Herfstbloemen in huis

Afgelopen week werden de foto's gemaakt voor de verkoop van mijn moeders huis. Een mooie bos bloemen doet het altijd goed op foto's dus heb ik wat prachtige herfstbloeiers uitgekozen. Eén van de bloemen die in zo'n bos niet mag ontbreken is de bolchrysant, een favoriet van mijn moeder.

Natuurlijk heb ik ook een bos in eigen huis gezet bij de botteltakjes en lampionnetjes die ik al had.

Met zo'n bos in herfstkleuren komt de herfstsfeer er lekker in. Het kleed ligt er ook weer. Het gaat goed met Mix en zo lang ze haar medicatie slikt, blijft haar allergie onder controle. Ze ligt ook regelmatig weer op de bank, naast haar anti-allergiekleedje in plaats van erop. Het is nu toch een stuk behaaglijker met het kleed onder je voeten.

Ook het doek met het hert heb ik weer opgehangen, weer een stukje herfstsfeer erbij. We moeten het thuis maar extra gezellig proberen te maken nu er buitenshuis steeds minder te beleven valt. Ik wil er zelf in ieder geval gezellig bij zitten en me fijn en geborgen voelen nu ik de gezelligheid van de mensen om me heen wat meer moet missen. Straks ook maar weer een lekkere appeltaart bakken voor mezelf en om uit te delen...

Terug van weggeweest.

Wat is het lang geleden! Mijn laatste blog was op 21 augustus, midden in de zomer, over de buitendouche. En nu is het alweer oktober, herfst. Dat het zo lang heeft geduurd heeft alles met mijn moeder te maken. De dag na mijn post ging het snel bergafwaarts en op 1 september is ze overleden, mijn dappere mama. Sindsdien ben ik vooral druk met haar huis en veel minder met mijn eigen huis hoewel ik erg mijn best doe om het bij te houden. Het is nu oppassen dat het hier geen chaos wordt want er komen steeds meer spullen van mijn moeder deze kant op. Eerst alles wat je heel graag wilt hebben en nu de spullen die je niet persé hoefde te hebben maar die je ook niet naar de kringloop wil brengen. Tot nu toe heeft alles hier een plekje gekregen. Het is fijn haar dierbare spulletjes hier in huis tegen te komen zoals deze mooie houten figuurtjes, gemaakt door haar broer in Nieuw Zeeland.

De vaas van mijn moeders moeder,die ieder voorjaar gevuld werd met tulpen, staat nu trots naast mijn moderne vaas van de Hema. Goed gezelschap, vind ik.

In de bijkeuken heb ik zelfs een plankje erbij geknutseld zodat er plaats kwam om wat bij elkaar te zetten. Mijn moeders emaille broodtrommel en schaaltjes had ik al, net als de beschuitbus. Nu staat er ook het emaille theepotje dat altijd gevuld was met water voor de planten, het theelichtje en de glazen ovenschaal die je warm kunt houden met een waxinekaarsje en waarin ze de zuurkoolschotel maakte.

Op de vensterbank staat nu de schaal van mijn moeders moeder waar ze altijd een geranium in zette. Nu ligt er een tak van de sierappel in, ik weet zeker dat ze er van zou genieten.

Ze zou zowiezo blij zijn als ze zou zien hoeveel spulletjes terug te zien zijn bij haar kinderen en kleinkinderen. Ik heb zelfs spullen meegenomen die ik vroeger nooit had willen hebben maar nu ben ik er blij mee, heb ik haar toch nog om me heen.

Eindelijk: de buitendouche!

Na zo veel jaren is hij er dan eindelijk: de buitendouche. Toen ik hier kwam wonen was er beneden een oude eenvoudige douche. Het was al meteen duidelijk dat die niet voldeed en dat er in plaats van deze douche een badkamer met toilet boven zou komen. In de oude douche hing een verkalkte douchekop aan een vintage stang en liepen de waterleidingen over de muur van de kraan naar de douchekop. Er liepen ook een warm- en koudwaterleiding naar buiten. Buiten zagen we een buisje naar buiten steken, een aansluiting voor de buitendouche dachten mijn dochters meteen.

