Verfklus.

De voordeur is het visitekaartje van je huis. Het is de eerste blik op je huis en bij mij kon die beter. De verf begon hier en daar te bladderen en dat werd erger naarmate ik de verfklus steeds verder uitstelde. Dit jaar moest het gebeuren en het liefst dit voorjaar.

Deze week was het zover: ik heb de verfföhn ter hand genomen en voor je het weet is er geen weg meer terug! De rode verf smolt vlotjes weg en eronder kwam een blanke deur tevoorschijn met wat sporen van vorige verfbeurten.

Zo te zien is hij buiten de rode laag al eens voorzien van een groene en een mosterdgele laag.

Ik ben benieuwd hoe de straat eruit heeft gezien met allemaal mosterdgele deuren. Ons blok huizen is van de woningbouwvereniging geweest en sommige huizen zijn dat nog. Wanneer een huurder de huur opzegt, wordt het huis verkocht. Je ziet zo welke huizen huurwoningen en welke huizen koopwoningen zijn. De huurwoningen hebben, onder andere, allemaal dezelfde voordeuren (rood) en de koopwoningen hebben allemaal verschillende deuren en kleuren. Omdat er zoveel variatie in kleur is, heb ik besloten voor mijn eigen voorkeur in kleur te gaan. Ik heb getwijfeld tussen heel donkerblauw en antraciet grijs en heb gekozen voor antraciet grijs, hoogglans.
Maar voordat het zover was moest er eerst geschuurd, geplamuurd en geschuurd worden ėn kreeg de deur de eerste verfbeurt met grondverf voor buiten. Die stond nog in de kast dus dat kwam goed uit. Met de grijze grondverf ziet hij er al aardig uit.

Daarna nog hier en daar wat plamuren en weer schuren en tot slot de antraciet-grijze toplaag. Zo ver is het nog niet. Het is te warm om te schilderen en ik heb geen goede ervaringen met klussen bij zomerse temperaturen (lees blog 18 en 25 juni 2016). Ik kan beter even wachten tot de temperatuur buiten wat is gezakt.

Ondertussen kan ik met een koel drankje in de boeken op zoek gaan naar wat groen bij de voordeur om het later helemaal af te maken.

Tuinkalender April

Hier is hij weer: de tuinkalender, dit keer van april. Het is de laatste tijd vooral Jans' tuin in plaats van Jans' huis en tuin maar dat is natuurlijk niet vreemd in deze tijd van het jaar. Je ziet de tuin nu iedere dag groener worden, overal komen de vaste planten omhoog die zich in de winter onder de grond verstopt hebben. Knoppen worden steeds dikker en hier en daar gaan ze al open. Bollen steken hun kopjes boven de grond en laten een voor een hun bloemen zien. Het groei en bloeiseizoen is overduidelijk begonnen.

  

Vorig jaar lieten de Magnolia, Sering en Malus(sierappel) het met de bloei afweten maar dit jaar beloven ze dat helemaal goed te maken. De magnolia is al begonnen, hoe mooier het weer, hoe verder haar bloemen open gaan.

Nog even en dan maken ook de Sering en Malus hun belofte waar.

 

De Wisteria (Blauwe Regen) is ieder jaar een dankbare klant. Ze zit weer vol met knoppen, net als de Viburnum met haar witte schermbloemen.

In de moestuin moet ik meer geduld hebben. Daar hebben de peultjes, doperwten, tuinbonen, bosui en radijs hun kopjes al boven de grond gestoken maar daar is alles mee gezegd. De moestuin oogt nog kaal maar toch gebeurt er van alles. Er kan ook weer wat bij gezaaid worden. De viooltjes, dille, rucola en bietjes zijn aan de beurt. Ik was helemaal vergeten dat ik vorig nazomer al zakjes zaad van paarse boontjes, wortelmix en tuinboon had gekocht op de plantenmarkt. Ik kwam ze tegen toen ik op zoek was naar de namen van de narcissen die ik afgelopen najaar langs de terras-cirkel heb geplant. Niet netjes bij het andere zaad en plantenetiketten opgeborgen maar tussen allerlei paperassen in een bakje op mijn bureautje gestopt. Ik heb nu dus al zaad voor volgend jaar. Als ik dat maar niet vergeet.  Op de goede plaats opbergen dit keer!

