Blij met mei!

Wat fijn dat het weer mei is; ik word altijd blij van mei! De tuin explodeert gewoon, zo snel gaat het dit jaar van een wat kale vlakte naar en volle, fleurig bloeiende tuin met alle tinten groen. Vandaag schijnt de zon maar zelfs toen het regende, zag de tuin er mooi uit. Met dank aan de Blauwe Regen die dit jaar zwaar beladen is met bloemen. Zo zwaar dat de steunpalen bijna bezwijken onder al die bloemen. Ik heb ze met behulp van ijzerdraad en de tuinmuur weer enigszins rechtgezet.

Niet alleen de Blauwe Regen (Wisteria Sinensis 'Prolific') laat zich van haar mooiste kant zien. Ik schreef al eerder dat de tuin veel goeds beloofde en heesters en bomen vol dikke knoppen zaten. De Sierappel ( Malus Red Sentinel) heeft haar belofte al waar gemaakt. Haar bloeiperiode zit er nu weer op maar in het najaar kan ik takken vol sierappeltjes verwachten.

 

Momenteel stelen de Blauwe regen, de Sering (Clarke's Giant) en de Clematissen de show. De Blauwe Regen en de Clematis Freda vechten zelfs om de beste plek.

  

Ook de Viburnum mag er wezen. In mijn vorige tuinen had ik nooit Viburnums maar nu ik eenmaal veel verschillende soorten heb leren kennen, ben ik er gek op. Ik heb er twee: Viburnum Plicatus Mariesii en Viburnum Opulus Rossum. De eerste bloeit royaal met prachtig witte schermbloemen en de tweede bloeit met bolvormige bloemen die van groen naar spierwit verkleuren (wordt ook 'Sneeuwbal' genoemd).

Viburnum Plicatus Mariesii

Viburnum Opulus Rossum en Akelei

En dan heb ik het nog niet gehad over de eerste bloeiende tuingeraniums, het bloeiende Zenegroen (Ajuga Reptans braunherz) en de paarse tulp (Tulipa Burgundy). Deze laatste was mij vorig najaar aangeraden op de plantenmarkt bij kasteel Hex in Heers (België). Ik was toen op zoek naar een kleur tulp die goed paste bij mijn Kerstroos (Helleborus Orientalis). Het was een goed advies. Hij is prachtig van kleur en heeft een prachtige vorm, het is een leliebloemige tulp. Ik ga er dit najaar meer bijplanten.

Gelukkig is het de komende dagen mooi weer. Mooi weer om in de tuin te zitten want er is veel moois om van te genieten.

De voordeur, Jasmijn en het Vlijtige Liesje

De vlag kan uit want het is Koningsdag. Maar dat niet alleen: het schilderen van de voordeur is zo goed als klaar. De buitenkant van de deur dan. Binnen wordt hij ook nog een keer geverfd maar dat heeft minder haast. En de kozijnen moeten ook nog worden gedaan....

 

Ik ben blij met de gekozen kleur voor de deur, antraciet grijs, en ook met de hoogglans. Met hoogglansverf zie je oneffenheidjes beter maar, al zeg ik het zelf, die vallen mee. Het ziet er goed uit. Een heel verschil met de rode deur.

Ik heb een pot gevuld met witte Vlijtige Liesjes ( heel toepasselijk, haha) en naast de deur gezet. Ook heb ik een plant gekocht om tegen de gevel te laten groeien. Ik heb gekozen voor een Toscaanse Jasmijn, deze bloeit vanaf mei royaal met witte, geurende bloemetjes en blijft het hele jaar groen.

Mijn moeder heeft hem op haar balkon staan en daar doet hij het fantastisch. Bij mij komt hij in de volle grond te staan tegen de gevel. Stoeptegel eruit, Jasmijn erin. Meer mensen in de straat hebben een bloeiende klimmer naast de voordeur. Zo ziet de straat er met dat beetje groen, ondanks het ontbreken van voortuintjes, gezelliger uit. Ik hoop dat Jasmijn het bij mij net zo goed gaat doen als bij mijn moeder.

Verfklus.

De voordeur is het visitekaartje van je huis. Het is de eerste blik op je huis en bij mij kon die beter. De verf begon hier en daar te bladderen en dat werd erger naarmate ik de verfklus steeds verder uitstelde. Dit jaar moest het gebeuren en het liefst dit voorjaar.

Deze week was het zover: ik heb de verfföhn ter hand genomen en voor je het weet is er geen weg meer terug! De rode verf smolt vlotjes weg en eronder kwam een blanke deur tevoorschijn met wat sporen van vorige verfbeurten.

Zo te zien is hij buiten de rode laag al eens voorzien van een groene en een mosterdgele laag.