Inmiddels is er al veel veranderd in en om het huis maar de buitendouche is er niet gekomen en de meiden hebben het nest verlaten. De oude douche is nu een bijkeuken en de oude kraan zit er nog steeds maar nu boven een gootsteen. Leidingen zijn weggewerkt in de muur. Het buisje steekt nog steeds uit de buitenmuur maar daar zit geen waterleiding meer achter, die waterleiding gaat nu omlaag naar de buitenkraan.

De buitenkraan, verscholen tussen de klimhortensia, heeft zijn nut allang bewezen. Er worden gieters gevuld, drinkwater voor Mix getapt, planten worden er ondergedompeld en de tuinslang wordt erop aangesloten om de tuin te bewateren. Vaak sluit ik de slang aan op zo'n sproeigeval die het water in een boog heen en weer over de tuin sproeit maar soms doe ik het met de hand en plaats ik een sproeikop op de slang, zo'n soort douchekop. Bij het fantaseren over een buitendouche hadden we allerlei mooie plaatjes voor ogen: Een mooie houten paal met douchekop, een roestvrij-stalen-gebogen buis, een koperen douchestang en -kop op betonnen voet, een grote tak met gieter. Tijdens deze zomer snakte ik nog meer dan anders naar een verkoelende douche en bedacht ik tijdens het bewateren van de tuin met de sproeikop dat het ook heel simpel kan. In feite had ik de buitendouche in mijn handen, hij moest alleen nog opgehangen worden en dat kon aan de vintage douchestang die ik nog in de schuur had liggen...

Nu de temperatuur iets gezakt is en ik weer iets meer kan dan liggen, heb ik eindelijk de douchestang bevestigd aan de buitenmuur boven de waterkraan en daar de sproeikop met tuinslang aan gehangen. Het is natuurlijk allesbehalve een design buitendouche maar een leuke budgetvriendelijke uitvoering én het allerbelangrijkste: hij werkt!

Staycation.

Vakantie breng ik dit jaar thuis door. Een staycation dus. Om wat meer vakantiegevoel erbij te krijgen, haal ik zo nu en dan een beetje vakantieland naar Jans' huis en tuin. Net als die reclame ja maar dan anders. Aangezien ik vorig jaar een flinke paëlla-pan voor boven de bbq heb aangeschaft (blog 2 september 2019), was onlangs de beurt aan Spanje.

Helaas had ik de hoeveelheid houtskool verkeerd ingeschat en was de houtskool opgebrand voordat de paëlla gaar was. Het duurde hierdoor allemaal wat langer dan gepland maar uiteindelijk is het allemaal goed gekomen en is de pan helemaal leeggegeten. Iedereen had natuurlijk enorme honger gekregen.

Ondanks de vertraging was het weer een succes, het blijft heel gezellig om met elkaar om driepoot(-bbq) heen te zitten en te kijken naar het gepruttel in de pan (waar steeds weer lekkere dingen in gaat) en je te verheugen op wat komen gaat.

Na afloop nog een lekkere flan, een puddingdessert met een laagje karamel erop, dat je (heel handig) van tevoren klaar kunt maken. Daar heeft niemand dus op hoeven te wachten. Tja, en dan blijf je achter met lege borden, lege glazen en lege stoelen maar wel met een heel voldaan gevoel.

Opfleuren met bloemen uit eigen tuin.

