekken en op te zuigen. Maar nu de sneeuw er is, kon ik dat ook proberen. Opfrissen doet ie zeker met deze temperaturen. Dus ik heb het kleed buiten gelegd met de goede kant op de sneeuw en daar een uurtje laten liggen.

Na een uurtje heb ik het weer binnen gelegd. Ik zie niet echt verschil, mijn vlekken zitten er nog in maar opgefrist is hij wel. Ondertussen had ik de vloer ook een poetsbeurt gegeven dus de kamer is er zowiezo beter van geworden.

Weer terug op mijn plekje met uitzicht op de tuin, geniet ik van de vogels in de tuin. Nog nooit heb ik zveel verschillende vogels in mijn tuin gezien. Ik had weer mee willen doen met de nationale vogeltelling en ik ben er dat weekend drie keer voor gaan zitten met als resultaat: 0 vogels! Ik weet het, als er geen vogels waren, willen ze dat ook weten maar ik heb niets ingestuurd. En nu: zoveel vogels, ik heb er de tuinvogel-app bij gehaald om te weten welke het allemaal zijn. Ik leer heel wat bij. Naast de bekende roeken en kraaien, zijn er ook koolmeesjes, merels, roodborstjes, keepjes (die kende ik dus nog niet) en ik zag ook een winterkoninkje. Er is ook een vogel die ik nog niet heb kunnen herkennen, ter grootte van een merel maar lichtgrijs, bruin en wit met een stukje oranje. Een kramsvogel of koperwiek denk ik (ook nog nooit eerder gezien) maar ik ga een verrekijker regelen om het beter te kunnen zien. Ik vind het te koud om me verdekt op te stellen in de tuin, het moet niet gekker worden.

Schuiven maar.

Het is weer zover: ik heb de boel weer verschoven. De bank staat in een andere opstelling en dat gaat prima met zo'n modulebank. Er zit nu wel halverweg een armleuning en in het midden mist een stukje rugleuning maar bij VT-Wonen maken ze ook zulke opstellingen. Die armleuning stoort me helemaal niet, is zelfs wel lekker en met name Mix is erg enthousiast over die armleuning. Het element bij het raam met de armleuning heeft ze zichzelf toegeëigend, daar ligt ze nu als een prinses met haar koppie op een kussen tegen de armleuning. Hoezo verwend.

Dat wordt nog een hele klus om haar straks van een nieuwe bank af te houden. Want ja, daar gaat dit allemaal over: over een nieuwe bank en openslaande deuren. Ik droom al lang over openslaande deuren. In mijn eerste huis was er een deur naar het dakterras, mijn tweede huis had een enorme schuifpui van twee bij twee die helemaal open ging bij mooi weer, mijn derde huis was uitermate geschikt voor openslaande deuren maar had ze niet en het is, ondanks dromen, nooit zover gekomen en in dit huis hadden ze ook eigenlijk moeten zitten vind ik. Ik kwam hier terecht en dit huis lijkt op de arbeiderswoning waar mijn opa en oma woonden,een woning mét openslaande deuren. Dit huis is van de woningbouwvereniging geweest en gerenoveerd met de nodige aanpassingen. Ik kan niet terugvinden of er ooit openslaande deuren in hebben gezeten. Ik heb een raam met een beveiligd openslaand deel en dubbel glas dus dat kan nooit heel erg oud zijn. Veel mensen die het gekocht hebben, hebben er openslaande deuren in zitten. Zelf gedaan. 's Zomers loop ik via de keuken de tuin in maar het lijkt me heerlijk om via de kamer zo de tuin in te lopen en om zo lekker frisse lucht naar binnen te kunnen laten. Enfin, vorig jaar had ik al plannen maar liep alles anders en nu denk ik er serieus over na om ermee aan de slag te gaan.

