De lappendeken.

Deze week heeft de naaimachine weer eens op tafel gestaan. Mix heeft een lekker kussen gekregen. Ik heb een kussenhoes gemaakt voor Mix van de lappendeken van Dorus.

Toen Dorus oud en krakkemikkig begon te worden en ik tijdelijk in een riante vrijstaande woning huisde, heb ik mijn oude boxer Dorus in de watten gelegd. In de ruime woonkamer daar had ik zo veel ruimte over dat ik in een hoek het logeerbed had uitgeklapt. Ik had nog heel veel restjes stof uit de tijd dat ik kleding maakte voor mijn twee kleine meisjes en van een aantal restanten maakte ik een lappendeken voor het bed. Zo had Dorus op zijn oude dag een gigantische loungebank!

Dorus is er niet meer maar zijn lappendeken nog wel. Mix ligt er al weken op in de woonkamer. De koffer heeft plaats gemaakt voor de deken toen Mix steeds op de randen bleef knagen. Bovendien is de koffer al aan de krappe kant voor Mix.

Het kleed beviel haar wel; ze kan het naar elke gewenste plek slepen en ze kan er lekker op liggen. Dat wil zeggen: totdat ze de bank ontdekte. Zodra iemand op de bank ging zitten kwam ze commentaar leveren en deed ze allerlei pogingen om er ook op te zitten. Uiteindelijk nam ze genoegen met een plekje op haar lappendeken tegen of op mijn voeten. Nu het kouder wordt en ik geen geweldig geïsoleerde vloer heb, vond ik het wel tijd voor een lekker kussen voor haar. Aangezien ze haar bench-kussen al gesloopt en nog niet uitgegroeid is, heb ik gekeken wat ik nog voorhanden heb voordat ik een hoop geld uit geef. Bij mij kussen-voorraad had ik nog een oud vloerkussen van 70 x 70 cm. Dat kon ik prima gebruiken. Bij mijn ritsen-voorraad vond ik nog een lange rits. Even de naaimachine op tafel, leesbril erbij en voilà: een kussenhoes voor Mix van de deken van Dorus!

Echt dankbaar leek Mix in eerste instantie niet. Na verwoede pogingen het kussen te 'doden', de rits open te krijgen en de vulling eruit te trekken, heeft ze nu ontdekt dat je er heerlijk op kunt slapen en dat je ook dit kussen naar elke plek kunt slepen die je maar wilt. Behalve óp de bank dan maar dat hoeft ook niet meer. Dit kussen ligt ook lekker!

Herfst in huis.

Eindelijk weer eens tijd gehad om met de bezem door het huis heen te gaan. Dochters zijn deze week allebei niet thuis dus liggen er geen stapels boeken en tassen op en rond de tafel. Ik heb flink opgeruimd, ramen gezeemd (dat was een eeuwigheid geleden!), stof gezogen en gedweild. Daarna heb ik mezelf natuurlijk beloond met bloemen. Uit de tuin heb ik lampionnetjes en sierappeltjes gehaald en bij de bloemist herfstcrysanten en gekleurd blad. Ik houd van herfstcrysanten met van die dikke bloemen waar een plastic-je omheen zit om ze te beschermen. Die liefde heb ik van huis uit meegekregen, mijn moeder is er ook gek op. Ze kreeg ze vaak van mijn vader en ze zijn rond zijn verjaardag verkrijgbaar. Ik denk dat ik daarom altijd het gevoel heb dat ik met die bloemen mijn vader weer even om me heen heb.

          

Het ziet er weer gezellig uit in huis met die herfstkleuren. Past goed bij het weer dat ook herfstig is geworden. Ik heb mijn zomerjas al ingeruild voor de winterjas en van mijn vier-seizoenen-dekbed het herfstdeel op mijn bed gelegd.

Ik houd van de seizoenen, van de veranderingen die ze met zich meebrengen. Elk seizoen heeft haar eigen kenmerken waar ik ieder jaar weer van geniet. Soms is het even schakelen zoals dit jaar toen na een matige zomer nog een mooie nazomer kwam en het ineens oktober was. Maar nu ben ik helemaal om: lekker genieten van de mooie herfstkleuren en het herfstzonnetje in mijn warme winterjas!