Ik ben benieuwd hoe de straat eruit heeft gezien met allemaal mosterdgele deuren. Ons blok huizen is van de woningbouwvereniging geweest en sommige huizen zijn dat nog. Wanneer een huurder de huur opzegt, wordt het huis verkocht. Je ziet zo welke huizen huurwoningen en welke huizen koopwoningen zijn. De huurwoningen hebben, onder andere, allemaal dezelfde voordeuren (rood) en de koopwoningen hebben allemaal verschillende deuren en kleuren. Omdat er zoveel variatie in kleur is, heb ik besloten voor mijn eigen voorkeur in kleur te gaan. Ik heb getwijfeld tussen heel donkerblauw en antraciet grijs en heb gekozen voor antraciet grijs, hoogglans.
Maar voordat het zover was moest er eerst geschuurd, geplamuurd en geschuurd worden ėn kreeg de deur de eerste verfbeurt met grondverf voor buiten. Die stond nog in de kast dus dat kwam goed uit. Met de grijze grondverf ziet hij er al aardig uit.

Daarna nog hier en daar wat plamuren en weer schuren en tot slot de antraciet-grijze toplaag. Zo ver is het nog niet. Het is te warm om te schilderen en ik heb geen goede ervaringen met klussen bij zomerse temperaturen (lees blog 18 en 25 juni 2016). Ik kan beter even wachten tot de temperatuur buiten wat is gezakt.

Ondertussen kan ik met een koel drankje in de boeken op zoek gaan naar wat groen bij de voordeur om het later helemaal af te maken.

Tuinkalender April

Hier is hij weer: de tuinkalender, dit keer van april. Het is de laatste tijd vooral Jans' tuin in plaats van Jans' huis en tuin maar dat is natuurlijk niet vreemd in deze tijd van het jaar. Je ziet de tuin nu iedere dag groener worden, overal komen de vaste planten omhoog die zich in de winter onder de grond verstopt hebben. Knoppen worden steeds dikker en hier en daar gaan ze al open. Bollen steken hun kopjes boven de grond en laten een voor een hun bloemen zien. Het groei en bloeiseizoen is overduidelijk begonnen.

  

Vorig jaar lieten de Magnolia, Sering en Malus(sierappel) het met de bloei afweten maar dit jaar beloven ze dat helemaal goed te maken. De magnolia is al begonnen, hoe mooier het weer, hoe verder haar bloemen open gaan.

Nog even en dan maken ook de Sering en Malus hun belofte waar.

 

De Wisteria (Blauwe Regen) is ieder jaar een dankbare klant. Ze zit weer vol met knoppen, net als de Viburnum met haar witte schermbloemen.

In de moestuin moet ik meer geduld hebben. Daar hebben de peultjes, doperwten, tuinbonen, bosui en radijs hun kopjes al boven de grond gestoken maar daar is alles mee gezegd. De moestuin oogt nog kaal maar toch gebeurt er van alles. Er kan ook weer wat bij gezaaid worden. De viooltjes, dille, rucola en bietjes zijn aan de beurt. Ik was helemaal vergeten dat ik vorig nazomer al zakjes zaad van paarse boontjes, wortelmix en tuinboon had gekocht op de plantenmarkt. Ik kwam ze tegen toen ik op zoek was naar de namen van de narcissen die ik afgelopen najaar langs de terras-cirkel heb geplant. Niet netjes bij het andere zaad en plantenetiketten opgeborgen maar tussen allerlei paperassen in een bakje op mijn bureautje gestopt. Ik heb nu dus al zaad voor volgend jaar. Als ik dat maar niet vergeet.  Op de goede plaats opbergen dit keer!

Met oude stenen een nieuw terras.

Toen de borders in de tuin ontdaan waren van dode en verdorde delen, de grond los gemaakt en bemest was, kortom er prima uitzag, stak het terras-bij-het-huis er rommelig bij af. Het terras bestaat uit eenvoudige stoeptegels. Geen spectaculair terras dus. Vorig jaar kon ik een partij klinkertjes krijgen en die heb ik netjes opgestapeld langs het terras in afwachting van een latere actie.

Nu de tuin er zo netjes bij lag, was het tijd voor actie. Ik had al tijdens de winter nagedacht hoe ik de klinkers wilde combineren met de stoeptegels en waar ik het beste kon beginnen. Over dat beginpunt bleef ik twijfelen en dat hield me tegen eraan te beginnen maar nu zag ik ineens hoe ik het aan moest pakken. Het moment was daar!

Voor mij was het veel te zwaar deze klus in één keer te klaren. Het karwei moest in fases en de achterdeur moest in die tijd bereikbaar blijven, vandaar dat het beginpunt belangrijk was. Ik wilde niet alle tegels tegelijk eruit halen maar steeds een rij tegels opschuiven en de klinkers ertussen leggen. Het zandbed lag er al en was vlak dus dat scheelde een hoop werk. Tijdens de klus had ik steeds andere dingen gepland, zoals onder andere een wandeling met Mix, drankje bij broer, zodat ik verplicht moest stoppen en rust kon nemen. Ik heb vaak de neiging te lang door te gaan en te vermoeid te raken waardoor ik de klus niet af zou kunnen maken. Dat is deze keer niet gebeurd. Natuurlijk werd ik moe maar wat een voldoening om het terras iedere dag een stukje mooier te zien worden.

