Schuiven maar.

Het is weer zover: ik heb de boel weer verschoven. De bank staat in een andere opstelling en dat gaat prima met zo'n modulebank. Er zit nu wel halverweg een armleuning en in het midden mist een stukje rugleuning maar bij VT-Wonen maken ze ook zulke opstellingen. Die armleuning stoort me helemaal niet, is zelfs wel lekker en met name Mix is erg enthousiast over die armleuning. Het element bij het raam met de armleuning heeft ze zichzelf toegeëigend, daar ligt ze nu als een prinses met haar koppie op een kussen tegen de armleuning. Hoezo verwend.

Dat wordt nog een hele klus om haar straks van een nieuwe bank af te houden. Want ja, daar gaat dit allemaal over: over een nieuwe bank en openslaande deuren. Ik droom al lang over openslaande deuren. In mijn eerste huis was er een deur naar het dakterras, mijn tweede huis had een enorme schuifpui van twee bij twee die helemaal open ging bij mooi weer, mijn derde huis was uitermate geschikt voor openslaande deuren maar had ze niet en het is, ondanks dromen, nooit zover gekomen en in dit huis hadden ze ook eigenlijk moeten zitten vind ik. Ik kwam hier terecht en dit huis lijkt op de arbeiderswoning waar mijn opa en oma woonden,een woning mét openslaande deuren. Dit huis is van de woningbouwvereniging geweest en gerenoveerd met de nodige aanpassingen. Ik kan niet terugvinden of er ooit openslaande deuren in hebben gezeten. Ik heb een raam met een beveiligd openslaand deel en dubbel glas dus dat kan nooit heel erg oud zijn. Veel mensen die het gekocht hebben, hebben er openslaande deuren in zitten. Zelf gedaan. 's Zomers loop ik via de keuken de tuin in maar het lijkt me heerlijk om via de kamer zo de tuin in te lopen en om zo lekker frisse lucht naar binnen te kunnen laten. Enfin, vorig jaar had ik al plannen maar liep alles anders en nu denk ik er serieus over na om ermee aan de slag te gaan.

Mijn grote hoekbank staat meestal voor het raam maar wanneer je openslaande deuren hebt, is het natuurlijk erg handig wanneer je er ook gebruik van kunt maken dus die bank moet voor het raam weg. Ik speur al tijden via internet naar een nieuwe bank en toen de winkels nog open waren ben ik in de herfst al op bankenjacht geweest met jongste dochter. Ik speurde naar een rechte bank. Toen laatst een vriendin opperde om een wat minder grote hoekbank te kiezen met de hoek aan de andere kant, zei ik dat ik dat al eens had geprobeerd maar dat de zithoek dan zo klein werd. Dat was echter met de grote kast en ik had toen het element met armleuning op een andere plek gezet. Het bleef in mijn hoofd spoken en dus heb ik de boel weer eens verschoven. Wat blijkt: vriendin had gelijk: ik kijk nu veel meer de tuin in, iets wat ik graag doe. In plaats van de tv aan zetten, kijk ik nu veel meer naar buiten. Ik had niet gedacht dat dat zou gebeuren aangezien het zicht naar buiten zowiezo beperkt is maar vanuit deze opstelling is het geoptimaliseerd. Er is dus een nieuwe optie bij: naast een rechte bank ga ik ook speuren naar een hoekbank. Dat kan nog best een zoektocht worden want de meeste hoekbanken hebben een te lange hoek, een van de redenen waarom ik een hoekbank eigenlijk al had afgeschreven.

De zithoek vind ik nog wel kleiner ogen want het (salon)tafeltje van opa kan er niet staan en het zou dus ook betekenen dat mijn industriele salontafel (die boven in de weg staat te wachten) definitief elders een bestemming moet krijgen. Ook de trolley moet daar weg want daar zal een radiator moeten komen. Nog genoeg stof tot nadenken dus. Bij het begin beginnen maar. De bank kan zo blijven staan terwijl ik op zoek ga naar een nieuwe radiator.

en toen was het 2021

2021! Happy New Year!!Weer een nieuw jaar dat voor ons ligt. Een blank canvas. Ik heb nog geen idee hoe dat canvas wordt beschilderd, er is nog zoveel onzeker. Dat Corona-virus waart nog steeds rond en beperkt ons in ons doen en laten. Meestal zit ik vol plannen maar dit jaar niet. Misschien omdat zoveel plannen afgelopen jaar niet door zijn gegaan, 2020 is anders gelopen dan verwacht. Ik kan mijn plannen voor 2020 doorschuiven naar 2021. Voorlopig heb ik een trage start gemaakt want het is vandaag al 9 januari en nu kom ik pas met Happy New Year op mijn blog. Echter, beter laat dan nooit.

