Kruidenkastje scoren.

Vorig weekend ben ik naar de brocante-markt in het middeleeuwse vestingstadje Heusden-Vesting geweest. Een markt met een leuk Frans sfeertje en op een mooie locatie.

Ik was daar al eens eerder geweest en bedacht me dat een bezoekje aan deze markt misschien wel eens een kastje voor mijn kruiden op zou kunnen leveren. De weersvoorspellingen waren niet erg aantrekkelijk maar daar liet ik me niet door tegen houden. Gelukkig maar want het weer viel reuze mee: even een buitje bij aankomst en ja, het was fris, maar later brak zelfs de zon nog door. Veel mensen hadden zich wel laten weerhouden van een bezoekje aan de markt want het was erg rustig. Op de parkeerplaats vanwaar een oude schoolbus je naar de markt bracht voor een enkele euro, was volop plaats.

 

Op de brocante-markt zelf was genoeg moois te vinden. Ik zag verschillende leuke kastjes, tafeltjes, serviesgoed, vintage, flessen, industriële spullen, paspoppen en andere hebbedingen maar ik had een missie: een kastje voor mijn keukenkruiden met een dicht deurtje en met het juiste formaat. Bij de laatste kraam vond ik hem. Een oud houten medicijnkastje met een dicht deurtje, een goede vakverdeling aan de binnenkant en een ophangsysteem. Even heb ik nog getwijfeld over de afmetingen, dit kastje is wat vierkanter dan dat ik voor ogen had en oogt daardoor iets groter. Het heeft echter de gewenste breedte en diepte en, ook niet onbelangrijk, het had een leuk prijsje. Na wat afwegingen op een verwarmd terras onder het genot van een cappuccino, heb ik besloten tot de koop over te gaan. Missie volbracht!

 

Het kastje moet nog even schoongemaakt en wat opgeknapt worden maar dat gaat helemaal goed komen. Binnenkort hebben ook de keukenkruiden een plaatsje in de keuken.

Mocht je ook eens naar deze brocante-markt willen gaan, dan heb je nog verschillende mogelijkheden dit jaar:

De keuken zo goed als klaar. Eindelijk!

Langzaam maar zeker gaat het lichamelijk vooruit. Lopen gaat al veel beter en ook het traplopen gaat vooruit. Het mooie hiervan is dat ik in huis en tuin weer wat kan doen. En zo kan ik eindelijk verder met de keuken want die is, alweer zeven weken geleden, geplaatst en in gebruik genomen maar het afwerken kwam door lichamelijke perikelen stil te liggen. Afgelopen weken vond ik dat ik ver genoeg hersteld was om de muur eindelijk te verven. Hij heeft twee lagen verf gehad en dat ging prima.

 

Deze week heb ik ook de planken opgehangen. Eindelijk! Alle benodigdheden waren al weken in huis, de planken moesten alleen op maat gezaagd worden en voorzien worden van een white-wash-laklaag. Ik had gekozen voor planken met schors van Douglas-hout. Deze zijn wat rood van kleur, vandaar de white-wash-laag.

 

Inmiddels hangen ze en het is weer een heel ander gezicht. De keuken is "aangekleed".

Helemaal klaar ben ik nog steeds niet. Ik ben nog op zoek naar een ondiep, houten hangkastje voor de kruiden. Ooit heb ik er een gevonden voor de badkamer. Die zou perfect zijn als kruidenkastje maar in de badkamer hangt hij zo mooi. Ik laat hem daar lekker hangen en blijf op zoek naar een exemplaar voor in de keuken.

Daarnaast moet de doorgang naar de keuken nog afgewerkt worden. Op de houten omlijsting zat nog een houten rand die vernieuwd moet worden. Hoe ik dat precies ga doen, is nog niet duidelijk dus die afwerking zou best nog even op zich kunnen laten wachten.

Voorlopig ben ik heel blij met de keuken zoals hij nu is. Alle spullen hebben een plaatsje gekregen en in de bijkeuken en in de servieskast heb ik zelfs nog plaats over. Ik kan mijn servies dus nog aanvullen!

Moestuin-update.

De moestuin-activiteiten staan dit jaar op een laag pitje. Om te beginnen heb ik binnen niets voorgezaaid in verband met de keukenverbouwing. Nu was binnen zaaien al niet helemaal mijn ding maar de laatste jaren werd ik er toch toe verleid. Dit jaar was er echter geen keuze: geen tijd, geen plaats, geen energie.