Onlangs is er een nieuwe oorzaak gevonden voor het eeuwige gekrab van Mix. Naast voedselallergie blijkt ze ook allergisch te zijn voor een hele verzameling mijten en schimmels. Waarschijnlijk zit de huisstofmijt haar het meeste dwars. Jammer genoeg ben ik een tijd geleden gezwicht en heb ik haar de bank als relax-plek toegestaan, heel gezellig maar nu niet zo leuk meer. Ze begrijpt totaal niet waarom ik haar ineens niet meer op de bank wil hebben en blijft het hardnekkig volhouden. Zodra ik even uit beeld ben of niet oplet, nestelt ze zich meteen weer op haar favoriete plek: de bank. Inmiddels ligt er een groot kleed op dat bijna de hele bank bedekt en op 60 graden gewassen kan worden (de temperatuur die huisstofmijten niet overleven), ik vrees namelijk dat ze niet van de bank af te krijgen is. Het is het kleed dat ik in het begin gebruikte, dat haar plek markeerde op de bank. Wellicht gaat er een lampje bij haar branden en herinnert ze zich dat nog. Soms gaat ze nét op het plekje naast het kleed liggen en ik hoef maar te wijzen en ze staat met een vermoeide blik op en gaat naar een plek óp het kleed. Ik weet dat het zwak van mij is om haar toch dat plekje op de bank mét kleed toe te staan maar al haar zachte plekjes (kleedjes en mand) zijn risicovol en zelfs het vloerkleed heb ik weggehaald. Het wordt er niet gezelliger op.

Er wordt nu dagelijks extra hard gewerkt door mij: plaid, mand, kleedjes en handdoeken worden gewassen, bank en vloer worden gezogen en gedweild, iedere dag ramen en deuren open om extra te ventileren. Voor sommige mensen misschien de gewone gang van dagelijkse zaken maar voor mij, met enigszins beperkte energie, een hele opgave en daarbij is poetsen niet mijn grootste hobby. Bovendien ventileert mijn huis niet gemakkelijk met maar één opengaand raam. Dat brengt me bij een positieve kant van dit verhaal: misschien is het nu de tijd voor de gewenste open deuren! Én voor een nieuwe, huisstofmijt-vrije bank!

Tot het zover is, fleur ik mezelf en het huis een beetje op met een mooie bos bloemen uit de tuin. De tuin heeft nog nooit zo vol gestaan (behalve de moestuin dan) en er wordt uitbundig gebloeid.

  

Ik probeer Mix mee de tuin in te krijgen maar overdag vindt ze het vaak te warm, dan zoekt ze de koele vloer in de gang op of ligt ze op de houten vloer in de kamer. Overdag is het probleem niet, dan kan ze wel zonder de bank en komt ze gezellig aan mijn voeten liggen. Ook nu dus.

Vanavond, wanneer ik op de bank ga zitten, wil zij er gezellig bij, kruipt ze tegen mij aan, duwt met haar koppie tegen mijn been, draait op haar rug met de vraag of ik haar op haar buik wil kriebelen of onder haar kin. Zeg haar dan maar eens dat ze van de bank af moet....

Slakkenfeest

Misschien heb je het al gezien maar mijn moestuin is geplunderd door de slakken.

Het was de laatste tijd nat buiten en slakken schijnen daar van te houden. Ik heb al eerder verteld dat je in deze tijd niet 's avonds op blote voeten door de tuin moet lopen want je glibbert dan tussen en over de naaktslakken die met zijn allen over het pad naar de volgende lekkernij kruipen. Een soort running dinner voor slakken. Ik ben niet uitgenodigd en had niet in de gaten dat het zo druk was in mijn tuin. Echter toen ik onlangs mijn rondje door de tuin liep, zag ik dat er niets meer over was van mijn mooie Paksoi planten. Ook van de kroppen rode sla, waarvan ik pas nog er een had weggegeven omdat ik er meer dan genoeg van had, is niets meer over.


De boosdoeners waren natuurlijk vertrokken en lagen waarschijnlijk ergens verscholen uit te buiken. 's Avonds deed ik nogmaals mijn rondje omdat ik ze toen dacht te kunnen betrappen en ja hoor! Niet te geloven. Geen bescheiden dinnerparty maar een groot vreetfestijn, wel met vijf, zes slakken samen per plant. Het was een drukte van jewelste.

Ik griezel van die grote naaktslakken maar heb de stoute schoenen aangetrokken, dat wil zeggen handschoenen, en ben gaan rapen. Maar waar laat je die beesten? Ik deed ze meestal in mijn groenbak maar die gaat nogal eens open en dicht en ze kleven dan met zijn allen aan het deksel, klaar om eruit te kruipen. Risicovol dus. Tot nu toe heb ik ze op het dak van de berging bij de buurvrouw gegooid. Er zijn genoeg eksters, kauwen en kraaien om de hoeveelheid te verorberen voordat ze terug kruipen naar mijn tuin. Ook niet heel vriendelijk maar ik was boos en ten einde raad.