De kerstboom heeft onverwacht toch nog 6 januari (drie-koningen!) aan kunnen tikken. Ik had na de kerstdagen al de neiging alle kerstspullen op te ruimen maar voor Nieuwjaarsdag? Dat kan echt niet. Nog nooit eerder heb ik er überhaupt zelfs maar een moment aan gedacht om zo vroeg de kerstboom al de deur uit te doen. Vrijwel altijd bleef hij staan tot en met 6 januari en nam ik met pijn in mijn hart afscheid van de kerstsfeer in huis. Dit keer was dat totaal anders. Misschien omdat ik dit keer ook veel vroeger dan anders de kerstboom in huis haalde. Ik was daarin overigens niet de enige, veel mensen konden niet wachten tot Sinterklaas het land uit was. Dit jaar volgde er een weekend op Nieuwjaarsdag. Een prachtig weekend om lekker alles op te ruimen. Ik was echter lui en heb dat weekend benut om bij te komen van alle feestelijke etentjes en oliebollen. Het mag dan een Kerstfeest in Lockdown geweest zijn maar bij mij betekende dat dat wat in normale tijden met zijn allen op één dag gebeurde, nu werd uitgesmeerd over meerdere dagen. Anders dan anders en ook gezellig maar ik hoop kerst 2021 weer met zijn allen tegelijk te kunnen vieren. Enfin, de kerstboom is dat eerste weekend niet opgeruimd. En omdat in mijn wijk de kerstbomen 8 januari werden verzameld, heb ik wederom pas op 6 januari de boel opgeruimd. De kerstboom heb ik een dagje in de tuin geparkeerd en die stond daar best aardig. Misschien een idee om voor een kerstboom in de tuin te kiezen in plaats van een Krenten-, appel of pruimenboom.

Zoals altijd levert het vertrek van de kerstboom een kale plek op dus heb ik die op trachten te vullen met de groene planten in huis. Bij mij was die lege plek groter dan anders want ik heb een kleinere kast. Tjonge wat is hij klein. Ik weet echter ook zeker dat ik de andere, grote kast niet meer terug wil. Ik vind mijn huis nu veel groter en dat voelt lekker. Alles staat weer op zijn plek, de amaryllis mag nog even "shinen" tot hij helemaal is uitgebloeid, ik heb alvast wat bolletjes en een bloesemtak in huis gehaald. Het nieuwe jaar mag beginnen!

Kerstmis 2020

Het huis is in kerstsfeer! Het lijkt alsof ik daar heel laat mee ben maar dat is niet zo. 6 December stond de boom al binnen. Ik zag dat bij veel mensen de boom al voor Sinterklaas binnen stond maar dat kan bij mij echt nog niet, 6 december is al hééééél snel.

Meestal komt kerst na Sinterklaas geleidelijk mijn kamer binnen maar nu ging het sneller en misschien komt het doordat ik zo vroeg begonnen ben maar "less is more" is dit jaar niet gelukt. Mijn huis staat vol met kerst, om te beginnen heb ik een grote boom. Dit jaar een verrassingsboom want ik haal hem al jaren naar grote tevredenheid bij Ikea en neem dan uitgebreid de tijd om de mooiste boom te zoeken maar dit jaar kon je niet kiezen. Er stond een boom van een man bij de ingang en toen ik vroeg om een grote boom vroeg hij: "mijn groot of jouw groot?". "Jouw groot" zeiden oudste dochter en ik en die kregen we. Onze bomen waren zo groot dat we ze met moeite in de auto mee naar huis kregen en de allergrootste heb ik bij oudste dochter en vriend achter gelaten. Hun plafond is nog iets hoger. De op een na grootste boom ging verder met mij mee en bleek perfect van hoogte en na de onthulling ook perfect van vorm.