Met oude stenen een nieuw terras.

Toen de borders in de tuin ontdaan waren van dode en verdorde delen, de grond los gemaakt en bemest was, kortom er prima uitzag, stak het terras-bij-het-huis er rommelig bij af. Het terras bestaat uit eenvoudige stoeptegels. Geen spectaculair terras dus. Vorig jaar kon ik een partij klinkertjes krijgen en die heb ik netjes opgestapeld langs het terras in afwachting van een latere actie.

Nu de tuin er zo netjes bij lag, was het tijd voor actie. Ik had al tijdens de winter nagedacht hoe ik de klinkers wilde combineren met de stoeptegels en waar ik het beste kon beginnen. Over dat beginpunt bleef ik twijfelen en dat hield me tegen eraan te beginnen maar nu zag ik ineens hoe ik het aan moest pakken. Het moment was daar!

Voor mij was het veel te zwaar deze klus in één keer te klaren. Het karwei moest in fases en de achterdeur moest in die tijd bereikbaar blijven, vandaar dat het beginpunt belangrijk was. Ik wilde niet alle tegels tegelijk eruit halen maar steeds een rij tegels opschuiven en de klinkers ertussen leggen. Het zandbed lag er al en was vlak dus dat scheelde een hoop werk. Tijdens de klus had ik steeds andere dingen gepland, zoals onder andere een wandeling met Mix, drankje bij broer, zodat ik verplicht moest stoppen en rust kon nemen. Ik heb vaak de neiging te lang door te gaan en te vermoeid te raken waardoor ik de klus niet af zou kunnen maken. Dat is deze keer niet gebeurd. Natuurlijk werd ik moe maar wat een voldoening om het terras iedere dag een stukje mooier te zien worden.

 

Een groot obstakel was de tuintafel. Die heeft een stenen blad en is niet te tillen in je eentje. Toen ik de tafel van achter in de tuin naar het terras bij het huis wilde verplaatsen zijn alle kinderen ingeschakeld en hebben we hem met zijn vijven op zijn plek gezet. Toen ik met bestraten bij de tafel kwam, moest ik dus wachten op hulp. Tijdens het wachten op die hulp, wat mij natuurlijk veel te lang  duurde, dacht ik na over een manier om het alleen te doen zodat ik verder kon. En zo bedacht ik dat ik kon proberen onder de poten door te tegelen zonder de tafel te verplaatsen. Door palen onder het tafelframe te plaatsen en daardoor de tafel iets omhoog te krikken, kon ik de stenen eronder vandaan krijgen en de nieuwe op hun plaats slaan. Het kostte iets meer energie maar wederom was de voldoening groot!

 

Het terras is zo goed als af en ik geniet iedere dag als ik naar buiten kijk. Alleen aan de huiskant moest eigenlijk nog een rij halve stoeptegels komen. Vandaag wilde ik een tegelknipper huren om het karwei af te ronden maar de tegelknipper werd mij afgeraden. De stoeptegels krijg ik waarschijnlijk niet netjes doormidden, men adviseerde het te doen met een haakse slijper en een diamantzaag. Hiermee heb ik niet eerder gewerkt en ik heb besloten de ruimte langs het huis te vullen met grind (waarvan ik nog drie zakken heb staan) in plaats van halve stoeptegels.

 

Behalve dat het terras nu opgeknapt is, is de tuin meer éen heel geheel geworden. Het terras bij huis hoort nu ook bij de tuin!
Met dank aan de gulle gever (van de stenen)!

Op hun paasbest!