Mijn grote hoekbank staat meestal voor het raam maar wanneer je openslaande deuren hebt, is het natuurlijk erg handig wanneer je er ook gebruik van kunt maken dus die bank moet voor het raam weg. Ik speur al tijden via internet naar een nieuwe bank en toen de winkels nog open waren ben ik in de herfst al op bankenjacht geweest met jongste dochter. Ik speurde naar een rechte bank. Toen laatst een vriendin opperde om een wat minder grote hoekbank te kiezen met de hoek aan de andere kant, zei ik dat ik dat al eens had geprobeerd maar dat de zithoek dan zo klein werd. Dat was echter met de grote kast en ik had toen het element met armleuning op een andere plek gezet. Het bleef in mijn hoofd spoken en dus heb ik de boel weer eens verschoven. Wat blijkt: vriendin had gelijk: ik kijk nu veel meer de tuin in, iets wat ik graag doe. In plaats van de tv aan zetten, kijk ik nu veel meer naar buiten. Ik had niet gedacht dat dat zou gebeuren aangezien het zicht naar buiten zowiezo beperkt is maar vanuit deze opstelling is het geoptimaliseerd. Er is dus een nieuwe optie bij: naast een rechte bank ga ik ook speuren naar een hoekbank. Dat kan nog best een zoektocht worden want de meeste hoekbanken hebben een te lange hoek, een van de redenen waarom ik een hoekbank eigenlijk al had afgeschreven.

De zithoek vind ik nog wel kleiner ogen want het (salon)tafeltje van opa kan er niet staan en het zou dus ook betekenen dat mijn industriele salontafel (die boven in de weg staat te wachten) definitief elders een bestemming moet krijgen. Ook de trolley moet daar weg want daar zal een radiator moeten komen. Nog genoeg stof tot nadenken dus. Bij het begin beginnen maar. De bank kan zo blijven staan terwijl ik op zoek ga naar een nieuwe radiator.

en toen was het 2021

2021! Happy New Year!!Weer een nieuw jaar dat voor ons ligt. Een blank canvas. Ik heb nog geen idee hoe dat canvas wordt beschilderd, er is nog zoveel onzeker. Dat Corona-virus waart nog steeds rond en beperkt ons in ons doen en laten. Meestal zit ik vol plannen maar dit jaar niet. Misschien omdat zoveel plannen afgelopen jaar niet door zijn gegaan, 2020 is anders gelopen dan verwacht. Ik kan mijn plannen voor 2020 doorschuiven naar 2021. Voorlopig heb ik een trage start gemaakt want het is vandaag al 9 januari en nu kom ik pas met Happy New Year op mijn blog. Echter, beter laat dan nooit.

De kerstboom heeft onverwacht toch nog 6 januari (drie-koningen!) aan kunnen tikken. Ik had na de kerstdagen al de neiging alle kerstspullen op te ruimen maar voor Nieuwjaarsdag? Dat kan echt niet. Nog nooit eerder heb ik er überhaupt zelfs maar een moment aan gedacht om zo vroeg de kerstboom al de deur uit te doen. Vrijwel altijd bleef hij staan tot en met 6 januari en nam ik met pijn in mijn hart afscheid van de kerstsfeer in huis. Dit keer was dat totaal anders. Misschien omdat ik dit keer ook veel vroeger dan anders de kerstboom in huis haalde. Ik was daarin overigens niet de enige, veel mensen konden niet wachten tot Sinterklaas het land uit was. Dit jaar volgde er een weekend op Nieuwjaarsdag. Een prachtig weekend om lekker alles op te ruimen. Ik was echter lui en heb dat weekend benut om bij te komen van alle feestelijke etentjes en oliebollen. Het mag dan een Kerstfeest in Lockdown geweest zijn maar bij mij betekende dat dat wat in normale tijden met zijn allen op één dag gebeurde, nu werd uitgesmeerd over meerdere dagen. Anders dan anders en ook gezellig maar ik hoop kerst 2021 weer met zijn allen tegelijk te kunnen vieren. Enfin, de kerstboom is dat eerste weekend niet opgeruimd. En omdat in mijn wijk de kerstbomen 8 januari werden verzameld, heb ik wederom pas op 6 januari de boel opgeruimd. De kerstboom heb ik een dagje in de tuin geparkeerd en die stond daar best aardig. Misschien een idee om voor een kerstboom in de tuin te kiezen in plaats van een Krenten-, appel of pruimenboom.

