Tuinjaar 2018.

Nu het nieuwe jaar is begonnen, krijg ik ook al zin in het voorjaar. Zeker als ik overal in de tuin al bollen omhoog zie komen. Het voorjaar is natuurlijk nog helemaal niet aan de orde want meestal begint de winter pas in januari of februari. En er is een gezegde dat luidt:

Witte Kerst, Groene Pasen.

Groene Kerst, Witte Pasen.

Als dat waar is dan moeten we het voorjaar nog even vergeten. Toch ben ik in mijn hoofd al wel met de tuin bezig. In januari beginnen we vaak met goede voornemens en een goed voornemen is: vaker de tuin in! Regelmatig een uurtje tuinieren zorgt ervoor dat het werk in de tuin niet ophoopt en je in het voorjaar minder hoeft te doen. Het maakt je hoofd leeg, vermindert stress, geeft veel voldoening èn je verbrandt ca 300 calorieën! Ik zeg: doen!

Om maar meteen te beginnen ben ik aan de slag gegaan met pen en papier. Ik heb een begin gemaakt met een tuinkalender, allereerst de maand januari. Omdat er in januari natuurlijk niet zo veel in de tuin te doen is, kan ik rustig aan beginnen. Ik heb de vormen, de cirkels, van Jans' tuin als basis gebruikt en de teksten in de vormen hebben ook betrekking op dat stuk van mijn tuin. Zo voer ik de vogels op de grote cirkel onderaan waar de bear-chairs het hele jaar buiten staan.

 

De cirkel waarin de maand staat, deze keer "januari", is het gazonnetje van Mix. Daar rechtsboven is de halve cirkel van de moestuin, bovenaan het terras bij het schuurtje waar wat potten staan, waaronder de Agapanthus. Daar linksonder is de halfronde border met de Viburnum, Magnolia en de haagbeuk. En zo zijn we de cirkel weer rond.

Het heeft mijn hoofd echter niet leeg gemaakt, eerder voller ( al die ideeën) maar ik heb er geen stress van gekregen, wel voldoening en ik heb geen calorieën verbrand (zittend werk) maar ze zijn er ook niet bijgekomen (geen tijd). Nu is het de kunst om iedere maand een blad te maken en het een heel jaar vol te houden!

Room with a view.

Oudste dochter heeft haar twijfelaar hier laten staan. Die wilde ze nog een keer verkopen op Marktplaats. Zover is het niet gekomen, het bed is al verkocht: aan mij!

Nadat ze was uitgevlogen, ben ik een nachtje op de slaapkamer van oudste dochter gaan slapen om uit te proberen hoe het slapen aan de achterkant van het huis zou bevallen. Ik was meteen om: hier ga ik voortaan slapen!

Om te beginnen lig ik hier veel rustiger op de meeste dagen van de week. Soms hoor je de muziek van het café om de hoek maar meestal is het heerlijk rustig. Aan de voorkant van het huis lig ik meteen aan de straat en daar lopen, fietsen en rijden 's nachts altijd wel een paar mensen door. Of ze komen thuis, óf ze gaan weg. Niet dat het een erg drukke straat is maar slapen met raam open is geen optie. Nu kan het raam wel open, op een kier weliswaar want ik heb een buurtpoes die 's nachts over het dak loopt op zoek naar een warm bedje. Hij heeft oudste dochter al eens verrast met een nachtelijk bezoekje en dat is ook niet bevorderlijk voor je nachtrust. Hoe dan ook: wat rustige nachten betreft, ga ik er op vooruit!

Daarnaast is het op deze kamer veel behaaglijker dan op de voorkamer. Daar sliep ik tegen een grote enkel-steens muur en de kamer ligt gedeeltelijk boven een poortje dat leidt naar de schuren van de buren. De vloer boven dat gedeelte is enorm koud. Het is, ondanks de centrale verwarming, een ijskoude kamer. Ik had al plannen om die kamer te isoleren door middel van een voorzet-wandje en dakisolatie en tot die tijd sliep ik in flanellen nachtgoed met wollen sokken aan. Dat is niet meer nodig! De achterkamer is aangenaam van temperatuur dus slaap ik nu zonder mijn wollen sokken en kan ik 's morgens gewoon mijn bed uit komen.