Natuurlijk wil ik straks wel wat oogsten uit mijn moestuintje en toen het tijd werd om buiten te zaaien heb ik in een week tijd wortels, radijsjes, rucola, peulen, erwten, tuinbonen en bosui gezaaid. Zodra deze zaden in de grond zaten, werd het mooi weer en heb ik ze regelmatig van wat water voorzien. Dat hebben ze weten te waarderen want ze laten nu allemaal hun kopjes zien. Als eerste kwam de rucola tevoorschijn, daarna de radijsjes, toen de peulen en erwten en ik zie nu ook de eerste blaadjes van de tuinbonen en bosui komen. De tuinbonen blijven een beetje achter (ik zie er slechts twee omhoog komen) en dat komt volgens mij doordat ik ze te kort (hoezo ongeduldig) heb geweekt. De erwten en peulen hebben een nachtje staan weken in water en die doen het vooralsnog geweldig.

15 april 2019, gezaaid.

24 april 2019, rucola en peulen

De radijsjes en wortels heb ik samen gezaaid. Ik heb ooit ergens gelezen dat die twee heel goed samen gaan. De radijsjes komen eerst en zodra hun tijd geweest is, dienen de wortels zich aan. Ik heb het vorig jaar ook gedaan maar de wortels deden het toen niet goed. Ik ben benieuwd hoe het dit jaar zal gaan.
Ik moet ook opschieten met het zaaien van Dille. Daar ben ik nog niet aan toe gekomen maar Dille naast wortels en tuinbonen houdt de wortelvlieg en de luizen op afstand dus die moet er wel staan zodra de wortels en bonen gaan groeien.

onkruid

Iedere dag kijk ik even hoe de moestuin erbij staat en haal ik meteen onkruid weg. Het is steeds maar een beetje en dat is goed bij te houden. Er is vooral één hardnekkige volhouder: de lampionplant. Afgelopen najaar heb ik de lampionplant uit de moestuin weggehaald. Deze had ik in een pot in de grond staan want hij woekert graag. Hij heeft (met pot en al) een ander plekje in de tuin gekregen maar ondanks de pot steekt er nog regelmatig een stukje lampionplant in de moestuin de kop boven de grond. Het is belangrijk om deze achterblijvers steeds op tijd te verwijderen want voordat je het weet, nemen ze de moestuin over.

lampionplant in augustus

Munt

Ik heb in de tuin nog zo'n woekeraar. Ooit heb ik hem netjes met pot en al in het kruidentuintje gezet: de Munt. Inmiddels trekt hij zich niets van de pot aan en neemt hij de hele kruidentuin over. Ik kan het niet bijhouden met weghalen dus er zit niets anders op dan alles eruit halen en opnieuw te herplanten waarbij de munt een eigen pot buiten de kruidentuin krijgt. Dat kan mijn lijf nu nog niet aan dus de munt groeit lekker door. Ik drink maar veel verse munt-thee.

Plinten tegen de muur, dat verdient een bloemetje!

Hoera! Er is weer een klus aangepakt. Gelukkig had ik hulp, of beter gezegd: ik was de hulp, want hoewel het steeds wat beter gaat, loop ik nog steeds als een houten Klaas. Hoe dan ook, er zitten weer plinten tegen de muur.

Wat knapt een ruimte ervan op wanneer er plinten tegen de muur zitten. Op een of andere manier duurde het op vorige woonplekken heel lang voordat aan het eind van een periode klussen het kon worden opgebracht om als 'finishing touch' de plinten te bevestigen. Alsof voor dat laatste klusje geen energie meer was en het zag er toch al zoveel beter uit na alle verbeteringen. Jammer want na het uiteindelijk bevestigen van de plinten ( net voordat het huis in de verkoop ging...) zag je wat het deed, het maakte alles echt af!

In dit huis was ik al begonnen met het plaatsen van eenvoudige plinten maar inmiddels waren de plannen voor een nieuwe keuken er en werd het duidelijk dat er nieuwe elektriciteitskabels getrokken moesten worden. De eenvoudigste manier om die van meterkast naar keuken te brengen was via de kamer en omdat (bijna) niemand drie grijze kabels over de muur wil laten lopen van de ene kant van de kamer naar de andere, besloot ik ze te verstoppen achter nieuwe renovatieplinten. Het plaatsen van de eenvoudige plinten werd gestaakt.

Nu de nieuwe keuken was geplaatst lagen de grijze kabels nog op de grond te wachten op plinten. Hoe goed je ook opruimt, het blijft een bende met die grijze kabels. Nu de nieuwe plinten zijn geplaatst ziet alles er prachtig afgewerkt en opgeruimd uit.

In een opgeruimd huis horen verse bloemen dus heb ik om het te vieren, en met het oog op Pasen, prachtige tulpen gekocht. En zeg nu eerlijk: plinten tegen de muur, dat verdient een bloemetje!

Fijne Paasdagen!

Lesje zelfbeheersing.