Zoals altijd levert het vertrek van de kerstboom een kale plek op dus heb ik die op trachten te vullen met de groene planten in huis. Bij mij was die lege plek groter dan anders want ik heb een kleinere kast. Tjonge wat is hij klein. Ik weet echter ook zeker dat ik de andere, grote kast niet meer terug wil. Ik vind mijn huis nu veel groter en dat voelt lekker. Alles staat weer op zijn plek, de amaryllis mag nog even "shinen" tot hij helemaal is uitgebloeid, ik heb alvast wat bolletjes en een bloesemtak in huis gehaald. Het nieuwe jaar mag beginnen!

Kerstmis 2020

Het huis is in kerstsfeer! Het lijkt alsof ik daar heel laat mee ben maar dat is niet zo. 6 December stond de boom al binnen. Ik zag dat bij veel mensen de boom al voor Sinterklaas binnen stond maar dat kan bij mij echt nog niet, 6 december is al hééééél snel.

Meestal komt kerst na Sinterklaas geleidelijk mijn kamer binnen maar nu ging het sneller en misschien komt het doordat ik zo vroeg begonnen ben maar "less is more" is dit jaar niet gelukt. Mijn huis staat vol met kerst, om te beginnen heb ik een grote boom. Dit jaar een verrassingsboom want ik haal hem al jaren naar grote tevredenheid bij Ikea en neem dan uitgebreid de tijd om de mooiste boom te zoeken maar dit jaar kon je niet kiezen. Er stond een boom van een man bij de ingang en toen ik vroeg om een grote boom vroeg hij: "mijn groot of jouw groot?". "Jouw groot" zeiden oudste dochter en ik en die kregen we. Onze bomen waren zo groot dat we ze met moeite in de auto mee naar huis kregen en de allergrootste heb ik bij oudste dochter en vriend achter gelaten. Hun plafond is nog iets hoger. De op een na grootste boom ging verder met mij mee en bleek perfect van hoogte en na de onthulling ook perfect van vorm.

Niet veel later is de boom vol gehangen met lichtjes en versiersels, hebben al mijn engelen een plekje gevonden aan een paar takken, hangen er sterren en staan er overal kaarsen. In de vensterbank is het een allegaartje, daar staan wat herinneringen uit de kerstdoos van mijn moeder tussen een hoop lichtjes zodat er van buitenaf wat te zien is. Ik woon namelijk in een van de "fonkelstraatjes" waarvan de bewoners gevraagd is wat verlichting aan te brengen aan de voorkant. Je kon zelfs vorig weekend een berkentak met verlichting afhalen om de boel ng wat op te leuken. Jammer genoeg was ik toen niet fit genoeg om dat zelf te doen want er hing een lekker sfeertje in de wijk. Eind van de middag liep ik er nog even doorheen met Mix en wat was het gezellig. Overal buurtbewoners die samen bezig waren met de verlichting voor hun huis, mensen die met een berkentak door de wijk liepen op weg naar hun huis en overal de fonkelend lichtjes in het donker. Een super initiatief van het museumkwartier!

Tussendoor ruim ik binnen in gedeeltes op. Na weken is eindelijk mijn tafel en de rest van de kamer vrij van dozen, stapels en spullen die er niet horen maar in de keuken, bijkeuken en gang liggen en staan nog steeds spullen van mijn moeder. Er lijkt geen eind aan te komen. Nu mijn kamer versierd en eindelijk opgeruimd is valt het met de hoeveelheid versiering toch mee. Niet te veel en niet te weinig, het is gezellig.

