Klimmers in de tuin.

De klimmers in mijn tuin zijn handige jongens. Ze zijn enorm handig in het op eigen kracht omhoog klimmen langs muur, draad, rek of met behulp van hun eigen uitlopers. De éen grijpt alles vast, de ander draait om alles heen en weer anderen zuigen zich vast aan muren. Ze gaan lekker hun eigen gang en daar zit meteen het probleem: ze gaan niet altijd de weg die ik voor hun bedacht heb. Als ik ze helemaal hun eigen gang laat gaan wordt het een grote chaos. Ik probeer ze dus zoveel mogelijk te begeleiden en bij te sturen middels allerlei klimsystemen.



Ooit heb ik gelezen over een simpel en oersterk klimsysteem voor de klimmers in de tuin: roestvrijstalen draad. Deze zet je met schroeven vast in een muur of schutting. Vervolgens bind je de klimplant er met bindtouw of foamdraad aan vast. Groeit de klimplant hoger, dan bevestig je een tweede draad. De draad is, ook buiten het seizoen, vrijwel onzichtbaar.
Ik heb het toegepast op mijn betonnen muur. Daar kon ik echter níet in boren. Ik heb het eerst voorzichtig geprobeerd en er vielen hele stukken beton uit de muur tijdens het boren. De muur van betonplaten staat er waarschijnlijk al jaren en is niet meer in beste staat. Ik wil hem niet voor niets met klimmers bedekken. Uit de palen tussen de betonplaten steken aan de bovenkant stukken draadeinde. Daar heb ik de roestvrijstalen draden aan vast gemaakt en onder heb ik ze met behulp van stevige tentharingen in de grond vastgezet. Zo heb ik langs de muur zigzaggend draden lopen waar de Clematissen dankbaar gebruik van maken. Met hun grijpgrage handjes grijpen ze de draden en andere  uitlopers. Mooi om te zien hoe ze om de draden en elkaars takjes heendraaien.

     

Vlak bij de Clematis staat een schapenhek waarbij ik peultjes heb gezaaid. Het zijn eenjarige klimmers en trekken zich aan het hek en elkaar omhoog. Ook zij hebben van die handige 'handjes'. Mijn hulp hebben ze amper nodig. Ze redden zich prima alleen.

  

De blauwe regen is een goed voorbeeld van 'overal omheen draaien'. Het enige wat ik heb gedaan, is palen met draad neerzetten. De blauwe regen draait daar lekker omheen en volgt de uitgestippelde route. Bijkomend voordeel is dat die gedraaide takken er in de winter prachtig uitzien. Wel blijven snoeien natuurlijk want snoeien doet bloeien!



Aan de overkant van de muur heb ik een houten schutting. In de schaduwtuin groeit daar een akebia tegen. Deze heeft het na een jaartje aankijken enorm naar zijn zin gekregen en is explosief gegroeid.  Ik heb in het vroege voorjaar nog snel twee eenvoudige houten klimrekken tegen de schutting geschroefd maar die blijken niet genoeg, hij grijpt alles vast wat hij onderweg tegenkomt. Inmiddels is hij topzwaar en hard op weg een grote chaotische bos te worden. Dit voorjaar heeft hij met één klein veelbelovend bloemtrosje gebloeid en ik hoop volgend jaar op meer. Dan zal ik hem goed moeten verzorgen en hem geven wat hij wil: een simpel en oersterk klimsysteem?
Ik heb even gedacht ook hier roestvrijstalen draad te gebruiken. Die twee eenvoudige houten klimrekken zaten er echter al en ik heb gekozen voor eenheid door er twee dezelfde rekken bij te plaatsen. Een middagje ben ik zoet geweest met het voorzichtig ontwarren van alle om elkaar gedraaide twijgen en het aanbinden van de lange uitlopers. Het is aardig gelukt. De chaotische bos is nu over zo'n drie meter breedte uitgespreid. Hopelijk is mijn akebia er niet door van slag geraakt en zorgt hij volgend jaar voor heel veel bloemen.

   

Tot slot heb ik nog een paar doe-het-zelvers: de klimop en de klimhortensia. Het enige wat die nodig hebben is een muur en hetgeen ik moet doen is op tijd snoeien. Zover is het nog niet, ze zijn nog maar net begonnen en beginnen net lekker op gang te komen. Voorlopig zie ik ernaar uit dat de klimhortensia de lelijke muur bedekt.

Zomer in de tuin!

Eindelijk is het zo ver: de tuin kan in de zomerstand! Kussens naar buiten, de hangmat aan de boom (boompje), het schaduwdoek boven de cirkel, buiten eten, buiten leven. Heerlijk! Afgelopen week heb ik het pad aangeharkt en het onkruid uit de halfverharding verwijderd. Een hels karwei maar hard nodig na al dat hemelwater van de afgelopen tijd. Ook de rest van de tuin heb ik zo goed als onkruidvrij gemaakt en de uitgebloeide bloemen afgeknipt. Zo ziet mijn tuintje er weer goed uit. Vandaag niet veel doen maar lekker genieten van zomer in de tuin!