Gazonnetje-in-wording

Tussen alle drukke bezigheden door heb ik wat uurtjes in de tuin aan het gazonnetje voor Mix (en aan mijn spieren) gewerkt. De grond die ik uitgegraven heb voor het tuinpad heb ik nu weer teruggeschept op de plek voor het gazonnetje. Alles is weer mooi waterpas gemaakt, een hels karwei.
Het tuinpad had ik ook prachtig waterpas gemaakt, totdat Mix besloot daar in een onbewaakt moment te gaan graven. De halfverharding op het pad wordt na een tijdje hard maar zover was het nog niet. Mijn mooie gladde pad zat binnen de kortste tijd vol gaten. Ik heb het zo goed en kwaad als het gaat weer aangeharkt maar heb het nog niet op kunnen brengen een paar uur op mijn knieën door te brengen om het weer mooi waterpas te krijgen.
Rondom het gazonnetje-in-wording heb ik een afrastering gemaakt van allerlei materialen die ik had liggen. Het is een creatief geheel geworden van gaas, schapenhek, houten latten en plankjes. Het zal me niet weer gebeuren dat Mix er kuilen in graaft. Of dat de buurtpoezen het gaan gebruiken als kattenbak.
Komende dagen ga ik zaaien. Nog even geen kunstgras dus maar eerst een zaaipoging. Ik las dat het najaar een uitstekende periode is om gras te zaaien. De grond is nog warm genoeg, over genoeg vocht heb je niets te klagen en je hebt minder kans op mos tussen je gras. Een poging waard dus. Na het zaaien gooi ik er ook nog een netje overheen zodat de zaadjes in alle rust kunnen ontkiemen.
Ik ben benieuwd.

Wat een bende!

Wat een bende in Jans' huis en tuin! Ik durf geen foto te maken. Ik ben zo druk met mijn vrijwilligerswerk bij de Wereldwinkel dat ik helemaal geen tijd heb om iets te doen in mijn huis en/of tuin. Wel erg leuk vrijwilligerswerk want we zijn de winkel aan het vernieuwen. Dat houdt in: plannen maken, inrichting bedenken, winkels bezoeken, assortiment kiezen, plannen uitvoeren en nu de laatste klus: inrichten. De deadline is morgen, dinsdag gaan we weer open dus gaan we nog even de puntjes op de i zetten.
Daarna wordt het hoog tijd om hier in huis en tuin de puntjes op de i te zetten. Mix heeft ook wat extra aandacht nodig en ik wil eigenlijk ook even goed uitrusten maar of dat goed samen gaat.....?

toch tussendoor een klein klusje gedaan:
de spiegel opgehangen en meteen een mooie tak gehaald.

Ik kan het niet laten.

Het is heerlijk weer. Ik heb even een paar dagen niets. Om bij te komen. Lekker met een kop koffie in de tuin zitten en niets doen. Maar als ik lekker in de tuin zit, kijk ik rond, zie ik wat ik moet doen en wat ik wil doen, ontstaan er plannen in mijn hoofd, begint het te kriebelen.
Ik kan het niet laten, ik ben begonnen met het veranderen van het tuinpad. Elke dag een stukje graven en tussendoor dan wel die kop koffie in een luie tuinstoel. Dit weekend anti-worteldoek gehaald en wat zakken Dololux (halfverharding) gehaald bij de Sierbestrating-winkel. Zij leggen de zakken in de auto, kan ik mijn spierkracht sparen. Ze liggen nu nog in de auto te wachten tot iemand ze er voor mij weer uit haalt en in de tuin legt.

 

Ik heb weer volop puin uit de grond gehaald, weer geen archeologische vondsten helaas. De rododendron heeft een nieuw plaatsje gekregen, de herfsttijloos bloeit onverstoorbaar door.
Het pad ligt er al in zijn nieuwe vorm. De tuin lijkt nu breder, groter. Het pad moet nog een verse laag Dololux krijgen en daarna is het gazonnetje en de border aan de beurt. Mijn fysiotherapeut adviseerde me kunstgras te leggen. Naast mijn beweging en conditie in de gaten houden geeft ze mij ook nuttige tips en adviezen over honden. Met een hond is de kans groot dat ik ieder jaar een nieuw gazonnetje kan leggen, volgens haar. Het heeft me aan het denken gezet. Eigenlijk is kunstgras tegen mijn principes, ik houd van puur, van echt. Maar zo'n klein gazonnetje is lastig mooi te houden, weet ik uit ervaring. Hoef ik ook geen grasmaaier aan te schaffen. Iets om deze winter over na te denken. Of zou het gazonnetje al voor de winter liggen?

     

Mmm, frambozenjam!

Het is een fantastisch frambozenjaar! Mijn oogst is groter dan ooit en de frambozen zijn ook groter dan ooit! Ik heb de late ofwel herfstframboos in mijn tuin, die geeft vruchten vanaf augustus tot oktober.