Niet veel later is de boom vol gehangen met lichtjes en versiersels, hebben al mijn engelen een plekje gevonden aan een paar takken, hangen er sterren en staan er overal kaarsen. In de vensterbank is het een allegaartje, daar staan wat herinneringen uit de kerstdoos van mijn moeder tussen een hoop lichtjes zodat er van buitenaf wat te zien is. Ik woon namelijk in een van de "fonkelstraatjes" waarvan de bewoners gevraagd is wat verlichting aan te brengen aan de voorkant. Je kon zelfs vorig weekend een berkentak met verlichting afhalen om de boel ng wat op te leuken. Jammer genoeg was ik toen niet fit genoeg om dat zelf te doen want er hing een lekker sfeertje in de wijk. Eind van de middag liep ik er nog even doorheen met Mix en wat was het gezellig. Overal buurtbewoners die samen bezig waren met de verlichting voor hun huis, mensen die met een berkentak door de wijk liepen op weg naar hun huis en overal de fonkelend lichtjes in het donker. Een super initiatief van het museumkwartier!

Tussendoor ruim ik binnen in gedeeltes op. Na weken is eindelijk mijn tafel en de rest van de kamer vrij van dozen, stapels en spullen die er niet horen maar in de keuken, bijkeuken en gang liggen en staan nog steeds spullen van mijn moeder. Er lijkt geen eind aan te komen. Nu mijn kamer versierd en eindelijk opgeruimd is valt het met de hoeveelheid versiering toch mee. Niet te veel en niet te weinig, het is gezellig.

Van grote kast naar kleine kast.

Afgelopen week had ik niet zo'n goede week, mijn bloeddruk was te hoog met daarbij horende klachten waaronder hoofdpijn. Ik kreeg van de dokter een bloeddrukmeter mee naar huis met het advies om zo goed als niets te doen en lekker te relaxen op de bank. Nu gaan relaxen en bank zitten bij mij niet zo goed samen maar ik heb het geprobeerd. Lezen lukte niet dus toch maar televisie aangezet om te zorgen dat ik op die bank bleef plakken. Het werkte niet echt want bij "Say yes to the dress" (ja, je moet toch wat) werd ik emotioneel waardoor mijn bloeddruk verder steeg en bij "Silent Witness" sloeg mijn hart van de spanning wat slagen over wat me ook niet goed leek. Om te ontspannen heb ik de volgende dag met oudste dochter kerstbomen gehaald wat voor bloeddrukverhoging (want inspanning) en bloeddrukverlaging (want vreselijk gelachen=ontspanning) zorgde.

Verder ook nog de kast in de kamer leeggehaald want de kast van mijn moeder gaat de grote kast in mijn woonkamer vervangen. Vrijdag was een busje geregeld om grote spullen uit mijn moeders huis te verhuizen, waaronder de kast, waarbij ik alleen heb gedelegeerd in plaats van helpen sjouwen. Tussendoor nog even een doktersbezoekje en toen weer op de bank met uitzicht op een andere, veeeel kleinere kast tussen allemaal spullen die uit de oude, veeel grotere kast kwamen. Ook niet bloeddrukverlagend. "Wow", wat een ruimte, veel meer lucht om de meubels", appten de dochters. "Heel mooi", zei degene die de grote kast thuis gaat neerzetten (Zou ik ook zeggen!). En wat vind ik er zelf van? Mijn mening wordt gekleurd door al mijn herinneringen die aan deze kast vastzitten. Zo komt hij van mijn opa en oma aan mijn vaders kant. Bij de verhuizing naar de woning boven hun sigarenwinkel paste de kast niet door het trappengat. Mijn opa wist de oplossing: het onderste gedeelte met lades eraf zagen en zo geschiedde. Toen de kast bij mijn ouders terechtkwam, heeft mijn vader de kast opgeknapt en, handig als hij was, weer in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht. Met lades dus. Toen we voor de meubels van mijn moeder een nieuwe bestemming aan het zoeken waren, bedacht ik dat de kast mijn grote kast misschien zou kunnen vervangen. Toen ik daarbij opperde hem wellicht een kleurtje te geven, verschoot grote broer van kleur vanwege al het werk dat ons' vader eraan had gehad om hem weer in originele staat en -kleur te krijgen. En die arme kast, die zoveel te verduren heeft gehad...

