Gluren bij de buren en verheugen op wat komen gaat.

Na de novemberstorm waarbij mijn boom omgewaaid is, ben ik toch niet helemaal gerust als het hard waait. En het waaide hard afgelopen donderdag! Vanmorgen heb ik de tuin geïnspecteerd op eventuele schade. Mijn gehalveerde boom stond nog overeind, hetzij wat schever dan voorheen. De twee steunpalen hebben hem overeind gehouden.
De enige schade in de tuin is bij de houten schutting. Bij het buitenkraantje, de natte hoek, heb ik een pallet donkerblauw geverfd en dwars op de houten schutting vastgezet. Het blauwe pallet-deel is  door de wind waarschijnlijk heen en weer gaan bewegen en hierdoor is de plank waaraan deze pallet vastzit los geraakt. Ik stel het repareren nog heel even uit. Tot de reparatie kunnen we nu gluren bij de buren. Niet erg spannend hoor, want het enige dat je ziet is het groene gras bij de buurman. Het gras is altijd groener bij de buren!

Tijdens mijn inspectie ontdekte ik weer volop nieuwe groene puntjes en dikker wordende knopjes.

Ik heb de tuinfoto's van voorgaande jaren erbij gepakt en verheug me alvast op wat komen gaat.

maart 2016

april 2016

mei 2016

juni 2016

juli 2016

Primeur - Tuinbonen bij de post

In mijn lange smalle tuin heb ik een stukje bestempeld als moestuin. Al eerder heb ik met succes gemengde sla, paarse bonen en gele courgettes, rode uien en frambozen geteeld. (Aardbeien en aubergines waren minder succesvol.) Mijn zus heeft al jaren een stuk grond waarop ze groente en fruit verbouwt en is dus ervaringsdeskundige. Ze staat mij bij met tips en trucs.

Soms stuurt ze me een spannend envelopje met de post. In haar envelopjes zitten altijd leuke verrassingen. Bijvoorbeeld die keer: een zakje met primeur-tuinbonen. Erbij zat een kaartje met daarop de tekst: "de tuinbonen kunnen de grond in!".

Het staat allemaal duidelijk op het zakje:

Vroeg zaaien, eind februari, begin maart.

1 Boon op 10 cm in de rij.

Goed aanaarden of steunen.

Witte, geurende bloei.

Ik heb ze gezaaid. Er kwam luis in de planten. Uiteindelijk heb ik er één eenspersoonsmaaltijd van geoogst. Ik heb er ook van geleerd, namelijk dat je er dille naast moet planten want daar houdt de luis niet van. En als er toch luis in komt: meteen de toppen eruit halen. Die groeien het hardst, zijn lekker sappig en dat vinden de luizen het lekkerst.

Dit jaar een nieuwe kans om het te proberen.

Gisteren was ik een dagje in Dordrecht en daar zit (behalve heel veel brocante-, vintage-, curiosa- en snuffelwinkeltjes) Vreeken's-zaden. Een begrip voor de (moes)tuin-fanaat. Ga er niet heen zonder lijstje en moestuinplan want eenmaal daar zie je tussen de bomen het bos niet meer! Ik snap ineens het gemak van online-bestellen want ik heb me wezenloos gezocht naar de primeur-tuinbonen en paarse (vind ik leuk tussen al het groen) boontjes. Ik heb ze dan ook niet gevonden maar wel een aantal andere zakjes met zaden. Én voor een klein prijsje heb ik ook een lange spiraal mee genomen waarlangs ik mijn trossen pluktomaatjes kan laten groeien. Ik heb hem alvast op zijn plek gezet.
Binnenkort eerst nog een grondmonstertje nemen om te kijken of mijn grond al wat vruchtbaarder is geworden vergeleken met een paar jaar geleden en (dat zal beslist nodig zijn) de grond bemesten. Daarna kunnen de eerste zaden de grond in.

Ik kan niet wachten!

Kleine klusjes, groot resultaat.

Mijn keldertrap is gemaakt! Grote broer vond het belangrijk dat ik niet nog een keer in de kelder zou vallen. (Ja echt, net voor het ophangen van het "pas-op-briefje" vergat ik al dat de trap kapot was...) Hij stond al snel met gereedschap en vakmanschap op de stoep en heeft de traptrede vervangen door een stevige steigerplank. Het ziet er weer keurig uit.