Volgens mijn moeder heeft de herfstframboos minder last van wormpjes dan de vroege framboos. Dat kan best kloppen want ik heb nog geen last van wormpjes in de frambozen gehad.
Ik snoei de planten na de oogst, als het blad afgevallen is of anders in februari-maart tot de grond toe weg. Er komen elk voorjaar meer scheuten bij dus ik dun ze in het voorjaar uit om te voorkomen dat ik alleen maar frambozenplanten in mijn tuin heb. Het is ook beter om niet meer dan zo'n 6 tot 10 scheuten per meter te hebben.

Elke ochtend ga ik eerst met een schaaltje de moestuin in om frambozen te plukken. Ik pluk altijd wel een schaaltje vol. Een aantal frambozen zijn voor mijn ontbijt. Heerlijk: yoghurt met muesli en verse frambozen! De rest gaat in de vriezer. Inmiddels heb ik al twee kilo frambozen in de vriezer. Dat is wel genoeg dus heb ik van de laatste pluk een paar potjes frambozenjam met munt gemaakt. Lekker hoor!
Ik denk dat ik het hoogtepunt van de oogst gehad heb. De frambozen worden nu ook wat kleiner maar ik kan nog steeds elke ochtend een schaaltje vol plukken. Wie weet bak ik dit weekend frambozentaart!

                        

Frambozenjam met munt


500 gram frambozen
250 gram geleisuiker ( ik ben niet zo'n zoet meisje, voor zoete jam gebruik je 450 gram)
1/2 citroen
1 1/2 eetlepel fijngesneden verse munt

Maak de frambozen schoon. Rasp de schil van de citroen en pers de citroen uit.

Schep in een ruime pan de frambozen, geraspte schil, citroensap en suiker door elkaar en breng alles heel langzaam aan de kook. Roer zodra het mengsel kookt alles goed door en neem de pan van het vuur. 
Leg, als het mengsel is afgekoeld, een stukje bakpapier op het fruit en laat de pan zo een nacht staan.

Was twee jampotjes in de vaatwasser of spoel de potjes en deksels om met heet sodawater en spoel ze na met kokend water. Zet de potjes tot gebruik omgekeerd op een theedoek te drogen.

Breng de volgende dag alles weer aan de kook en kook de jam zo'n 10 minuten goed door. Roer af en toe. Schep de munt door de jam. 
Schenk de jam in de potjes en sluit ze. Laat de potjes 15 minuten staan, zet ze daarna 5 minuten op de kop. Keer de potten weer en laat ze afkoelen. Bewaar de jam op een donkere plek.

(Met dank aan Appie)

Je kunt de jam 6 maanden bewaren of meteen opeten...

Eerste hulp bij ongelukken.

Van de week was het dan toch echt raak: een scherp puppy-tandje kwam stevig terecht in mijn arm. Na eerdere oppervlakkige en twijfelachtige wondjes besloot ik ditmaal voor de tetanusinjectie te gaan. Maar eerst het wondje verzorgen.

En waar liggen die spullen?

In het ehbo kastje in het toilet? Geen plaats want dat is gevuld met eerste hulp voor maandelijkse vrouwelijke problemen en extra toiletrollen.

In het kastje in de badkamer? Geen plaats want dat is gevuld met handdoeken en dagelijkse verzorgings- en schoonheidsproducten.

In een laatje in de slaapkamer? We worden warm. Hier liggen pijnstillende middelen en andere medicatie. En in hetzelfde kastje staat een toilettas met wat verbandrolletjes, kniebanden e.d..

In de kelder? Raak! Daar staat een tasje in de vorm van een rode-kruis-beker (ooit ergens bijgekregen?)  met ontsmettingsspray en pleisters.

Enfin. Ik heb mijn wondje verzorgd, een tetanusinjectie én een ehbo-trommel gehaald. Wel een leuke ehbo-trommel natuurlijk, eentje die meteen de badkamer opfrist dankzij het kleurtje én, nu ze toch in de aanbieding zijn, handdoeken mee genomen in hetzelfde kleurtje. Mijn oude donkerblauwe handdoeken zijn al een poosje aan vervanging toe en worden inmiddels ingezet voor het drogen van Mix' vacht na een regenbui en om op te vangen wat zij er tijdens een autoritje uitspuugt (!).

Alle ehbo-spulletjes liggen nu netjes bij elkaar in de trommel in de badkamer en ik heb weer plaats in mijn laatjes en kastje.

 
De rode-kruis-beker blijft in de kelderkast. Handig als je beneden een pleister nodig hebt en handig om snel mee te pakken bij een dagje weg.