Bijna Pasen. Hoogste tijd om te zorgen dat Jans' huis en tuin er op hun paasbest uit zien.
Buiten is dat al aardig gelukt, de meeste tuinklussen zijn gedaan. Er bloeien al narcissen en hyacinten, de Helleborus bloeit nog, de rode ribes is klaar voor een rose kleurexplosie en ook de sering zit al vol met dikke knoppen.

Binnen zijn de bloemen bijna uitgebloeid. De gemengde tulpen gaan het niet redden tot Pasen en ik heb ook afscheid genomen van de perenbloesem. Pasen zonder bloemen kan natuurlijk niet dus heb ik, voor het eerst dit jaar, vazen met bloeiers uit de tuin gevuld. In een grote vaas staan takken van de rode ribes met een paarse Helleborus En het tulpenvaasje is gevuld met gele narcisjes.

Mijn schilderij met paaskip heeft ook weer een plekje aan de muur gekregen en het paas-peper-en-zoutstel is uit de paasdoos gekomen. De rest aan kippetjes, eieren, paashazen en vogelnestjes blijven in de doos. Vroeger stonden veel meer paas-spulletjes in huis maar tegenwoordig vind ik voorjaarsbloemen en mijn paaskip-schilderij genoeg.

 

Nu nog de boodschappen in huis halen want de kinderen komen brunchen. Dat betekent een gezellig aangeklede paastafel met allerlei lekkers waaronder natuurlijk zelf gebakken kaneelbroodjes en taart. Als ik genoeg tijd heb, bak ik ook een paasbrood volgens recept van kok Ramon van Binnenstebuiten. Ik heb er al zin in.

Fijne paasdagen!

De lente is begonnen!

De lente is begonnen maar het is een aarzelend begin. Ik geniet van de enkele zonnestralen al mogen het er meer zijn van mij. Iedere keer wanneer het weer meewerkt, doe ik wat tuinklusjes. De tuin is bijna ontdaan van alle dode takken en uitgebloeide stengels, ik heb nog een klein stukje te gaan.

Ik heb de lavendel verplaatst van het gazonnetje van Mix naar het perkje met de sering. Bij het gazonnetje van Mix ga ik een stukje Beukhaag planten. Daarmee hoop ik Mix haar "Speedy-Gonzales"-rondjes door de tuin tegen te houden (dat lukte niet met de lavendel) èn ik hoop dat er vogels op af komen omdat ze daar goed kunnen schuilen voordat ze het wagen naar het vogelvoer te gaan. Ik heb bij mijn zus gezien hoe haar Beukhaag vol zat met kwetterende vogeltjes. Dat wil ik ook! Bovendien onderbreekt de haag straks ook het zicht over de tuin en dat zou de tuin spannender moeten maken. We gaan het zien.

Vanmiddag heb ik met oudste dochter de Beukhaag gekocht. Het ziet er naar uit dat het prima tuinweer wordt dit weekend dus ik kan aan de slag!

Keukendromen.

Dit jaar gaat het gebeuren. De laatste ruimte waar nog weinig aan gedaan is, ga ik in dit jaar aanpakken: de keuken.

Ik woon nu 5 jaar in dit huis en heb stap voor stap alle ruimtes aangepakt. Als eerste de slaapkamers voor mij en de dochters. Hier hoefde het minst aan gedaan te worden. We hebben ze van een nieuwe vloer, verfje en behangetje voorzien en dat was dat. Inmiddels zijn de dochters uitgevlogen en hebben de kamers een nieuwe bestemming gekregen maar rigoureus verbouwen ga ik daar niet meer doen. Het is goed zoals het is.
Toen we konden slapen was de badkamer aan de beurt. Dat was een hele klus want die verhuisde van beneden naar boven. Boven was geen water en afvoer dus dat moest allemaal aangelegd worden. Ik heb zelf het ontwerp gemaakt maar de uitvoering heb ik aan vaklieden over gelaten.
Daarna is de woonkamer opgeknapt: houten betimmering weggehaald, voorzetwandjes, dubbel glas geplaatst en de deur verplaatst. Het huis was toen goed bewoonbaar dus ik heb een pauze genomen en na een paar jaar heb ik de voormalige doucheruimte en de toilet opgeknapt. Nu zijn we weer een paar jaar verder èn er is een budget om de keuken aan te pakken.