Tot slot heb ik uitzicht! Op de voorkamer heb ik in de grote enkelsteens muur twee kleine raampjes maar het enige dat je daardoor ziet, is de gevel van de overburen. Het is maar een smal straatje en om iets meer te zien moet je met gevaar voor je leven uit een raampje gaan hangen. Nee, dan mijn uitzicht vanuit de achterkamer: ik kan mijn achtertuin van bovenaf bekijken en kan ver weg kijken over de daken van de buurt naar de kerktoren om te zien hoe laat het is! Ik kan zelfs in de verte de lampjes zien op de galerij van jongste dochter! 's Morgens doe ik het rolgordijn open en kijk ik naar de wolken en boomtoppen, heerlijk wakker worden!

Het mag duidelijk zijn: ik heb een nieuwe slaapkamer! Het bed staat er al, het krijgt alleen een ander kleurtje. De rest van de kamer krijgt ook een fris verfje. Er hangt al een nieuwe lamp (van Ikea) aan het plafond, voor een bedlampje heb ik al een ideetje. Veel meer hoeft er niet te gebeuren. Er past ook niet meer in behalve het bed, een stoel en een (planten-)tafeltje naast het bed. Mijn kleding hangt in de grote kast op de kamer van jongste dochter maar daarover een andere keer meer.

Een leeg nest met volop ruimte.

Deze week is oudste dochter uitgevlogen, het nest is leeg! In één jaar allebei het huis uit. Dat is even wennen al wist ik dat het moment van uitvliegen niet lang meer op zich zou laten wachten. Kleine meisjes zijn snel groot.

Het is stil en leeg in huis. Geen rondslingerende tassen en schoenen, wasmanden vol kleding, geen verhalen aan tafel en samen filmpjes kijken.

Gelukkig wonen ze niet heel ver weg en die leegte in huis betekent ook ruimte, ruimte die ik goed kan gebruiken. Ik heb ineens twee kamers leeg en dat vraagt om een nieuwe invulling.

Met 2018 begint een nieuwe fase in mijn leven, ik woon vanaf nu samen met Mix in Jans' huis en tuin. Er zijn genoeg plannen en voornemens. In 2017 is onderhoud aan de tuin er een beetje bij ingeschoten door gezondheidsproblemen en heb ik minder gedaan dan ik had gewild. In 2018 wil ik meer aandacht aan de tuin geven.

In huis wil ik de kamers boven veranderen. Hoe ga ik het boven indelen? Ga ik op een andere kamer slapen? Ga ik boven een atelier inrichten? Ik kan plannen maken en uitvoeren. Een mooie klus voor 2018. 

Ik hoop dat ik mijn plannen uit kan voeren in het nieuwe jaar en dat ik volop kan genieten in Jans' huis en tuin en dat wens ik eigenlijk iedereen:

Een mooi 2018 waarin plannen werkelijkheid worden en volop genoten kan worden!

Fijne dagen!

De meeste kerstwensen komen tegenwoordig digitaal, via email, Facebook of via whats app. Ook ik stuur nog maar een enkele kaart per post en meestal gaan die kaarten naar ooms en tantes zonder Facebook en zonder whats app. Maar het is eigenlijk zó leuk om post te krijgen en dan bedoel ik natuurlijk niet die blauwe enveloppen of de afspraak met dokter of tandarts. In deze tijd van het jaar vallen elke dag nog wel een paar enveloppen op de mat. En hoe leuk is het als er uit die enveloppen echte verrassingen komen zoals bijvoorbeeld een tante van in de tachtig mij wist te verrassen met dit prachtige engeltje. Een aanwinst voor mijn engelenverzameling!

 

Originele kerstwensen zitten blijkbaar in de familie want ook haar dochter wist mij te verrassen. Op de mat vond ik haar grote envelop met daarin een aantal papieren zakjes waarvan één voorzien was van aanwijzingen en een kaartje met "Ho, ho, ho"..." Veel plezier met het maken van de kerstster"! 

Lijm erbij, schaar erbij en voilá: mijn kerstster is klaar en hangt te stralen voor het raam.

Kerstwensen zijn verstuurd, de boodschappen gedaan, het huis is versierd, de tafel is gedekt. Ik ben er klaar voor.

Fijne kerstdagen allemaal!