Van grote kast naar kleine kast.

Afgelopen week had ik niet zo'n goede week, mijn bloeddruk was te hoog met daarbij horende klachten waaronder hoofdpijn. Ik kreeg van de dokter een bloeddrukmeter mee naar huis met het advies om zo goed als niets te doen en lekker te relaxen op de bank. Nu gaan relaxen en bank zitten bij mij niet zo goed samen maar ik heb het geprobeerd. Lezen lukte niet dus toch maar televisie aangezet om te zorgen dat ik op die bank bleef plakken. Het werkte niet echt want bij "Say yes to the dress" (ja, je moet toch wat) werd ik emotioneel waardoor mijn bloeddruk verder steeg en bij "Silent Witness" sloeg mijn hart van de spanning wat slagen over wat me ook niet goed leek. Om te ontspannen heb ik de volgende dag met oudste dochter kerstbomen gehaald wat voor bloeddrukverhoging (want inspanning) en bloeddrukverlaging (want vreselijk gelachen=ontspanning) zorgde.

Verder ook nog de kast in de kamer leeggehaald want de kast van mijn moeder gaat de grote kast in mijn woonkamer vervangen. Vrijdag was een busje geregeld om grote spullen uit mijn moeders huis te verhuizen, waaronder de kast, waarbij ik alleen heb gedelegeerd in plaats van helpen sjouwen. Tussendoor nog even een doktersbezoekje en toen weer op de bank met uitzicht op een andere, veeeel kleinere kast tussen allemaal spullen die uit de oude, veeel grotere kast kwamen. Ook niet bloeddrukverlagend. "Wow", wat een ruimte, veel meer lucht om de meubels", appten de dochters. "Heel mooi", zei degene die de grote kast thuis gaat neerzetten (Zou ik ook zeggen!). En wat vind ik er zelf van? Mijn mening wordt gekleurd door al mijn herinneringen die aan deze kast vastzitten. Zo komt hij van mijn opa en oma aan mijn vaders kant. Bij de verhuizing naar de woning boven hun sigarenwinkel paste de kast niet door het trappengat. Mijn opa wist de oplossing: het onderste gedeelte met lades eraf zagen en zo geschiedde. Toen de kast bij mijn ouders terechtkwam, heeft mijn vader de kast opgeknapt en, handig als hij was, weer in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht. Met lades dus. Toen we voor de meubels van mijn moeder een nieuwe bestemming aan het zoeken waren, bedacht ik dat de kast mijn grote kast misschien zou kunnen vervangen. Toen ik daarbij opperde hem wellicht een kleurtje te geven, verschoot grote broer van kleur vanwege al het werk dat ons' vader eraan had gehad om hem weer in originele staat en -kleur te krijgen. En die arme kast, die zoveel te verduren heeft gehad...

En nu staat ie dan bij mij in zijn originele staat en hij lijkt hier op zijn plek te zijn. Oké, ik moet even wennen aan de grootte maar alles wat ik wilde, zit erin, de ruimte erom heen voelt heerlijk. De rommel is weg, weer opgeborgen in de kast, en mijn bloeddruk is weer wat gedaald. Voorlopig blijft hij staan en de andere kast is op weg naar de nieuwe bestemming waar hij in bruikleen gaat staan, ik wil nog een kleine slag om de arm houden. Nu op naar "het heerlijk avondje" want Sint komt bij mij vanavond online. Morgen vertrekt hij weer naar Spanje en dan is het tijd voor kerst, de kerstkriebels zijn al begonnen. Er is in ieder geval nog nooit zo veel ruimte voor de kerstboom geweest. Gelukkig maar want die is gróót, hoger dan de kast!

Ik ben benieuwd wat jullie van mijn "nieuwe" kast vinden?