Gelukkig wordt met mij meegedacht over een oplossing. Ik krijg verschillende adviezen:

• Gif strooien. Doe ik liever niet. Is ook gevaarlijk voor Mix. Ik wil het toch liever diervriendelijk oplossen hoewel ik vrees dat dat niet gaat lukken.
• Scherpe materialen rondom de planten aanbrengen zoals fijngemaakte eierschalen, cacaodoppen, schelpengrit. Heb ik gedaan: ze schrokken even en hebben toen de hindernissen getrotseerd. De beloning was groot.
• Biologische korrels. Schijnt diervriendelijker te zijn maar mijn slakken lusten ze niet of trappen er niet in.
• Door het toilet spoelen. Ik moet er niet aan denken dat ze terug kruipen.
• In een potje doen en weggooien. Hoeveel potten heb ik wel niet nodig? Er passen maar een paar van die joekels in een potje. Ook niet erg diervriendelijk.
• Ze lokken met bier. Doen ze natuurlijk zelf, ze kruipen er naar toe en drinken zich vol. Heb ik al eens eerder gedaan maar weet niet meer waarom ik dat geen goede oplossing vond. Nog een keer proberen?
• Verzamelen en ergens anders uitzetten. Meest diervriendelijke oplossing maar het schijnt dat ze terugkruipen dus echt wel een eind weg brengen (met de auto?)
• Aaltjes (natuurlijke vijand) kopen en uitzetten. Die parasiteren in de slakken waardoor de slakken doodgaan. Ik denk er serieus over na.

Ik heb ook nog eens gekeken naar het nut van slakken. Wel, ze ruimen rottend afval, dood blad en kleine dode dieren op. Én ze zijn voer voor vogels en egels. Ik hoop dat vogels ontdekken dat in mijn tuin veel lekkere slakken te vinden zijn want zoveel vogels bezoeken mijn tuin nog niet.
Slakken zijn een belangrijk onderdeel in de voedselketen voor diverse vogels. Aan dat laatste houd ik me dan maar vast, ik houd van vogels in de tuin. Blijkbaar moet ik dan ook leren leven met slakken in mijn tuin.

(Verf)klus is klaar.

Hoera! Mijn verfklus is klaar. Alle muren in de kamer zijn weer fris wit geverfd. Het was hard nodig maar nu ziet alles er weer strak uit! Ik heb dit keer niet RAL9010 gebruikt, ook geen groot merk maar heb gekozen voor witte verf van de Action. Die gebruik ik ook buiten en hij bevalt goed. Omdat bij mij niet veel licht binnenvalt, leek 9010 een beetje smoezelig. De witte verf die ik nu gebruikt heb, is niet helemaal spierwit maar is wel frisser van kleur dan 9010. Je kunt het nu goed zien aan het plafond dat nog niet geverfd is. Het lijkt wel of het licht van buiten veel meer weerkaatst en het nu binnen lichter is. Ongelofelijk hoeveel tinten wit er bestaan!

Toen ik net begonnen was, vertelde ik al dat ik zo’n klus in etappes doe. Ik heb er nu een kleine maand over gedaan en bij de langste muur (ongeveer 7 meter bij 2,75 hoog) heeft jongste dochter een handje geholpen. Dat wil zeggen dat zij die muur heeft geverfd. Ik heb “geopperd” zoals mijn moeder het zou noemen: afplakken, verf bijvullen, trap verzetten, etc. Vroeger had ik een enorme hekel aan die bijrol, ik had liever de hoofdrol. Bij klussen dan. Je moet mij niet op het toneel zetten! 

Inmiddels staat en hangt alles weer op zijn plek en geniet ik van mijn muren zonder vlekken, strepen en krassen. Soms gaat mijn blik even omhoog om het verschil te zien tussen plafond en muur maar niet te lang want dat plafond moet echt nog even wachten...