Witte Kerst-Voorpret

Wat een sneeuw hebben we gehad! Er wordt om me heen over gemopperd en van genoten en ik hoor als seizoen-mens bij de genieters. Nu hoef ik voor werk niet de weg op, dus dat scheelt, maar ik ga wel vier keer per dag naar buiten voor een wandeling met Mix. Die wist niet wat ze meemaakte: ze sprong tijdens de wandeling alle kanten op, rolde door de sneeuw, probeerde het te eten en mee te nemen. Kortom, de wandelingen met haar waren een hele uitdaging voor mij. Ingepakt in jas met capuchon, handschoenen en warme laarzen met profiel is het gelukt overeind te blijven met een springende, duikelende en rollende hond.
Na zo'n wandeling is er natuurlijk de beloning: met een warm drankje en speculaas kijken naar de tuin die een steeds dikkere witte deken krijgt. Zó mooi! Aangezien je beter binnen kon blijven, heb ik een kerstmuziekje opgezet en heb ik samen met oudste dochter en vriend het huis in kerstsfeer gebracht.

Het is altijd weer een verrassing als ik de kerstdozen tevoorschijn haal, een soort winkelen in eigen huis. Er kwamen dingen tevoorschijn waarvan ik niet meer wist dat ik ze (in de kerst-sale) had gekocht.
Genoeg ballen om de boom mee te versieren! Er waren er zelfs een paar over die samen met de kerstster een plekje hebben gekregen boven de eettafel.

Nu ik dit schrijf is de sneeuw zo goed als weg, het waait en het is nat buiten. Helemaal geen lekker weer om naar buiten te gaan, al loopt Mix weer normaal. Maar ook nu is er na de wandeling een beloning: met een warm drankje en een kerstkoekje genieten van de kerstsfeer in huis!

Kerstsfeer in Beesd

Gisteren heb ik inspiratie opgedaan op de Kerstfair op landgoed De Mariënwaerdt in Beesd. Ik kreeg dit uitje als verjaardagscadeau van twee vriendinnen. Leuk cadeautje toch! Onderweg kwamen we al in winterse sferen doordat het begon te sneeuwen. Daardoor was het wel koud en nat maar ook prachtig met de besneeuwde omgeving.

We waren goed voorbereid met warme jassen, waterdichte schoenen en laarzen en muts, pet en baret dus we konden een stootje hebben. Het weer had als gevolg dat de koffie- en lunchgelegenheden goed vol zaten maar bij de stands hadden we alle ruimte om alles goed te bekijken. De entourage is natuurlijk al prachtig en met de vele sfeervolle stands erbij is het niet moeilijk in Kerstsfeer te komen.

Natuurlijk heb ik veel styling-ideetjes opgedaan en heb ik zin gekregen om aan de slag te gaan met kerstgroen (kerstkrans?), ijzerdraad (kerstster?), papier of stof (wandkleed met hert?). Genoeg inspiratie om de donkere dagen voor kerst door te komen.

  

De Kerstfair is tot en met morgen. Gaat dat niet meer lukken? Houd dan de kerstfair (www.marienwaerd.nl/kerstfair) van 2018 in de gaten!

(En vriendinnetjes: Dank jullie wel!)

Feestje.

Deze week heb ik er weer een jaartje bij gekregen. Op mijn geboortedag zijn vrienden en familie altijd welkom voor een stuk zelfgebakken taart maar in dit huisje had ik deze dag nog niet ècht gevierd. Het aantal mensen waarmee ik mijn dag zou willen vieren is niet gering en waar laat ik al die mensen op mijn beperkt aantal vierkante meters? Daarbij heb ik wel eens visioenen dat mijn 100-jarige vloerbalken het zouden kunnen begeven onder een feestende menigte. En, eerlijk is eerlijk, ik heb ook een periode achter me waarin ik helemaal geen zin had het leven te vieren.

Maar dit jaar had ik wèl zin om mijn verjaardag te vieren. Iedereen tegelijk uitnodigen zag ik nog niet zitten maar een aangeklede borrel met goede vrienden leek me een goed begin.

En dus heb ik mijn lange tafel uitgeschoven tot een nog langere tafel, de flessen wijn met een 'Holandse borrelplank' op tafel gezet en gezorgd voor een aantal kleine gerechtjes, gevonden in mijn knipsel-map. (Ook onderstaande foto's komen daar vandaan want door de feestvreugde ben ik vergeten foto's te maken.)

Taartje met biet en appel

Pompoensoep met appel

Hamburgerbroodje met roasted pork 

Het was een feestje en een mooier cadeau kan ik me niet wensen.