Ik heb meteen plafondplinten gehaald om, na drie-en-een-half jaar, het plafond in de kamer af te werken. Toen ik ze in de verf wilde zetten, kwam ik ook een potje zwarte lak tegen waarmee ik meteen een houten lijst heb geverfd.
Dat lijstje verven, deed ik op mijn schrijfplekje bij de computer. Ik heb het toetsenbord opzij geschoven en voilà: een verfplek. Dat die plek niet handig was, bleek toen ik de lijst op mijn toetsenbord liet vallen. De "O" deed het niet meer en even later weigerde het hele toetsenbord! Ik kon niets meer, ook geen blog schrijven! Gelukkig kreeg ik van lieve vrienden een toetsenbord. De leestekens zitten op andere plaatsen dus het is even opletten maar ik kan weer vooruit!

Gedoe in de kelderkast

Laatst werd me weer eens duidelijk dat ik te veel vazen heb.

Ik deed de kelderdeur stevig dicht waarna er geluiden klonken van schuivende, vallende spullen en brekend glas. Na dit soort kabaal wil je de deur eigenlijk niet meer open doen, ik althans niet. Ik wil niet weten dat het is wat ik denk dat het is. Nou dat was het dus wel. Mijn zorgvuldig opgestapelde(!) vazen op de bovenste plank waren gaan schuiven en naar beneden gevallen. Zo'n val van twee-en-een-halve meter overleven glazen vazen meestal niet. Meestal niet! Tot mijn verbazing was mijn grote ronde vissenkom/vaas nog heel. Hij was waarschijnlijk als laatste iets zachter geland op een bedje van scherven van de vazen die hem voor waren gegaan. Waaronder mijn favoriete groene vaas.

Dit alles bekeek ik vanuit de deuropening van de kelder. Ik zag al dat glas beneden tussen het krat bier en de strijkplank liggen en besloot eerst maar eens een kop koffie te gaan drinken.

Ondertussen was oudste dochter poolshoogte komen nemen waar al dat kabaal vandaan kwam. Zij wilde alvast wel in de kelderkast afdalen om de exacte schade op te nemen. 

Ver kwam ze niet. 

Ongeluk komt nooit alleen. 

Zodra ze op de eerste trede stond, klonk er het nodige gekraak en zakte ze samen met de stofzuiger (die staat daar altijd) door de bovenste houten trede heen! Ik heb mijn kind uit de kelderkast gered en ben een tweede kop koffie gaan drinken.

Inmiddels zijn de scherven opgeruimd. De vazen staan weer op de bovenste plank (er is nu meer plaats!) en er hangt een briefje op de deur om iedereen die mijn kelder bezoekt voor een val te behoeden. Die trap moet natuurlijk snel gerepareerd worden maar het is een heel gedoe om de kelder gedeeltelijk vrij te maken van spullen en dan die trap uit de kelder te halen zodat hij goed bekeken en gerepareerd kan worden. De oorzaak van de tredebreuk is waarschijnlijk houtworm. Niet-actieve houtworm denk ik. Bij actieve houtworm heb ik een probleem. Bij niet-actieve houtworm hoef ik, behalve het repareren van de trede, geen verdere actie te ondernemen. Het is lastig te zien maar er lijken geen sporen van actieve houtworm op de vloer onder de trap te liggen dus ik hoop er maar het beste van.

Overigens, niet alles is chaos in de kelder, mijn voorraad heb ik prima op orde.

 

Wintertuin.

Heerlijk dat vriezende weer met het zonnetje erbij. Nu het nieuwe jaar is begonnen, kijk ik weer vooruit naar het voorjaar. De eerste tekenen zijn al zichtbaar! De kerstroos deed haar naam eer aan en bloeide al met kerst maar ook nu bloeit ze prachtig met haar sneeuwwitte bloemen.

Ik zie al topjes van hyacinten komen en ook de sprietjes van sneeuwklokjes en blauwe, witte en roze druifjes. Het groen van Mix' nieuwe grasveldje schemert door de restjes sneeuw heen. Binnenkort begin ik met de eerste klusjes. Eigenlijk moet ik de takken van de Vlinderstruik wat korter maken want er zijn er een aantal afgescheurd. Echt kort snoeien kan in het vroege voorjaar (februari-maart). Dan moet ook de Blauwe Regen gesnoeid worden net als de rozen. In februari kan al voorgezaaid worden voor de moestuin (ga ik het wel of niet doen?). Tegen die tijd is er al weer veel meer werk te doen in de tuin.
Al is het nog winter, het is de hoogste tijd om voorbereidingen te treffen en plannen te maken voor de tuin.