   

Risotto met groene groente

Soms wil ik te veel in te weinig tijd. Zoals een boodschappennetje haken, nóg een boodschappennetje haken omdat de eerste te smal was, een patroontje schrijven voor dat boodschappennetje en ook nog foto's maken om dat patroontje duidelijk te maken én een blog schrijven over dat boodschappennetje én het blog posten. Het is dus niet gelukt. In mijn haast om alles af te krijgen, maak ik fouten in het haakwerk, vergeet ik bij een stap een foto te maken. Uiteindelijk heb ik me erbij neergelegd dat dit niet gaat lukken. Dat haakpatroontje komt een andere keer.

Dan maar een beter-laat-dan-nooit-blog over de maaltijd van gisteren:
risotto met groene groente uit eigen tuin.
Het was eindelijk droog buiten dus heb ik even een inspectierondje door de tuin gemaakt. De peultjes en tuinerwten konden geoogst worden! De peultjes hebben mooie bloemetjes wat ook nog eens leuk staat tussen al die groene groentes.. Het plukken van de peultjes schijnt de bloei en groei te stimuleren. De peulen van de tuinerwten zagen er mooi dik uit. Ik heb zowel de erwten als de peultjes dit jaar voor het eerst in de groentetuin en het is voor herhaling vatbaar. Gisteren dus voor het eerst geoogst en gegeten en het was heerlijk! De oogst was net genoeg voor twee personen.











Ik heb de erwtjes en peultjes kort gekookt zodat ze net gaar waren. Ondertussen een uitje met een teentje knoflook fruiten tot de ui glazig is. Dan de risottorijst erbij. (Ik greep mis! Geen risottorijst meer in de kast maar wel dessertrijst. Ik heb de dessertrijst gebruikt en dat ging prima!) Als ook de rijst glazig wordt, beetje bij beetje kruidenbouillon erbij. Steeds wachten tot de bouillon door de rijst is opgenomen en dan weer een scheutje erbij tot de rijst gaar is. Parmezaanse kaas erboven raspen en door de rijst roeren. Tot slot de erwtjes en peultjes erdoorheen scheppen. Ondertussen ook een stukje kipfilet kruiden, plat slaan en even bakken. Groenterisotto op diep bord scheppen, kipfilet erboven op en smullen maar!

Twee uur later was ook het nagerecht klaar: kruisbessen kruimeltaart. (En tussendoor bleef ik maar haken... ) De kruisbessen komen uit de groentetuin van mijn zus. Haar groentetuin is een stuk groter en dus ook haar oogst.  Ik kreeg een emmertje kruisbessen en wat maak je daarvan? Gelei of taart. Ik ging voor de taart! Een kruimeltaart met erin een compôte van kruisbessen. Lekker hoor!

Strak vloertje!

De temperaturen van vorige zomer bleven niet erg lang héél hoog en het bleef ook niet lang droog! Qua temperatuur werd het goed weer om een vloertje te egaliseren. Het was echter een klus die ik niet alleen kon en mijn klusmaatje had even geen tijd. En dus was het wachten. Drie maanden buiten koken op vakantie in een zonnig land is goed te doen maar hier was het nat. En zo stond ik regelmatig in de regen met paraplu in de hand te koken op mijn brandertje. Daarbij maakte ik me ook zorgen of het met mijn vloertje nog wel goed zou komen. Het was geen relaxte zomer.

En toen kreeg klusmaatje/broerlief vakantie en maakte hij weer tijd voor mij en mijn vloertje. Er werden maatregelen getroffen om overal op voorbereid te zijn. Dit keer moest het goed komen. Het weer was droog, de temperaturen ideaal (rond 20 C) en alle mogelijke materialen en gereedschappen aanwezig.
Nu we op het ergste voorbereid waren en de omstandigheden gunstig, bleek de klus goed te doen. Het was flink doorwerken: egalisatiemortel in speciekuip aanmaken met water, uitgieten en verdelen en ondertussen weer snel nieuw egalisatiemortel aanmaken. Met de ervaring van de vorige keer nog vers in het geheugen hadden we in het begin nog enorme haast ("snel, snel, voor het droog wordt") maar al gauw bleek dat we deze keer alles onder controle hadden. Het was de vorige keer gewoon veel te warm geweest. Aan het eind van de dag was ik moe maar voldaan én in het bezit van een strak vloertje!

Nadat de vloer nog een paar weken goed gedroogd had, hebben we er een flexxfloors-granietvloertje (zelfklevende tegels) op gelegd. Dat ging zonder problemen op zo'n glad vloertje in een lege ruimte! Alles kon eindelijk weer terug op zijn plaats: de schildersezel, de tafeltjes, de wasmachine, het fornuis, de koelkast. Eindelijk weer mijn keuken en woonkamer terug.
En, opgeruimd staat netjes, ook de speciekuip heeft zijn plekje in de tuin als vijvertje weer teruggevonden!