 

Een groot obstakel was de tuintafel. Die heeft een stenen blad en is niet te tillen in je eentje. Toen ik de tafel van achter in de tuin naar het terras bij het huis wilde verplaatsen zijn alle kinderen ingeschakeld en hebben we hem met zijn vijven op zijn plek gezet. Toen ik met bestraten bij de tafel kwam, moest ik dus wachten op hulp. Tijdens het wachten op die hulp, wat mij natuurlijk veel te lang  duurde, dacht ik na over een manier om het alleen te doen zodat ik verder kon. En zo bedacht ik dat ik kon proberen onder de poten door te tegelen zonder de tafel te verplaatsen. Door palen onder het tafelframe te plaatsen en daardoor de tafel iets omhoog te krikken, kon ik de stenen eronder vandaan krijgen en de nieuwe op hun plaats slaan. Het kostte iets meer energie maar wederom was de voldoening groot!

 

Het terras is zo goed als af en ik geniet iedere dag als ik naar buiten kijk. Alleen aan de huiskant moest eigenlijk nog een rij halve stoeptegels komen. Vandaag wilde ik een tegelknipper huren om het karwei af te ronden maar de tegelknipper werd mij afgeraden. De stoeptegels krijg ik waarschijnlijk niet netjes doormidden, men adviseerde het te doen met een haakse slijper en een diamantzaag. Hiermee heb ik niet eerder gewerkt en ik heb besloten de ruimte langs het huis te vullen met grind (waarvan ik nog drie zakken heb staan) in plaats van halve stoeptegels.

 

Behalve dat het terras nu opgeknapt is, is de tuin meer éen heel geheel geworden. Het terras bij huis hoort nu ook bij de tuin!
Met dank aan de gulle gever (van de stenen)!

Op hun paasbest!

Bijna Pasen. Hoogste tijd om te zorgen dat Jans' huis en tuin er op hun paasbest uit zien.
Buiten is dat al aardig gelukt, de meeste tuinklussen zijn gedaan. Er bloeien al narcissen en hyacinten, de Helleborus bloeit nog, de rode ribes is klaar voor een rose kleurexplosie en ook de sering zit al vol met dikke knoppen.

Binnen zijn de bloemen bijna uitgebloeid. De gemengde tulpen gaan het niet redden tot Pasen en ik heb ook afscheid genomen van de perenbloesem. Pasen zonder bloemen kan natuurlijk niet dus heb ik, voor het eerst dit jaar, vazen met bloeiers uit de tuin gevuld. In een grote vaas staan takken van de rode ribes met een paarse Helleborus En het tulpenvaasje is gevuld met gele narcisjes.

Mijn schilderij met paaskip heeft ook weer een plekje aan de muur gekregen en het paas-peper-en-zoutstel is uit de paasdoos gekomen. De rest aan kippetjes, eieren, paashazen en vogelnestjes blijven in de doos. Vroeger stonden veel meer paas-spulletjes in huis maar tegenwoordig vind ik voorjaarsbloemen en mijn paaskip-schilderij genoeg.

 

Nu nog de boodschappen in huis halen want de kinderen komen brunchen. Dat betekent een gezellig aangeklede paastafel met allerlei lekkers waaronder natuurlijk zelf gebakken kaneelbroodjes en taart. Als ik genoeg tijd heb, bak ik ook een paasbrood volgens recept van kok Ramon van Binnenstebuiten. Ik heb er al zin in.

Fijne paasdagen!

De lente is begonnen!

De lente is begonnen maar het is een aarzelend begin. Ik geniet van de enkele zonnestralen al mogen het er meer zijn van mij. Iedere keer wanneer het weer meewerkt, doe ik wat tuinklusjes. De tuin is bijna ontdaan van alle dode takken en uitgebloeide stengels, ik heb nog een klein stukje te gaan.

Ik heb de lavendel verplaatst van het gazonnetje van Mix naar het perkje met de sering. Bij het gazonnetje van Mix ga ik een stukje Beukhaag planten. Daarmee hoop ik Mix haar "Speedy-Gonzales"-rondjes door de tuin tegen te houden (dat lukte niet met de lavendel) èn ik hoop dat er vogels op af komen omdat ze daar goed kunnen schuilen voordat ze het wagen naar het vogelvoer te gaan. Ik heb bij mijn zus gezien hoe haar Beukhaag vol zat met kwetterende vogeltjes. Dat wil ik ook! Bovendien onderbreekt de haag straks ook het zicht over de tuin en dat zou de tuin spannender moeten maken. We gaan het zien.

Vanmiddag heb ik met oudste dochter de Beukhaag gekocht. Het ziet er naar uit dat het prima tuinweer wordt dit weekend dus ik kan aan de slag!