Stoelenjacht

Time flies.
Ben ik goed en wel begonnen aan een nieuw blogjaar vol goede voornemens, zijn er ineens twee weken voorbij! Ik ben druk met leuke dingen en dan gaat de tijd snel. Aan huishoudelijke klusjes kom ik nauwelijks toe maar ik maak wel tijd om op stoelenjacht te gaan. Kwestie van keuzes maken.

Nu ik de eettafel en zithoek gewisseld heb, wil ik andere stoelen. De tuinstoelen staan aan tafel en die staan prima maar zodra het buitenweer wordt, verhuizen ze weer naar buiten. Mijn bruine buisstoelen vond ik nog steeds leuk maar niet passen bij de rest van het interieur. Ik heb ze op marktplaats gezet en meteen verkocht. Het leverde een budget op voor één nieuwe stoel of twee voordelige stoelen.
Maar wat voor stoelen? Ik kom meteen het bekende probleem tegen waar ik de vorige stoelen-jacht ook op stuitte: de mooie stoel zit niet lekker, de stoel die lekker zit vind ik niet mooi en de stoel die ik mooi vind én lekker zit valt buiten het budget. Ga ik voor drie dezelfde stoelen of voor drie verschillende? Voor welke stijl kies ik? Weet ik wel zeker dat ik die stoel mooi blijf vinden of ben ik ze snel weer beu?

Inmiddels heb ik één stoel gevonden èn heb ik nog budget over! Hij zit goed, was ruim binnen budget, is leuk èn zwart! Dat wil zeggen: de kuip is zwart en de poten zijn van eikenhout. Wie had dat gedacht: ik een zwarte stoel? Maar ik ben er blij mee; hij zorgt voor een stevig accent in mijn interieur. Ik denk nu ook te weten welke stoelen hem gezelschap gaan houden. Aan één zijde is dat voorlopig éen van de tuinstoelen die nu al aan tafel staan. De stoel aan de andere zijde heb ik al op het oog maar wil ik eerst nog even in het echt zien.
Welke zal het worden?

Eerste klus dit jaar.

De beste wensen voor 2017!

De eerste week van 2017 zit er al weer op. De kerstboom had zijn beste tijd gehad en liet steeds meer naalden vallen. Hij is weer afgetuigd en opgeruimd en er is flink gepoetst in Jans' huis; er is geen naald meer te vinden. Ik was eigenlijk de kerstboom nog helemaal niet beu maar na Drie Koningen op 6 januari wordt het toch echt wel tijd om de kerstspullen weer voor een jaar naar de kelder te brengen.

Ik heb meteen de eerste klus van het jaar aangepakt: een soort van lambrisering gemaakt.
Toen de bank nog op zijn oude plaats stond, had ik achter de bank een opslagplek voor mijn schildersdoeken. Die plek was aan de bovenkant afgesloten met een plank waar ik gezellig wat spullen op uit kon stallen en waar ik mijn kop koffie weg kon zetten. Ideaal! De opslagplek had geen voorkant. Dat was ook niet nodig want je zag de voorkant niet, daar stond de bank voor.
Nu de bank en de eettafel van plaats gewisseld hebben, was ineens de voorkant van de opslagplek wel zichtbaar. Dat betekent dat je alle schildersdoeken ziet staan, rommelig en onrustig. Ik heb besloten dat de opstelling van bank en tafel even zo blijft dus is het zaak de onrust te verhelpen door middel van een soort lambrisering.
Bij de bouwmarkten heb ik een mega-plaat in een aantal kleinere platen laten zagen die de hoogte van de opslagplek hebben. Deze platen heb ik tegen het 'geraamte' van de opslagplek geschroefd. Daarop heb ik met montagekit latten gelijmd die zorgen voor een vlakverdeling en meteen de naden en schroeven verbergen. Alles is netjes wit geschilderd en klaar is Jans!
Nou ja, niet helemaal. Ik heb niet genoeg latten gekocht dus ik moet de klus nog afmaken. Dat ging niet meteen want Koning Winter meldde zich en het leek me niet verstandig om naar de bouwmarkten te fietsen (want: veel te glad). Dat kan een andere keer ook. De uitlaat-rondjes met Mix door de buurt zijn nu al een hele uitdaging!
Ondanks de ontbrekende latjes ben ik toch tevreden met mijn lambrisering. Het ziet er best goed uit!