En nu staat ie dan bij mij in zijn originele staat en hij lijkt hier op zijn plek te zijn. Oké, ik moet even wennen aan de grootte maar alles wat ik wilde, zit erin, de ruimte erom heen voelt heerlijk. De rommel is weg, weer opgeborgen in de kast, en mijn bloeddruk is weer wat gedaald. Voorlopig blijft hij staan en de andere kast is op weg naar de nieuwe bestemming waar hij in bruikleen gaat staan, ik wil nog een kleine slag om de arm houden. Nu op naar "het heerlijk avondje" want Sint komt bij mij vanavond online. Morgen vertrekt hij weer naar Spanje en dan is het tijd voor kerst, de kerstkriebels zijn al begonnen. Er is in ieder geval nog nooit zo veel ruimte voor de kerstboom geweest. Gelukkig maar want die is gróót, hoger dan de kast!

Ik ben benieuwd wat jullie van mijn "nieuwe" kast vinden?

Rommel in huis

Deze week kan ik eigenlijk geen foto's plaatsen. Het is een bende in huis. Het is een blijvende uitdaging om je huis netjes te houden en in een klein huis is die uitdaging extra groot! Zo ben ik deze week weer eens achter mijn naaimachine gekropen.

Vorig jaar had ik in het najaar een lap stof gekocht omdat ik in de winkel niet de jas kon vinden die ik in mijn hoofd had. Dan maak ik hem zelf, dacht ik, en kocht een lap. Verder ben ik niet gekomen. Ik kocht een nieuw ski-jack omdat ik dacht te gaan skiën, ik kreeg pijn aan mijn been, ging niet skiën, was te ellendig om maar iets te doen, mijn moeder werd ziek. Kortom, geen beste tijd en de lap bleef liggen. Dit jaar hangen de winkels vol met jassen die ik wil maar lekker winkelen is er nu niet bij en ik had nog een lap stof die een jas zou worden, een lange jas. Mijn naaimachine staat boven, een loodzwaar geval die je niet even de trap op en af draagt en bovendien is het lekker om de naaimachine te laten staan als je bezig bent. Deur dicht en troep is uit zicht! Mits je je werk op die kamer houdt.

De jas die ik nu maak is een lange jas en de lap stof is zo'n drie meter lang. Hoe fijn is het dan om die stof neer te leggen op een grote tafel en die grote tafel staat beneden. Geen drie meter maar toch twee meter twintig lang en een meter breed. Het was mijn werktafel toen ik nog naailessen gaf en ik weet meteen weer hoe fijn hij is als werktafel. Ik overweeg een andere tafel maar daar moet ik nog eens goed over nadenken. Inmiddels is de stof geknipt en ik zit nog steeds beneden om hem in elkaar te zetten, pendel steeds heen en weer tussen boven en beneden want boven staat de naaimachine. Mijn stappenteller telt een record aantal stappen maar mijn lijf protesteert en handig is het ook niet. Overal liggen delen van mijn toekomstige jas en je herkent mijn route meteen aan draadjes en pluis. Klein Duimpje is er niets bij.

Ooit woonde ik in een huis met een fantastisch atelier op zolder maar tijden en levens veranderen en ach, wie heeft er deze week eigenlijk last van die rommel. Bezoek ontvangen is er even niet bij en ik ben hardstikke lekker bezig. Hij ziet er al best goed uit, die jas.

Mix en de bijkeuken.

Vanuit de keuken kijk ik zo de bijkeuken in. Toen ik het huis kocht was daar de douche, daarna werd het mijn mini-atelier/schrijfplek, sinds mijn nieuwe keuken is het mijn bijkeuken èn, vanaf het moment dat ze er is, is het de plek van Mix.

Van de drie bestemmingen (douche, ateliertje, bijkeuken) staat de bjkeuken toch wel met stip op één! Mijn keuken is er een stuk ruimtelijker door geworden want door de opbergruimte in de bijkeuken heb ik in de keuken de bovenkastjes weg kunnen laten, de cv-ketel en wasmachine zijn van keuken naar bijkeuken verhuisd en ik heb er extra aanrechtruimte bij gekregen. Ik geniet dagelijks van mijn bijkeuken. Hij is nog steeds niet helemaal af want de cv-ketel moet nog weggewerkt worden maar toch ziet hij er gezellig uit, zeker met het rekje met borstels en droogdoeken aan de wand.