 

De laatste grote klus.

De laatste grote klus hier in huis was er een waar ik als een berg tegenop zag: de douche-toilet-halletje-keukenvloer. Het waren vier vloeren, dwz vier verschillende tegelvloeren en verschillende niveau's. Het moest één vloer worden en één niveau. De tegels moesten dus verwijderd worden en daarna moest de vloer geëgaliseerd worden. Dat verwijderen van de tegels was niet zo'n probleem, die tikte ik er zo uit. Alleen in de voormalige douche zaten ze stevig vast.
Maar toen was het egaliseren aan de beurt en dat betekende dat alles eruit moest: de koelkast, het fornuis, de wasmachine, tafeltjes, schildersezel, ladenkastje... Ik heb nog een tijdje gewacht op een periode droog weer maar ik vond het toch een te groot risico om alles buiten te zetten. Een grote schuur of garage heb ik niet dus bleef er maar één optie over: de woonkamer. De koelkast in de kamer was overigens niet eens zo vervelend. Het is een mooie retro koel-vriescombinatie en je hebt je drankjes lekker dichtbij. Maar verder leek de woonkamer (gelukkig tijdelijk) meer op een opslag.
Ook de toiletruimte werd bij het egaliseren mee genomen en omdat het toilet aan vervanging toe was, was het ook hèt moment om de oude pot weg te halen. Het benedentoilet was hiermee buiten gebruik maar gelukkig was er inmiddels boven een nieuw toilet. Dat was niet zo'n probleem.
Het koken was lastiger. Gelukkig werd het mooi weer en vond ik tussen spulletjes uit een kampeerverleden een gastank met brander, voilà een buitenkeuken. Weliswaar vooral geschikt voor eenpansmaaltijden maar ik kon koken en had ook nog een barbeque!

En toen werd het ineens érg mooi weer én kreeg ik ineens haast omdat mijn grote-broer-en-egaliseer-maatje nog maar heel weinig tijd had om de klus te komen klaren. Het was nu of nooit. Dat lijkt allemaal geen probleem maar dat was het wel. De temperaturen liepen namelijk inmiddels op tot boven de dertig graden en dat zijn geen geschikte temperaturen voor egalisatiemiddel. Na het inspecteren van de werkbeschrijving op de zakken ( daar stond alleen een minimumtemperatuur!) besloot ik het erop te wagen en 's morgens héééél vroeg te beginnen. Het alternatief was zo'n drie maanden zonder keuken, benedentoilet en leefbare woonkamer.

Tja, het werd toch die drie maanden aanmodderen. Om een lang verhaal kort te maken: het werd al snel te warm en het egaliseermiddel droogde voordat het uitgevloeid was. Het resultaat was een glooiend landschap in plaats van een strakke, gladde vloer. Na het wachten op droog weer was het nu wachten op lagere temperaturen en op de eerste vrije dagen van broerlief.

tijdelijke buitenkeuken

(Word vervolgd)

Feestelijke paella

En voor je het weet, is het weer weekend! Binnen één week jongste dochter 21 jaar (feestje), haar Pabo diploma gehaald (feestje) én drie dagen samen naar Valencia! Wat een week! Huis en tuin staan hier vol bloemen. De tuin ontploft bijna, die moet nu goed in toom worden gehouden. Nu het wat regent vallen sommige bloemen plat dus ben ik druk met opbinden, uitgebloeide bloemen afknippen en oogsten. De eerste sla kan geplukt worden, de aardbeien zijn rood en de courgette heeft al bloemen. Ook de bietjes zijn bijna groot genoeg om te oogsten.

Valenciaanse paella

In Valencia hebben we natuurlijk paella gegeten, de paella komt daar immers vandaan. De Valenciaanse paella is met verse groente, kip en konijn. Ikzelf maak hem graag met verse groente, kip, chorizo, garnalen en mosselen. In de eerste zomer dat ik hier woonde, heb ik mijn klus-vrienden en -familie bedankt met een etentje. Op het menu stond....paella. Toen heb ik het, bij gebrek aan een grote paella-pan, klaar gemaakt in twee (!) grote wokken. Ik had graag een grote paella-pan uit Valencia mee naar huis genomen maar jammer genoeg waren onze reiskoffertjes niet groot genoeg. Die pan blijft dus nog even op mijn verlanglijstje staan.

 

Paella in Jans' Huis en Tuin

Even bijkomen..

Een kort blog dit keer. Het feestje zit erop! Het was erg gezellig en het was behoorlijk laat geworden. Vandaag opgeruimd en uitgerust. Nu gaat dat niet zo goed samen dus vandaag op tijd naar bed. Morgen gaat weer vroeg de wekker want ik ga met jongste dochter een paar dagen naar Valencia! Tot volgende week!

    Verjaardagsontbijtje