De afgelopen tijd heb ik een lesje zelfbeheersing gehad. Zoals ik in mijn vorige post al meldde had ik wat gezondheidsperikelen. Eerst was ik geveld door buikgriep, daarna door Ischias. Tussendoor heb ik mezelf twee dagen goed gevoeld en heb daar meteen van genoten. Misschien heeft dat er ook mee te maken gehad dat ik een dag later ineens enorme pijn van rechterbil naar rechterbeen kreeg. Even had ik de hoop dat het na een paar dagen wel over zou zijn maar nu, twee weken later, is die hoop gevlogen. Het lijkt iedere dag een beetje beter te gaan (of wil ik dat graag denken?) maar met name de ochtenden zijn pijnlijk wanneer mijn lijf weer probeert op te starten. In de loop van de dag gaat het beter en tegen de tijd dat ik weer een beetje kan lopen, is het tijd om naar bed te gaan.

Kortom, ik kan niet veel en heb de hele dag de tijd om te bekijken wat ik allemaal graag zou doen: eindelijk de keukenmuur verven (stucwerk is droog!) en de planken ophangen, de kabels in de kamer achter plinten verstoppen, de bijkeuken afmaken, de tuin opruimen, onkruid verwijderen, halfverharding aanharken en aanvullen, de omgevallen compostbak terugplaatsen....

In de moestuin moest ook gezaaid worden maar dat heb ik toch voor elkaar gekregen: 1 rijtje zaden per dag. Gelukkig had ik tijdens die twee goede dagen nog een laagje compost door de grond gewerkt en deze zaai-klaar gemaakt. Tuinbonen, bosui, doperwt, peultjes, rucola, wortelmix en radijsjes zijn gezaaid.

Kijk de vorig jaar gezaaide viooltjes eens bloeien!

Er zit niets anders op dan wachten op betere tijden. Ondertussen besteed ik heel wat tijd aan het lezen en bekijken van oude tuin- en interieur-bladen, Instagram en Pinterest maar ik heb ook eindelijk weer eens (zittend) geschilderd! Op een doek dus. Heeft de lichamelijke misère toch ergens toe geleid!

Maart en april in de tuin.

Het wordt tuinweer dit weekend! Niet dat ik tuinklussen ga doen, ik heb wat gezondheidsperikelen (eerst buikgriep, nu overbelasting van spieren in rug en been). Hoe zou dat nu komen? Vandaar dat ik me deze week even beperk tot wat overzichtsfoto's van de tuin in maart en april van toen (2013) tot nu (2019). Het is nu nog kaal in de tuin al groeit het groen elke dag maar het is altijd leuk om op foto's te zien wat er in de jaren veranderd is en wat er in april nog gaat komen! Er gebeurt in deze tijd van het jaar zo veel in de tuin!

april 2014

maart 2013

maart 2015

april 2015

maart 2016

april 2016

april 2017

maart 2017

maart 2018

april 2018

maart 2019

DIY: Kookboek-plankjes.

Nadat de mannen van mijn nieuwe keuken na het plaatsen waren vertrokken, lieten ze het verpakkingsmateriaal van de keuken achter. Dit bestond vooral uit kartonnen dozen, plastic en piepschuim, netjes gesorteerd bij elkaar, klaar om naar de milieustraat te brengen. Er lagen ook houten u-profielen bij waarin mijn werkblad van composiet verpakt was zodat de kans op breken zo klein mogelijk was. Deze u-profielen zaten om de rand van het werkblad heen.
Toen ik ze zag liggen, dacht ik meteen: "laat ik die nog maar niet weggooien, daar kan ik vast nog iets mee".

Beetje bij beetje ben ik de keuken aan het inruimen. Wat komt in de lades in de keuken, wat gaat naar de bijkeuken. Het meeste kan gewoon terug in de keukenkastjes maar mijn kookboeken en voorraadpotten stonden op planken die er niet meer zijn. De kookboeken stonden in een open kast naast de ketel die er nu niet meer is, De glazen voorraadpotten stonden op plankjes achter de keukendeur en daar is, door een voorzet-wandje, nu geen ruimt meer voor. Er is achter de deur, wanneer deze helemaal open staat (en dat is vaak) slechts een ruimte van 7 cm maar dat is precies genoeg voor de houten u-profielen. In de holle ruimte van de U past mooi een kookboek.

Ik heb het wandje opgemeten en de U-profielen gezaagd op de gewenste lengte.

Daarna heb ik ze geschuurd, gegrond, geschuurd en gelakt.

Daarna konden ze op de muur bevestigd worden. Ik heb ze bevestigd met een lange schroef door de achterste opstaande rand. Wel waterpas natuurlijk!

Handig dat een aantal van mijn kookboeken nu zo 'voor de pak' staan en het ziet er ook gezellig uit.