Mix geniet er echter niet zo van als ik. Het is haar slaapplek en dat weet ze want zodra ik zeg "Mix, we gaan naar bed" druipt ze af richting bijkeuken en gaat daar in haar mand liggen. Ik zeg niet voor niets dat ze afdruipt richting bijkeuken want haar houding met kop enigszins omlaag laat zien dat ze eigenlijk niet wil maar weet dat ze niet gaat winnen. In het verleden hebben we heel wat rondjes om de tafel gelopen waarbij ze hoopte mij te snel en slim af te zijn maar helaas voor haar heb ik die strijd gewonnen. Ik bleek toch de slimste. Gelukkig want qua snelheid had ik het niet kunnen winnen. Inmiddels heeft ze zich erbij neer gelegd en als het te lang duurt, gaat ze zelfs al uit zichzelf naar haar slaapplek in de bijkeuken.

Echter, overdag zul je haar niet in de bijkeuken vinden. Gek eigenlijk want ze krijgt daar ook haar eten dus zou je haar daar vaker verwachten. Maar nee, ook voor haar eten blijft ze ruim op afstand wachten totdat zij denkt dat de kust veilig is en ik niet zo maar de deur dicht zal doen en vertrekken. Zelfs haar water drinkt ze liever ergens anders (uit de vijver bijvoorbeeld) dan uit haar drinkbak in de bijkeuken. Het lijkt erop dat ze het niet vertrouwt in de bijkeuken. In het begin liet ik haar daar achter wanneer ik weg ging zodat ze niet op de bank kon liggen. Inmiddels heeft zij die strijd wel gewonnen, laat ik haar overdag haar gang gaan en ja, dan ligt ze ook wel eens op de bank. Wel eens want sinds ik haar niet meer opsluit in de bijkeuken zet ik haar mand overdag in de kamer en soms ligt ze gewoon lekker in haar mand als ik thuiskom. Maar eerlijk is eerlijk, die bank is toch wel haar favoriet. Niet handig voor een hond met huismijt-allergie maar dankzij een pilletje is de allergie onder controle. Misschien wordt het nu echt tijd voor een nieuwe bank, een die beter voor haar allergie is. Goede reden toch?

Medicijnkastje in de badkamer.

Het viel me op dat mijn laatste foto's bijna allemaal van de tuin, planten en bloemen zijn. Niet zo gek want ik houd enorm van mijn tuin, planten en bloemen en een groot deel van het jaar ben ik daar druk mee. Gisteren heb ik nog nieuwe bollen in de tuin geplant. Ik heb behoorlijk lang op mijn bestelling moeten wachten maar nu waren ze er dan eindelijk en het was gisteren prachtig tuinweer, prima plantweer. Maar goed, die foto's dus. Ik vind dat het tijd is voor interieur-foto's dus ondanks het werk in de tuin geen tuinfoto's nu maar plaatjes van de badkamer. Er is ook binnen gewerkt, ik heb namelijk onlangs op marktplaats een medicijnkastje gevonden en dat heeft inmiddels zijn plekje gekregen in de badkamer.

Toen ik jaren geleden mijn groene kastje vond, was ik van plan om er nog twee kleinere bij te zoeken. Dat lukte niet meteen maar een paar weken terug vond ik deze op marktplaats en dit kastje was precies wat ik zocht. In deze twee kastjes en het opbergblik van de kwantum kan ik al mijn spulletjes kwijt. In het medicijnkastje liggen geen medicijnen maar shampoo-flessen en dergelijke, spullen die ik liever niet steeds in het zicht heb. Opgeruimd staat netjes!

Ik houd het bij deze twee want ik wil graag de vaas met takjes van de sanguisorba eronder laten staan, daar ben ik nog altijd niet op uit gekeken.

De badkamer is nog steeds (en nu nog meer) naar mijn zin. Op één ding na: de verwarming! Ik worstel al jaren met de verwarming in de badkamer in de winter. Het wordt er maar niet aangenaam warm, wel zo belangrijk in een badkamer! Dè oplossing heb ik nog niet gevonden dus ik sluit niet uit dat daar nog een keer iets aan veranderd wordt. Zo blijf ik lekker bezig.