Om de keuken voorlopig enigszins aantrekkelijk te maken heb ik wel wat veranderd aan de keuken.

In de keuken, zoals ik hem aantrof, kon en wilde ik niet koken. Ik heb de tegeltjes verwijderd en de grove muur die achterbleef wit geverfd. Ook het plafond kreeg een witte verflaag. Ik heb een los fornuis en een mooie koelkast gekocht. Om de nieuwe cv ketel en wasmachine heb ik een kast gebouwd. Gordijntje ervoor en nieuw aanrechtblad en de keuken kon er weer even tegen.

 

Ik red me er nog steeds prima maar ik droom wel van een vaatwasser in plaats van wasmachine in de keuken, van een cooker in plaats van een waterketel, van opberglades in plaats van de keukenkastjes, van openslaande ramen met dubbel glas in plaats van het raam met enkel glas, van een nieuw plafond in plaats van deze gescheurde plafondplaten., van strak gestucte muren in plaats van de onafgewerkte wanden...
Of al mijn dromen uit gaan komen, is de vraag want het budget is natuurlijk beperkt, maar dat mijn keuken erop vooruit zal gaan is zeker!

Tuinkalender maart.

Het is tijd voor de Tuinkalender van maart. (Helaas heb ik wat computerproblemen waardoor de afbeelding niet optimaal is.) Ik had mijn blog over het koude weer nog niet online gezet of het weer sloeg om. Alsof er naar mij geluisterd werd, verdween ijs en sneeuw en brak het lentezonnetje door. Ik kon me dan ook niet langer inhouden en ben buiten aan de slag gegaan. Om te beginnen in de moestuin. Daar heb ik de grond bemest, netjes aangeharkt, onkruid verwijderd en zo startklaar gemaakt voor de eerste zaaibeurt.

Als eerste de tuinbonen want deze mochten zelfs volgens het zakje al in januari/februari buiten de grond in. Dat voelde zo goed dat ik alles wat volgens de zakjes buiten gezaaid mocht worden, daadwerkelijk heb gezaaid, zelfs degene waar 'vanaf half maart' bij stond. Dat is het nog niet en dus risicovol maar het weer werkt tot nu toe goed mee, het is zacht en vochtig, dus ik hoop op een goede afloop. Het ziet er in ieder geval al gezellig uit met al die naambordjes. En voor koude dagen en nachten heb ik vorig jaar een tunneltje aangeschaft dat ik ter bescherming over het gezaaide goed kan plaatsen.

Voor het geval dat het droger weer wordt, heb ik een nieuwe gieter met broeskop aangeschaft die, gevuld met water, klaar staat om mijn ontkiemende zaadjes en jonge plantjes van een douchebeurt te voorzien. Mijn zinken gieters zijn allebei hun broeskop kwijt en vervormd en lek geraakt door de vorst. Deze leuke kunststof gieter van de Kwantum kan een stootje hebben.

  

Nu kan de rest van de tuin aangepakt worden. Alle verdorde delen van de vaste planten kunnen weggeknipt worden zodat de nieuwe scheuten ruim baan hebben. Wisteria, Buddleja, rozen en laatbloeiende planten kunnen gesnoeid worden. Na deze opruimbeurt ziet de tuin er netjes maar ook kaal uit. Ik weet echter dat dat over een tijdje helemaal anders is. Binnenkort maar eens de tuinmeubelen schoonmaken zodat ik buiten lekker van mijn harde werk én van het lentezonnetje kan genieten.